ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

(Τρ. 24/9/13 – 09:00)

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* (ειναι νομίζω το τελευταίο του άρθρο στον ριζοσπάστη)

Ο Ενγκελς στο έργο του «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους», το δίνει με έναν εξόχως συμπυκνωμένο τρόπο. Σημειώνει:

«(…) το κράτος γεννήθηκε από την ανάγκη χαλιναγώγησης των ταξικών αντιθέσεων και επειδή ταυτόχρονα γεννήθηκε μέσα στη σύγκρουση των τάξεων αυτών, είναι κατά γενικό κανόνα κράτος της πιο ισχυρής, οικονομικά κυρίαρχης τάξεως, που με τη βοήθεια του κράτος γίνεται και πολιτικά κυρίαρχη και αποκτά έτσι νέα μέσα για την καθυπόταξη και την εκμετάλλευση της καταπιεζόμενης τάξης».

Το κράτος, με άλλα λόγια, δεν είναι κάτι το «ουδέτερο». Δεν ανήκει σε όλους. Το κράτος κατά γενικό κανόνα είναι κράτος της κυρίαρχης τάξης. Το κράτος είναι η πολιτική οργάνωση της οικονομικά κυρίαρχης τάξης που αποσκοπεί στην υπεράσπιση της υπάρχουσας κατάστασης και την κάμψη της αντίστασης άλλων τάξεων.

Το κράτος, λοιπόν, ανήκει και δουλεύει για τα συμφέροντα της τάξης των κεφαλαιοκρατών.

Το κράτος, δηλαδή, υπηρετεί τους εφοπλιστές. Τμήμα των οποίων – σύμφωνα με την «Γκάρντιαν» – χρηματοδοτεί τη Χρυσή Αυγή. Το κράτος υπηρετεί τους εργοδότες καπιταλιστές. Ανάμεσά τους κι αυτούς που χρησιμοποιούν τους «ΟΑΕΔ» της Χρυσής Αυγής για να προμηθεύονται μισθωτούς δούλους με μεροκάματα πείνας. Το κράτος υπηρετεί τους βιομήχανους. Οπως για παράδειγμα τον Μάνεση. Το κράτος υπέρ του βιομήχανου έστειλε τα ΜΑΤ εναντίον των απεργών χαλυβουργών. Η Χρυσή Αυγή λίγο νωρίτερα είχε ταχθεί υπέρ του Μάνεση…

Το κράτος έχει φυσικά και Αστυνομία. Η Αστυνομία είναι κατ’ εξοχήν μηχανισμός του κράτους.

Ας δούμε τώρα μια ενδιαφέρουσα πλευρά των σχέσεων της Αστυνομίας με τη Χρυσή Αυγή. Δηλαδή των σχέσεων του κράτους των κεφαλαιοκρατών με τη Χρυσή Αυγή:

Το 2004 ήρθε στη δημοσιότητα ένα άκρως απόρρητο έγγραφο της ίδιας της Ελληνικής Αστυνομίας με ημερομηνία 10/12/1999. Το άκρως απόρρητο έγγραφο (δημοσιεύτηκε στα «Νέα», στις 17/4/2004), αναφερόταν στη Χρυσή Αυγή, και ανάμεσα στα άλλα έλεγε και τα εξής:

«β) Η οργάνωση (σ.σ.: η Χρυσή Αυγή) διατηρεί πολύ καλές σχέσεις και επαφές με εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξ/κούς του στρατού, αλλά και με αποστράτους.

γ) Διατηρεί πολύ καλές σχέσεις και επαφές με εν ενεργεία και αποστράτους αξ/κούς της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και με απλούς αστυνομικούς.

δ) Στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια των επετείων της 17ης Νοέμβρη, αλλά και άλλων εκδηλώσεων του αριστερίστικου και αναρχικού χώρου, η αστυνομία τούς προμήθευε με ασυρμάτους και κλομπς, για να τους εντοπίζουν και να τους κτυπούν, εμφανιζόμενοι ως «αγανακτισμένοι» πολίτες.

(…)

στ) Τα περισσότερα μέλη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ οπλοφορούν παράνομα, προμηθευόμενα όπλα από βουλευτές (της ΝΔ) παρουσιαζόμενοι ως συνοδοί τους».

Το κράτος των κεφαλαιοκρατών και οι πολιτικοί του φορείς, τα κόμματα που επί των δικών τους κυβερνήσεων θύλακες του κρατικού μηχανισμού, σύμφωνα με το άκρως απόρρητο έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ., διατηρούσαν τόσο στενές σχέσεις με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, καλούνται να απαντήσουν:

1) Εδώ και 15 χρόνια από τη σύνταξη της παραπάνω έκθεσης, εντοπίστηκε το δίκτυο ή τα πρόσωπα της Αστυνομίας και του Στρατού με τα οποία «διατηρεί πολύ καλές σχέσεις» η ναζιστική συμμορία;

2) Διαπιστώθηκε από πόσο ψηλά δίνονταν οι εντολές, όταν «η αστυνομία τους προμήθευε με ασυρμάτους και κλομπς»;

3) Διερευνήθηκε η παράνομη οπλοφορία των χρυσαυγιτών και η κατηγορία ότι η προμήθεια όπλων γινόταν από βουλευτές;

Κάθε λογικός άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι ακόμα σημαντικότερο από τα… εσχάτως «ανακαλυφθέντα» και λεχθέντα στα ΜΜΕ για την παραστρατιωτική λειτουργία της Χρυσής Αυγής ή για τον υποκοσμιακό της χαρακτήρα, είναι εκείνα τα στοιχεία για τις σχέσεις και για τις διασυνδέσεις της Χρυσής Αυγής με το κράτος. Με το κράτος των κεφαλαιοκρατών.

Αλλά γι’ αυτά δεν ακούμε τίποτα. Αυτά – από τα ΜΜΕ των κεφαλαιοκρατών – παραμένουν επτασφράγιστα. Από την άλλη, βέβαια, ίσως και μην χρειάζεται να ακούσουμε για να εξάγουμε συμπεράσματα. Τα στοιχεία βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας. Οπως και το συμπέρασμα για το φασισμό και για τη σχέση του με το κράτος. Ενα συμπέρασμα που εδώ και καιρό έχει διατυπωθεί και έχει επιβεβαιωθεί. Θυμηθείτε τα λόγια του στιχουργού: «Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν»…

 

ΑΦΕΣΗ…

«Ο Πάπας κήρυξε πόλεμο στο χρήμα», αναφέρουν τα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ μετά την εμφάνιση και το κήρυγμα του ποντίφικα στη Σαρδηνία.

Εντούτοις, μην έχετε καμία αμφιβολία:

Στο πλαίσιο του (ανένδοτου, προφανώς) «πολέμου ενάντια στο χρήμα», ο Πάπας δεν προβλέπεται να βάλει λουκέτο στην περίφημη «Τράπεζα του Βατικανού». Την ιδρυθείσα επί Μουσολίνι. Την εμφανιζόμενη να εμπλέκεται με χίλια νήματα με τη διαφθορά και τη μαφία. Την κατέχουσα δισεκατομμύρια σε ακίνητη περιουσία ανά τον κόσμο, σε χρυσό, σε αρχαιολογικούς θησαυρούς κλπ.

Τέτοια «θαύματα» δε γίνονται.

Δεν αποκλείεται, πάντως, να οργανώσει ο Πάπας μια… καλή «εξομολόγηση» των ιθυνόντων της Τράπεζας. Ωστε να τηρηθεί πλήρως και το τελετουργικό για την «άφεση των αμαρτιών» τους…

 Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* 

 

εδώ να προσθέσω και την αποψη του Άνταμ Σμιθ  πατέρα του ριζοσπαστικου φιλελευθερισμου 

Κατά τον Άνταμ Σμιθ (1723-1790), στόχος του κράτους είναι να προστατέψει τους πλούσιους από τη βία και την αρπακτική διάθεση (rapacity) των φτωχών, διατηρώντας τη χρήσιμη ανισότητα στις περιουσίες, η οποία αναγκαία προκύπτει από τον διαφορετικό βαθμό εργατικότητας, ικανοτήτων και επιμέλειας των πολιτών. Το κράτος στον Σμιθ είναι σαφέστατα ταξικά προσανατολισμένο, με αποκλειστικό στόχο την προστασία της ιδιοκτησίας, δηλαδή της ταξικής κυριαρχίας των καπιταλιστών και των γαιοκτημόνων έναντι της εργατικής τάξης. Στον Πλούτο των Εθνών ρητά αναφέρει ότι η αναγκαιότητα της δημιουργίας διακυβέρνησης προκύπτει όσο αυξάνεται η κατοχή ιδιοκτησίας.

«Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΜΑΧΑΙΡΙΑ»

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ
(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΑΪΜΑΡΗΣ, ΜΟΛΥΒΕΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Η …)

Τα λόγια της αστυνομικού της ομάδας Δίας τη στιγμή της σύλληψης  του μέλους της Χρυσής Αυγής, αμέσως μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, μέσα στη τραγική τους πολιτική αφέλεια(;) αποτυπώνουν σειρά από μικρές (και όχι μόνο) , αλήθειες.

Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή το τελευταίο διάστημα έχει αλλάξει προσανατολισμό στα «επιχειρησιακά της πεδία».Το χτύπημα στην ομάδα αφισοκόλλησης του ΚΚΕ και η δολοφονία του Π. Φύσσα δείχνουν ότι ο εχθρός δεν είναι πλέον οι μετανάστες ούτε ο αναρχικός χώρος. Στόχο αποτελούν πλέον υπαρκτές, οργανωμένες  (και μάλιστα όχι «μικρές»-από άποψη αριθμητική- )δυνάμεις της Αριστεράς.

Και οι δύο ενέργειες, στις οποίες εμπλέκεται η ίδια ομάδα «κρούσης», δεν αποτελούν ενέργειες τυχαίες που την απόφαση για την εκτέλεσή τους θα την έπαιρνε μια περιφερειακή τοπική, οργάνωση. Ειδικά ο τρόπος δολοφονίας του Π.Φύσσα έχει τόσα σκοτεινά –φανερά σημεία που μπορούμε να διακρίνουμε  ένα καθαρό σχέδιο μιας εν ψυχρώ δολοφονίας , τόσο απροκάλυπτης, χωρίς καμία προσπάθεια σκηνοθεσίας ή συγκάλυψης, που μετατρέπει τα ερωτήματα αυτόματα σε ρητορικά και που καθιστά ολοφάνερο το πολιτικό σχέδιοΗ διαταγή δόθηκε από ψηλά. Το πόσο ψηλά μάλλον συναρτάται και από το πόσο ψηλά φτάνει τελικά η εσωτερική και εξωτερική ιεραρχία της οργάνωσης.

Εντελώς συμπτωματικά βέβαια έχουμε σε εξέλιξη αυτή την περίοδο το πιο σημαντικό κίνημα εργαζομένων όλα τα δίσεκτα χρόνια του μνημονίου. Και επίσης συμπτωματικά, λίγο πριν την έναρξη αυτού του θερμού φθινοπώρου, ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε φροντίσει στη ΔΕΘ να επαναφέρει, και μάλιστα με δριμύτητα, στην πολιτική του ατζέντα τη  «θεωρία των δύο άκρων». Η οποία έχει , συμπληρωματικά-ανταγωνιστικά  απέναντί της ,  τη θεωρία του «συνταγματικού τόξου». Η σύγκρουση αυτών των δύο «θεωριών» που εκφράζει και διαφορετικά πολιτικά σχέδια και διαφορετικά κέντρα προέλευσης , εκφράστηκε ιδιαίτερα έντονα και στην πολιτική αξιοποίηση (μάλλον ο όρος σκύλευση θα ήταν πιο κατάλληλος) της αποτρόπαιης δολοφονίας από τα τηλεοπτικά, κανιβαλικά μέσα  και από τα καθεστωτικά πολιτικά κόμματα.

Σύγκρουση βέβαια που είναι δευτερεύουσα και όχι κύρια και που εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο συμφωνίας και αξιοποίησης της Χρυσής Αυγής σε πολλά επίπεδα.

Μακρύ χέρι (σιδερένια φτέρνα) ενάντια στο κίνημα γενικά ή την αριστερά ειδικότερα. Δεξαμενή ψηφοφόρων και εγκλωβισμού  αντιμνημονιακών στρωμάτων σε  συστημική κατεύθυνση. Όχημα συντηρητικοποίησης και δεξιάς μετατόπισης όλης της κοινωνίας. Κύριο πόλο δημιουργίας εμφυλιοπολεμικού κλίματος αποσταθεροποίησης.

Οι επόμενες μέρες θα είναι αποκαλυπτικές , σε πολλά επίπεδα, σε τι αποσκοπούσε τελικά αυτή η σχεδιασμένη δολοφονία.

Ακόμη και μια μέρα μετά τη δολοφονία, στην συγκλονιστική αντιφασιστική συγκέντρωση στο Κερατσίνι, κάτω από συνθήκες ακραίας κρατικής καταστολής, ομάδες της Χρυσής Αυγής, με τη μορφή «αγανακτισμένων πολιτών», διενεργούσαν ανενόχλητα επιθέσεις, δίπλα –δίπλα με τις διμοιρίες των ΜΑΤ.

Η αριστερά έχει υποχρέωση να αναδείξει τον έντονα παρακρατικό χαραχτήρα της Χρυσής Αυγής.Υπάρχουν  αποδείξεις και ντοκουμέντα ώστε να αναδείξει με πολιτική επάρκεια τις υπόγειες, και όχι μόνο, διαδρομές επικοινωνίας με συγκεκριμένους μηχανισμούς του κράτους, με  συγκεκριμένα πολιτικοϊδεολογικά κέντρα, με συγκεκριμένες μερίδες του κεφαλαίου. Συνέχεια

Die Zeit :Ο Βαγγελας ζήτησε απο τον Άσμουσεν να «μαγειρέψουν» τα στοιχεία για το έλλειμμα.(που τα έμαθες εσυ αυτά τα κόλπα Βαγγελα;)

Το κείμενο που υπογράφουν οι Μαρκ Σίριτς και Γιάνα Σιμόν είναι, ουσιαστικά, ένα πορτρέτο του μέλους του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ, το οποίο εστιάζει στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα και περιγράφει το 24ωρό του στην ελληνική πρωτεύουσα.

Επαφές με επιχειρηματίες, πολιτικούς και τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, λεπτομέρειες ακόμη και για το γεύμα που παρέθεσαν στον κ. Άσμουσεν. Το κείμενο, ωστόσο, καταλήγει με την επίσκεψή του στο Μαξίμου και τη συνάντησή του με τον κ. Βενιζέλο, την οποία οι συντάκτες της γερμανικής εφημερίδας περιγράφουν ως εξής (σ.σ.: πρόκειται για μετάφραση του επίμαχου αποσπάσματος):

«Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Αθήνα, ο Άσμουσεν συνάντησε και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Συνομίλησαν για το έλλειμμα του προϋπολογισμού, αλλά ο Άσμουσεν σχεδόν έπεσε από την καρέκλα του, επειδή ζαλίστηκε: άκουσε τον αντιπρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης να τον ρωτά εάν μπορεί να αλλάξει τους αριθμούς, ώστε η διαφορά με τους στόχους να είναι μικρότερη ή να μηδενιστεί. “Reorganise the figures”, είπε. Για τον Άσμουσεν, αυτά τα λόγια είναι χαρακτηριστικό της ‘παλιάς Ελλάδας’. Ξεπερασμένες, μη αποδοτικές αντιλήψεις, οι οποίες δεν βρίσκουν πια κατανόηση».

Στο κείμενο, επίσης, αναφέρεται ότι η στενή επαφή ελλήνων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων με τον κ. Άσμουσεν πηγάζει από το ενδεχόμενο να είναι ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, μετά τις εκλογές της Κυριακής. Ότι ο Αντ. Σαμαράς «εξαφανίστηκε» στα ενδότερα του Μαξίμου μετά τη συνάντηση με το στέλεχος της ΕΚΤ και ότι οι δρόμοι της Αθήνας μυρίζουν… ούρα και στις τουαλέτες δεν υπάρχει καν σαπούνι, σαν τριτοκοσμική χώρα…

Διαψεύδει η πλευρά του Ευάγγελου Βενιζέλου τα όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα της Die Zeit σχετικά με το ότι κατά την επίσκεψη του στελέχους της ΕΚΤ, Joerg Asmussen, ο ίδιος είχε ζητήσει να «μαγειρέψουν» τα στοιχεία για το έλλειμμα.
κάτι τέτοια «ψέματα» βγάζουν κακό όνομα στο ΠΑΣΟΚ
του Αιμίλιου Περδικάρη
Πηγή:www.capital.gr

Δυο κουτσοί πιάστηκαν αγκαλιά και θα τρέξουν κατοσταρι.

Ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία μίας νέας τρανσέξουαλ Κεντροαριστεράς με… νεοφιλελεύθερες ευαισθησίες βρίσκονται πλέον οι Φώτης Κουβέλης και Ανδρέας Λοβέρδος, σε μία προσπάθεια να πιαστούν από το κενό που έχει δημιουργήσει η δημοσκοπική καθίζηση του ΠΑΣΟΚ και να διεκδικήσουν μετεκλογικά ένα κομμάτι από την πίτα της εξουσίας με αντάλλαγμα στήριξη στα δύο πάλαι ποτέ κόμματα εξουσίας και «ανταρτοπόλεμο» στα «χωρικά ύδατα» των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 18:30 το απόγευμα ο κ. Λοβέρδος θα περάσει το κατώφλι της Αγ. Κωνσταντίνου προκειμένου να συναντηθεί με τον Φώτη Κουβέλη κι αν δεν «χαλάσει» κάτι την τελευταία στιγμή, λίγο αργότερα θα ανακοινώσουν δημόσια την επικείμενη συνεργασία τους.

Στελέχη της Αγίου Κωνσταντίνου έχουν επιδοθεί εδώ και καιρό στις σχετικές πολιτικές ζυμώσεις, ώστε να ξαναδουν τη ΔΗΜΑΡ να μπαίνει στη Βουλή. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στην Αγίου Κωνσταντίνου είναι το ποσοστό που παίρνει στις τελευταίες δημοσκοπήσεις το κόμμα του Φ. Κουβέλη που δεν ξεπερνά το 2,5%. Υπεθυμίζεται ότι η εξαφάνιση της ΔΗΜΑΡ από τον πολιτικό χάρτη της χώρας σημειώθηκε με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, μία περίοδο που ο Φώτης Κουβέλης αναζητούσε έξοδο διαφυγής από την κυβέρνηση Σαμαρά. Συνέχεια

Αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 υπέβαλε η ΔΙΧΘ (Δίας Ιχθυοκαλλιέργειες Α.Ε.)

Η Διας ιχθυοκαλλιεργειες ειναι η εταιρία που ελέγχει στην Σαλαμίνα τα ιχθυοτροφία  ΠΕΛΑΓΟΣ Α.Ε.  στη θέση Φόκα Αιαντείου και Ιππόκαμπος Ιχθυοκαλλιέργειες Α.Ε.  στη θέση Θενιό (σ.σ. Θυνιό) .
Η συγκεκριμένη  εταιρία στο παρελθόν είχε ζητήσει την γνωμοδότηση της περιφέρειας για επέκταση παραγωγής στις αρχικές εγκαταστασεις της στη Σαλαμινα  εδώ .
Όλα δείχνουν οτι ένας κύκλος για αυτήν την εταιρία πρόκειται να κλείσει εδώ καθώς οι φήμες θέλουν τον βασικό της μέτοχο που ειναι γεωργιανός να ειναι εξαφανισμενος εδώ και ενα χρόνο μετά την οικονομική ζημιά που έχει υποστεί, αλλά και μετά το τελευταίο χτύπημα στην εταιρία ,την συγχώνευση με την σελοντα που έφτασε λίγο πριν τις ανακοινωσεις άλλα τελικά δεν επετευχθη .
Η πραγματικοτητα ομως ειναι και ότι ένας νέος κύκλος θα ανοίξει για όλους μας ,πρώτα από όλους βέβαια για τους εργαζόμενους της και μετά για την Σαλαμίνα ,εταιρίες σαν την Διας όταν βρισκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης μπορουν να προκαλέσουν τεράστια περιβαλλοντικα προβλήματα και ειναι αναγκαία η επισταμένη παρακολουθηση τους από τις αρμόδιες αρχές.

Αίτηση υπαγωγής της στη διαδικασία εξυγίανσης και λήψης προληπτικών μέτρων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 99 επομ. του Ν.3588/2007, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν και ισχύουν σήμερα, υπέβαλε στις 9 Σεπτεμβρίου ενώπιον του αρμοδίου Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η Δίας Ιχθυοκαλλιέργειες Α.Ε..

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η υποβολή της αίτησης κατέστη αναγκαία για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της εταιρείας, την εξασφάλιση των συμφερόντων των εργαζομένων της και την προστασία της έναντι των πιστωτών της.

Η Διοίκηση εκτιμά ότι, μέσω της διαδικασίας της εξυγίανσης, η εταιρεία θα πετύχει την αναδιάρθρωση των οφειλών της και την ομαλή συνέχιση

  της λειτουργίας της.

Η εταιρεία θα ενημερώνει το επενδυτικό κοινό για οποιαδήποτε εξέλιξη.

Καλώς την άοπλη πολιτοφυλακή του Ναζισμού


Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

Το σημαντικότερο κοινωνικό στοίχημα που παίζεται στην Ελλάδα την συγκεκριμένη ιστορική στιγμή δεν είναι μόνο το κατά πόσον θα καταφέρει να γλιτώσει η Ελληνική άρχουσα τάξη τον κυριολεκτικό αποκεφαλισμό στην γκιλοτίνα, δηλαδή το αιματηρό τέλος που της αξίζει δικαιωματικά.

Ακόμα σημαντικότερος στόχος από την ατιμωρησία των γνωστών πασίγνωστων, μιας και η απληστία είναι το βασικό κίνητρο κάθε διεφθαρμένης κάστας, δεν είναι απλά το να επιβιώσουν οι ηγέτες και οι συνεργοί του Ναζισμού, αλλά επιπλέον να καταφέρουν να βγουν οικονομικά κερδισμένοι, μιας και δεν έχει κανένα νόημα αλλιώς ο πόλεμος που κήρυξαν στον λαό.

Ο θρίαμβος της άρχουσας τάξης πρέπει να επιτευχθεί χωρίς να γυρίσει εναντίον της από καμία άποψη, είτε νομική, είτε οικονομική, είτε έμπρακτης βίας, το αναίσχυντο καψόνι που έχουν επιβάλλει στους αγαθιάρηδες που τους υφίστανται.

Πλουτοκράτες, πολιτικοί, δικαστικοί, δημοσιογράφοι, και όσοι τους περιφρουρούν, δηλαδή μια μειοψηφία που δεν ξεπερνάει το 5% του πληθυσμού της χώρας, συνεργάζονται συνειδητά και διαπράττουν χωρίς ίχνος δισταγμού ένα από τα στυγερότερα εγκλήματα της νεότερης Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Υποθήκευσαν την οικονομία της χώρας σε διεθνείς τοκογλυφικές μαφίες. Αυτή μετατράπηκε από πλουτοπαραγωγική δύναμη που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού που εργάζεται σε αυτήν σε μια επικερδή μηχανή. Ο σκοπός αυτής της πρώην παραγωγικής διαδικασίας σε επιχείρηση ιδιωτικών συμφερόντων έγινε με σκοπό να ανατροφοδοτούνται εσαεί οι ιδιωτικές τράπεζες με τα χρήματα των φορολογούμενων που τις ανακεφαλαιοποιούν.

Τα χρήματα αυτά εξοφλούν εξωφρενικά δάνεια, τόκους και χρεολύσια. Με αυτές τις υποχρεώσεις έχουν αυθαίρετα επιβαρύνει τους υπηκόους οι τοπικοί τύραννοι, ώστε οι τελευταίοι να καλύψουν τις τρύπες της κακοδιαχείρισης από την οποία επωφελούνται εδώ και 40 χρόνια, και να διατηρήσουν το προνόμιο να διαχειρίζονται το ταμείο εν ονόματι της πλειοψηφίας που θεωρούν ηλίθια.

Οι ίδιοι άνθρωποι – έχουν ονόματα και διευθύνσεις, τους ξέρουμε όλοι – ισοπέδωσαν την αγορά εργασίας προκειμένου το εργατικό δυναμικό της χώρας να μεταμορφωθεί εν μια νυκτί σε απελπισμένους σκλάβους ικανούς να ξεπουλήσουν όλη τους την ζωή για ένα κομμάτι ψωμί.

Ακριβώς οι ίδιοι ξεπουλάνε την δημόσια περιουσία σε οποιαδήποτε μαφία τους δίνει τις πιο παχυλές μίζες, εξολοθρεύουν κάθε ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό δικαίωμα, και μεθοδεύουν την εσαεί υποδούλωση και εξαθλίωση ενός λαού που είναι τόσο επικίνδυνα αφελής και αυτοκαταστροφικά εύπιστος ώστε να κάνει το μοιραίο λάθος να εμπιστεύεται την μοίρα του σε εγκληματίες.

Και τι θα γίνει με την διαχείριση της αντίστασης? Ακόμα και το πιο υπνωτισμένο και καλοκάγαθο βόδι μουγκανίζει ανήσυχο και προσπαθεί να ξεφύγει καθώς πλησιάζει στην μπόχα του σφαγείου. Δεν θα υπάρξει ανταπόδοση, έστω και με παθητική αντίσταση, από την Ελληνική κοινωνία? Αναπόφευκτο είναι.

Έτσι, παρατηρούμε ταυτόχρονα διάφορους κοινωνικούς μηχανισμούς να μπαίνουν στην διάθεση της καθεστωτικής προπαγάνδας.

Πρώτα-πρώτα και πιο ξετσίπωτα, τα Μ.Μ.Ε. ξεπλένουν την συνείδηση των λιγότερο μορφωμένων. Από αυτά εκπορεύεται η κυρίαρχη αφήγηση περί «κρίσης» και «πόλωσης», και υπηρετείται είτε από την αποχαύνωση αποπροσανατολιστικών εκπομπών, εκείνων που εστιάζουν σε οποιοδήποτε θέμα εκτός από την κοινωνική πραγματικότητα, είτε με την επιθετική πλύση εγκεφάλου από εκπομπές που διυλίζουν ζητήματα μέσα από ύφος και προσέγγιση με ξεκάθαρα Ναζιστικές ιδεολογικές καταβολές.

Έχοντας λοιπόν επιτυχώς εγκλωβίσει το λούμπεν προλεταριάτο και τους οικονομικά ακρωτηριασμένους μικροαστούς στο κλειστό κύκλωμα ανατροφοδοτούμενου μίσους της Ναζιστικής ρητορικής ή έχοντας τους υπό τον έλεγχο της εξίσου υπνωτιστικής παραίσθησης των διαφόρων υβριδίων μεθοδευμένης σκέψης και πράξης, σαγηνευμένους από την κανονιστικό εφησυχασμό του lifestyle δηλαδή, η Ελληνική άρχουσα τάξη έχει εν πολλοίς ξεμπερδέψει με όλες τις υποκατηγορίες του αμόρφωτου και ευάλωτου σε εμφυτευόμενες ψυχολογικές παθολογίες.

Δεν υπάρχει πλέον καμία περίπτωση τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα να αποκτήσουν πολιτική και κοινωνική συνείδηση που να είναι έστω και ελάχιστα επικίνδυνη για τους τυράννους τους.Έχει εξασφαλιστεί ποικιλοτρόπως, και ψυχικά, και νοητικά, και υλικοτεχνικά η απιθανότητα να οργανωθεί η μάζα ώστε να προβεί σε αποτελεσματικές δράσεις εναντίον της καθεστηκυίας σήψης.

Αυτή η βεβαιότητα της ακύρωσης των πολλών έχει ως αναπόδραστο θέσφατο το γεγονός ότι όλα τα πρόσφατα Ελληνικά καθεστώτα φρόντισαν ενδελεχώς να στερήσουν από τον λαό οποιαδήποτε ικανότητα κριτικής σκέψης, και άρα πολιτειακή άμυνα απέναντι στον οικονομικό τους βιασμό και τον εξευτελισμό κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού τους δικαιώματος.

Η ρίζα του συνειδησιακού ευνουχισμού της εργατικής και μικροαστικής τάξης της Ελλάδας βρίσκεται στην εσκεμμένη απουσία οποιασδήποτε μορφής δυναμικής και αποτελεσματικής παιδείας, τόσο ακαδημαϊκής όσο και κοινωνικής.
Έτσι, σήμερα, και ο εύκολα διαχειρίσιμος άθλιος των μεγαλουπόλεων αλλά και ο επαρχιώτης συγγενής του, αμφότεροι λειτουργούν καθ” υπαγόρευση της διαρκούς, ύπουλης και χυδαίας προπαγάνδας των κρατικοδίαιτων Μ.Μ.Ε.

Μην ξεχνάμε πως επί της ουσίας ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα δεν υφίστανται παρά μόνο με την ανοχή του κράτους απέναντι στα τεράστια χρέη των διαπλεκόμενων επιχειρηματιών που είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των σταθμών. Αυτά λοιπόν τα τροφοδοτούμενα με κρατικά και ιδιωτικά δάνεια ιδιωτικά μαγαζιά είναι και ο μοναδικός δίαυλος από τον οποίον αντλούν πληροφορίες οι Έλληνες για την περιβάλλουσα πραγματικότητα. Από τους τελάληδες και πελάτες των πολιτικών δηλαδή.

Αναπόφευκτα, οι τηλεκατευθυνόμενοι θεατές είναι πολύ απασχολημένοι με το να εξορκίζουν και να διώκουν τα εξιλαστήρια θύματα που τους υπέδειξαν τα αφεντικά τους.

Κατόπιν της εξαντλητικής πλύσης του – ούτως ή άλλως δεκτικού στην χειραγώγηση – εγκεφάλου του μέσου Έλληνα ψηφοφόρου, ο υπεύθυνος για την ισοπέδωση κάθε εργασιακού δικαιώματος και δίκαιης αμοιβής αναγνωρίζεται στα πρόσωπα των μεταναστών ή άλλων μειονοτήτων. Το νοσηρό φαντασιακό αυτοικανοποιείται με προγονόπληκτες ιδεοληψίες, εθνικιστικές εμμονές και αναμόχλευση φαντασμάτων περί κοινωνικής καθαρότητας.

Έχοντας κάθε λόγο να πνέει τα μένεα για την συνεχή και προσχεδιασμένη της σφαγή, η ευρεία λαϊκή βάση του πληθυσμού θα μπορούσε να γίνει πολύ επικίνδυνη για την πλουτοκρατία και τις πολιτικές της μαριονέτες.
Η δίκαιη οργή όμως διοχετεύεται πλέον ελεγχόμενα προς οποιοδήποτε άλλο στόχο εκτός από εκείνον που φέρει την ενοχή.

Θα έλεγε λοιπόν κανείς ότι η Ελληνική άρχουσα τάξη κατάφερε να πετύχει την διαχείριση της μαζικής αντίδρασης στο Ναζιστικό πραξικόπημα.

Όμως η κοινωνία δεν αποτελείται μόνο από ανερμάτιστους μικροαστούς και αμόρφωτους χουλιγκάνους.

Υπάρχουν πολλές άλλες κατηγορίες έτοιμες να εξεγερθούν. Πτυχιούχοι ετών 40 και βάλε, με ολόκληρες καριέρες στην πλάτη τους, που δουλεύουν ανασφάλιστοι για 400 ευρώ, αν είναι τυχεροί. Νοικοκυρές που κοντεύουν να τρελαθούν με την πολύ σοβαρή πιθανότητα να βρεθούν άστεγες με τα παιδιά. Οικογενειάρχες που χάνουν το σπίτι τους. Ακόμα, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, που ενώ συμμετέχουν και αμείβονται, έχουν αρχίσει να αισθάνονται τύψεις για την θέση τους σε αυτό το άδικο και επικίνδυνο καθεστώς.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι αυτονόητα ρουφιάνοι ή κρετίνοι. Πολλοί από αυτούς και διαβασμένοι, και ενήμεροι είναι, και άμεσα αισθάνονται σε πραγματικούς όρους ότι – τουλάχιστον τα οικονομικά – περιθώρια έχουν εξαντληθεί προ πολλού. Συνεκδοχικά με την εισοδηματική εξαθλίωση έχει πάρει η μπάλα οποιαδήποτε έννοια ελευθερίας, δικαιοσύνης και ανθρωπιάς.

Η μίμηση αστικής τάξης που υπάρχει στην Ελλάδα, ή αλλιώς τα παιδιά της μεσαίας τάξης είναι η επόμενη λοιπόν κοινωνική τάξη που πρέπει να καθησυχαστεί και πιθανόν ποτιστεί με ψυχοτρόπα πάσης φύσης, από αισθητικά άλλοθι μέχρι εκλογικευτική προπαγάνδα, μιας και στην συγκεκριμένη ομάδα της κοινωνίας το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» δεν είναι και τόσο δημοφιλές ως εγγύηση ψυχικής υγείας.

Τα παιδιά αυτά ξαφνικά, βλέπουν να εξανεμίζονται τα όνειρα τους να διαδεχτούν την ταξική καρέκλα των γονιών τους. Είναι πια σίγουρο ότι θα ζήσουν ζωή πιο στερημένη, πιο φτωχή, πιο δύσκολη.

Ποια ακαδημαϊκή καριέρα, ποια σταθερότητα στο δημόσιο, ποια χλιδάτη μπουτίκ, ποιο εργοστάσιο, ποια διευθυντική θέση, σε ποια οικονομία? Όλα έχουν απομυθοποιηθεί.

Η έννοια της σταδιοδρομίας έχει εκλείψει. Πλέον προσελκύει μόνο τους αθεράπευτα πιστούς στην ασφάλεια ενός άθλιου και επισφαλούς μισθού.

Οι μεγαλύτεροι βλέπουν το επαγγελματικό τους παρελθόν να ακυρώνεται ως φύρα μιας άλλης εποχής. Οι νεότεροι δεν έχουν καμία προοπτική μιας και όσες επιχειρήσεις, όσα ιδρύματα και όσοι οργανισμοί ψάχνουν προσωπικό αναζητούν πλέον μόνο συγκεκριμένου είδους εργαζόμενο – ανασφάλιστο, κακοπληρωμένο και αναλώσιμο.

Πως πειθαναγκάζεις εκείνους που δεν είναι τηλεθεατές και ψηφοφόροι πρωτίστως αλλά εγωκεντρικά παιδιά μιας πρώην καλομαθημένης και νυν άθλιας πραγματικότητας?

Ποιες αφηγήσεις χρειάζεται να εξιστορήσεις για να συντηρηθούν ζωντανές οι ψευδαισθήσεις εκείνες που χρειάζονται για να λειτουργήσει το σύστημα και έτσι να συνεχίσει η παραίσθηση της κανονικότητας, να μοιάζει ολοζώντανο και με πολυπληθείς κομπάρσους το ετοιμόρροπο οικοδόμημα?

Πως θα υπνωτίσεις εν τέλει εκείνους που δεν πιστεύουν σε μπαμπούλες, σε φόβητρα, σε κακούς ξένους, σε αντίχριστους, εκείνους που δεν βλέπουν έναν γραφικό, ανθέλληνα, αναρχοάπλυτο στο πρόσωπο κάθε εξοργισμένου από την κατάσταση που επικρατεί αλλά έναν άνθρωπο που πιθανόν έχει και απόλυτο δίκιο για το ότι διαμαρτύρεται?

Πως θα παραμυθιάσεις εκείνον που δύσκολα δέχεται μια πραγματικότητα που θεωρεί λογικό φαινόμενο τον Γεωργιάδη ως υπουργό Υγείας, αυτονόητα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αναπόφευκτη την αναδιανομή πλούτου με αποδέκτη το 1% του πληθυσμού που ηγείται των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων?

Είναι απλή η απάντηση σε όλα τα άνωθεν ερωτήματα.

Αν τον κάφρο τον βγάζεις στους δρόμους να κυνηγήσει μετανάστες και λοιπούς κακομοίρηδες, τον αμφισβητία, τον νανουρίζεις. Τον μορφωμένο τον αποπλανείς με υποσχέσεις. Τον καχύποπτο τον μπερδεύεις.

Ξεκινάς με το νεφελώδες και ψυχαναλυτικό επιχείρημα της αστικής υποκειμενικότητας.

Του λες δηλαδή πως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως νομίζει, ότι υπάρχει άλλη πλευρά, διάσταση και οπτική γωνία, ότι η κρίση είναι μια ευκαιρία αν το καλοσκεφτεί, το Άουσβιτς είναι κερδοφόρο αν είναι «κανείς» λίγο πιο συνεργάσιμος και ανοιχτόμυαλος…ίσως το τελευταίο να το αφήσεις για έκπληξη, η μόνο να το υπαινιχθείς, αλλά εκεί είναι το νόημα. Ότι η φρίκη είναι για τους άλλους – εσύ έχεις άλλες παρηγοριές να ασχολείσαι, σημαντικότερη των οποίων μια θέση στο σύστημα που θα εγγυηθεί την επιβίωση σου και ποιος ξέρει, μπορεί και να γίνουν όλα σου τα όνειρα πραγματικά. Δε θα λες πια ότι είσαι άνεργος – θα έχεις στρατολογηθεί στην άοπλη πολιτοφυλακή του Ναζισμού, δηλαδή θα παριστάνεις ότι όλα είναι μια χαρά, δεν τρέχει τίποτε, την δουλειά μας κάνουμε, πίνουμε μοχίτο, τέχνη, ανάπτυξη, όλε, περνάμε τέλεια!

Η μεσαία τάξη όμως δεν θέλει αναπαραστάσεις της μάχης των Θερμοπυλών και ομοερωτικές διελκυστίνδες σε παραλίες. Έχουν πιο εκλεπτυσμένα γούστα.

Θα τους φέρεις τον Αλέξανδρο Νεχαμά κάτω από την Πνύκα για να τους μιλήσει για την τέχνη της ζωής, στα πλαίσια φιλοσοφικών συμποσίων που αγνοούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους άστεγους, τους αυτόχειρες και τους άνεργους.

Θα τους οργανώνεις κάθε λίγο και λιγάκι φεστιβάλ και εκθέσεις τέχνης προκειμένου να έχουν «κάπου να δείξουν την δουλειά τους».

Θα τους μοιράζεις και θα τους προκαλείς να αναπαράγουν πληροφορία που θα είναι κενή οποιασδήποτε ουσίας.
Θα επικαλείσαι άσχετα άλλοθι για την οποιαδήποτε καθεστωτική επιχείρηση – όσο πιο θεωρητικά απυρόβλητα τα κατασκευασμένα άλλοθι, τόσο το καλύτερο.

Στο όνομα της τέχνης, του πολιτικού πολιτισμού, της ομόνοιας, της ειρήνης, θα επιδίδεσαι σε όσο πιο περίπλοκες και Μακιαβελικές τεχνικές διαχείρισης της κοινής γνώμης και προσοχής.

Διαρκώς θα υπαγορεύεις την θεματική του δημόσιου διαλόγου με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μένει κανένα περιθώριο άλλο πλην εκείνο της αναγκαστικής συναίνεσης σε μια κανονικότητα που εφαρμόζεται δια της βίας.

Τις εντολές σου θα ακούνε πειθήνια όλοι εκείνοι που συντηρείς ως ιδεολογικά άρχουσα τάξη – τις μαριονέτες που λυμαίνονται των κρατικών κονδυλίων εκείνων που επιβραβεύουν τα επεκτατικά σχέδια του νεοφιλελεύθερου Ναζισμού.
Μάλιστα, το περίβλημα του καθώσπρεπισμού της μεσαίας τάξης θα χαρίζει στην εξουσία σου μια αύρα νομιμότητας.

Δεν μιλάμε για αλήτες, αναρχοάπλυτους, φρικιά εδώ! Μιλάμε για επιμελητές, για διευθυντές, για στελέχη, για γραμματιζούμενος ανθρώπους με σταδιοδρομίες! Μιλάμε για καλλιτέχνες, για ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών! Είναι σοβαροί, είναι ευπρεπείς! Με τα βιβλιαράκια τους και τα αρθρίδια τους, τα συνεδριάκια τους και τα συμποσιάκια τους, τα ταξιδάκια τους και τις επετηρίδες τους, τα αμφιθεατράκια και τα γραφειάκια τους, τα περιοδικάκια και τις εφημεριδούλες τους, τις εκπομπούλες και τις ομιλίτσες τους! Χρηματοδοτούνται από μεγάλους επιχειρηματίες και το δημόσιο! Κάτι ξέρουν παραπάνω από σένα, κολίγε!

Δες τους!

Σκάβουν αναχώματα για να καθυστερήσουν οποιαδήποτε επίθεση στο καθεστώς που εξυπηρετούν.

Πιάνονται χέρι-χέρι σε προστατευτικές ανθρώπινες αλυσίδες γύρω από τα αφεντικά τους.

Οργανώνουν πάρτι για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις της φρίκης.

Διακοσμούν την κόλαση όσο πιο όμορφα μπορούν.

Τραγουδάνε τον ύμνο της θετικής ενέργειας στις πύλες του Άουσβιτς.

Γράφουν άρθρα, σχόλια, κείμενα, παρουσιάσεις, βιβλία – κάθε λέξη, κάθε αποστροφή συμπεριφοράς, κάθε εικόνα όσο το δυνατόν πιο απομακρυσμένη από την φρίκη που αποκρύπτει.

Κυρίως και πρωτίστως αποσιωπούν ότι έχουμε ταξικό πόλεμο με πολεμοκάπηλους, μαυραγορίτες, χαφιέδες, θύματα όλων των διαβαθμίσεων, ακόμα και νεκρούς.

Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί, αλλά όχι επειδή οπλοφορούν όπως τα Μ.Α.Τ. που προστατεύουν τα αφεντικά τους.

Είναι επικίνδυνοι επειδή παράγουν καθεστωτικό και ιδιοκτησιακό πολιτισμό και λόγο, δηλαδή καπιταλιστική απολογία που είναι συνυφασμένη και αθωωτική με τις κυριαρχικές βλέψεις της αυθαίρετης εξουσίας που υπηρετούν.

Είναι επικίνδυνοι επειδή είναι αδίστακτοι, μοχθηροί, και κυρίως πρόθυμοι να εκτελέσουν χωρίς την παραμικρή συνειδησιακή αναστολή και την πιο βρόμικη, απάνθρωπη εντολή επειδή πρέπει να κάνουν την δουλειά τους.

Κοίτα τους, λοιπόν, τους μελίρρυτους και κομψεπίκομψους, τους άοπλους πολιτοφύλακες του Ναζισμού, διακριτικά όμως, σε παρακαλώ, δεν είναι καθόλου comme il faut να καρφώνεσαι, ξέρεις καλά τι σημασία δίνουν στο savoir vivre, είναι ικανοί να σε κατακεραυνώσουν επειδή πίνεις μοχίτο από λάθος ποτήρι.

Ακόμα χειρότερα, μπορεί να καταλάβουν ότι τους πήρες χαμπάρι, και τότε? Δεν θα είσαι πια καλεσμένος στα πάρτι τους.

Πηγή iefimerida.gr

 

Μικρότερη από την αναμενόμενη η ύφεση.

Σημαντικά μικρότερη από την αρχικά εκτιμώμενη είναι τελικά η ύφεση το β’ τρίμηνο του 2013, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε σήμερα η ΕΛΣΤΑΤ.

Το ΑΕΠ περιορίστηκε κατά 3,8%, έναντι αρχικής εκτίμησης για μείωση 4,6%. Η ιδιαίτερα θετική αυτή εξέλιξη, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, προήλθε από νεότερα στοιχεία για τις επιδόσεις στον τουρισμό αλλά και από τη μεγαλύτερη συρρίκνωση του εμπορικού ελλείμματος.

Σημειώνεται ότι η ύφεση περιορίστηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από το δεύτερο τρίμηνο του 2010 όταν είχε διαμορφωθεί στο 2,8%, ενώ το α’ τρίμηνο του 2013 διαμορφώθηκε στο 5,6%.

Σύμφωνα με στελέχη του οικονομικού επιτελείου τα νέα αυτά στοιχεία συνιστούν ένα σημαντικό πρόκριμα για τον επαναϋπολογισμό του ΑΕΠ που θα γίνει σε λίγες μέρες από κοινού με την τρόικα και εκτιμάται πλέον κοντά στο -4%.

Σημειώνεται ότι ο υπολογισμός του ΑΕΠ είναι ιδιαίτερα κρίσιμος καθώς αποτελεί τη βάση μέτρησης του ελλείμματος και του χρέους.

Πάντως, στελέχη του οικονομικού επιτελείου επισημαίνουν τις «αδυναμίες» που ακόμη υπάρχουν στη διαδικασία ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, εξηγούν τα ίδια στελέχη, καταγράφουν περιορισμό της ύφεσης στο 3,8%, αλλά τα αναλυτικά στοιχεία δείχνουν πτώση στην καταναλωτική δαπάνη νοικοκυριών και επιχειρήσεων 6,3% και στις επενδύσεις κατά 11%. Σε ό,τι αφορά το έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου επισημαίνουν ότι συρρικνώνεται λόγω της πτώσης στις εξαγωγές(εδώ πρέπει να έχει κάνει λάθος ο συντάκτης και να ειναι εισαγωγές το εξηγεί πάρα κάτω θα δείξω που) κατά 11,8% (λόγω της κρίσης) όταν η αύξηση των εξαγωγών προσφέρει στο ΑΕΠ μόνο 0,9%. 

Αναλυτικά στην ανακοίνωσή της η ΕΛΣΤΑΤ αναφέρει:

Με βάση τα διαθέσιμα μη εποχικά διορθωμένα στοιχεία, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), σε όρους όγκου1, κατά το 2o τρίμηνο του 2013 παρουσίασε μείωση κατά 3,8% σε σχέση με το 2o τρίμηνο του 2012, έναντι της μείωσης κατά 4,6% που είχε υπολογιστεί στην πρώτη εκτίμηση του 2oυ τριμήνου (flash estimate) και είχε ανακοινωθεί στις 12 Αυγούστου 2013. Η διαφορά αυτή είναι αποτέλεσμα της χρησιμοποίησης στοιχείων που δεν ήταν διαθέσιμα κατά την πρώτη εκτίμηση. Τα στοιχεία αυτά είναι είτε μηνιαία (όπως στοιχεία μηνός Ιουνίου εισαγωγών και εξαγωγών) είτε τριμηνιαία (όπως δείκτες κύκλου εργασιών των κλάδων των υπηρεσιών και στοιχεία της έρευνας εργατικού δυναμικού). Ειδικότερα οι επιδόσεις των κλάδων παροχής καταλύματος και εστίασης και άλλων υπηρεσιών ήταν πιο ισχυρές από τις αρχικές εκτιμήσεις, λόγω μεγαλύτερης θετικής επίπτωσης του τουρισμού. 

Ταυτόχρονα το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου ήταν μικρότερο από αυτό που είχε υπολογιστεί κατά την πρώτη εκτίμηση (flash estimate). 

Η συνολική καταναλωτική δαπάνη παρουσίασε μείωση κατά 6,3% σε σχέση με το 2o τρίμηνο του 2012.  Οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου μειώθηκαν κατά 11,0% σε σχέση με το 2o τρίμηνο του 2012.

Μείωση κατά 75,7% παρουσίασε το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, συμβάλλοντας θετικά στο ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ. 

Αύξηση κατά 0,9% σε σχέση με το 2o τρίμηνο του 2012 παρουσίασαν οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών. Οι εξαγωγές αγαθών αυξήθηκαν κατά 3,1% ενώ οι εξαγωγές υπηρεσιών μειώθηκαν κατά 1,6%. 

Μείωση κατά 11,8%(εδώ) σε σχέση με το 2o τρίμηνο του 2012 παρουσίασαν οι εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών. Οι εισαγωγές αγαθών μειώθηκαν κατά 10,7% και οι εισαγωγές υπηρεσιών κατά 16,0%.

Επισημαίνεται ότι η τρέχουσα χρονολογική σειρά των τριμηνιαίων στοιχείων θα αναθεωρηθεί σαν αποτέλεσμα της αναθεώρησης των αντίστοιχων ετησίων εθνικολογιστικών αποτελεσμάτων, προγραμματισμένης για τον Σεπτέμβριο 2013.

Πηγή:www.capital.gr

Πήγασος Εκδοτική: Ομολογιακό δάνειο 10 εκατ. ευρώ από Alpha Bank

Στη σύναψη προγράμματος εκδόσεως κοινού ομολογιακού δανείου με την τράπεζα Alpha Bank, επταετούς διάρκειας, ποσού 10 εκατ. ευρώ, προέβη η Πήγασος Εκδοτική ΑΕ. Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση της εταιρίας, η ονομαστική αξία (κεφαλαίου) ανέρχεται συνολικά σε 16.059.097,00 ευρώ και διαιρείται σε 16.059.097 κοινές, ανώνυμες ομολογίες, μηδενικού τοκομεριδίου (zero coupon), ονομαστικής αξίας ενός ευρώ εκάστης και τιμής εκδόσεως υπό το άρτιο ίσης με 0,6227 ευρώ εκάστης. Το ομολογιακό θα χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση γενικών επιχειρηματικών σκοπών της εταιρείας.

Θα σας πούμε τώρα τι ξέρουμε: Η εταιρεία Πήγασος έχει αρνητικό EBITDA. Στο εξάμηνο εμφάνισε  ζημιές 14,779 εκατ. ευρώ, έναντι ζημιών ύψους 10,8 εκατ. ευρώ του πρώτου εξαμήνου του 2012. Οι υποχρεώσεις στο εξάμηνο ανέρχονται σε 213 εκατ. ευρώ, όταν πέρυσι τον ίδιο καιρό ήταν 209 εκατ. ευρώ. Εξ αυτών οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις είναι στα 148 εκατ., έναντι 138 εκατ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2012. Να σημειώσουμε, τέλος, και τον τζίρο, ο οποίος ήταν στο πρώτο εξάμηνο του 2013 έφτασε στα 40 εκατ. ευρώ από 49 εκατ. ευρώ πέρυσι την ίδια εποχή. Ποιό νούμερο είναι αυτό που δείχνει βελτίωση για να δικαιολογεί δάνειο 10 εκατ. ευρώ; 
Οι μεγαλοτραπεζιτες μοιράζουν τα λεφτά μας με τους κολλητούς τους

«ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ» ‘Η «ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΙΩΝ»;

Ζουν ανάμεσα μας.Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

«Πάντα πίστευα ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων».

Το έγραψε χτες στα «Νέα» ο κ. Πρετεντέρης. Ο οποίος είναι τόσο ταραγμένος με τα τεκταινόμενα στη Συρία, που λίγο απέχει να ζητήσει να καταταγεί στα βομβαρδιστικά του Ομπάμα για να σώσει το συριακό λαό…

Ο κ. Πρετεντέρης είναι ο ίδιος που, για λογαριασμό της τάξης (τι μπανάλ λέξη!) που σώζει τους λαούς βομβαρδίζοντάς τους, έγραφε λίγο παλιότερα ότι όσοι Ελληνες διαμαρτύρονταν εναντίον του Κλίντον και κατά της επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία ήταν «Δέκα Καραγκιόζηδες και πενήντα σαλεμένοι» («Βήμα», 11/11/1999).

Σήμερα, είναι πιο ευγενικός. Περιορίζεται να ειρωνευτεί όσους αντιτίθενται στην επέμβαση στη Συρία, τους οποίους και αποκαλεί – επιστρατεύοντας το ακαταμάχητο (φιλοατλαντικό) φλέγμα του – «ευαίσθητες ψυχές»…

Ο κ. Πρετεντέρης, λοιπόν, βγάζει στη φόρα τα άπλυτα των «ευαίσθητων ψυχών» που νομίζουν, οι αφελείς, ότι θα τον κοροϊδέψουν. Αλλά εκείνος ξέρει: Η στάση τους εναντίον του πολέμου είναι μια επιτηδευμένη υποκρισία των «ευαίσθητων ψυχών». Οι υποκριτές – «ευαίσθητες ψυχές» θέλουν να κρύψουν από τον κ. Πρετεντέρη (πράγμα αδύνατο) ότι στην πραγματικότητα έχουν «υιοθετήσει όλα τα καθάρματα της οικουμένης από τον Μιλόσεβιτς και τον Καντάφι ως τον Σαντάμ, τον Μπιν Λάντεν και τώρα τον Ασαντ». Και μάλιστα «με το αζημίωτο» (!), όπως υποθέτει ο κ. Πρετεντέρης…

Παρεμπιπτόντως: Ο κ. Πρετεντέρης είναι αυτός που, όταν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έσφαζαν στο Κοσσυφοπέδιο, διαμαρτυρόταν για τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα. Αναλαμβάνοντας, μάλιστα, να συνετίσει τον ελληνικό λαό, έγραφε τότε («Βήμα», 9/5/1999): «Ποιο είναι το σημαντικότερο για το λαό μας; Οτι περνούν ΝΑΤΟικά οχήματα ή ότι ο πληθωρισμός έπεσε κάτω από 3%;».

Τόσο… φραγκοδίφραγκα τα κάνει τα θέματα του πολέμου ο κ. Πρετεντέρης. Ο ίδιος που σήμερα λέει ότι οι «ευαίσθητες ψυχές» είναι ευαίσθητες «με το αζημίωτο»!

Οσο για τον όρκο του κ. Πρετεντέρη ενάντια στα «καθάρματα» είναι δοσμένος από την εποχή του διαμελισμού των Βαλκανίων. Καθότι όπως έγραφε – από τότε – «οι ΗΠΑ έχουν το καρπούζι, αυτοί έχουν και το μαχαίρι». Και επιπλέον: «Δεν είναι θέμα φιλοατλαντισμού. Είναι θέμα εθνικών συμφερόντων. Ο Σολάνα, ο Σρέντερ, ο Μπλερ, ακόμη και ο Κλίντον ή η Ολμπράιτ είναι οι καθημερινοί συνομιλητές μας. Με τον Σολάνα; Με τον Σολάνα! Αλλωστε, υπάρχουν και χειρότεροι…».

Καταλάβατε τώρα την απέχθεια του κ. Πρετεντέρη απέναντι στα «καθάρματα»;

Κατά τα λοιπά, αξίζει να κρατήσουμε τη βασική διαπίστωση του κ. Πρετεντέρη. Γι’ αυτό και θα την επαναλάβουμε: «Πάντα πίστευα ότι ο αντιαμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων»,απεφάνθη.

Σκέψη βαθύτατα ευφυής αν τη δει κανείς από τη σκοπιά των πραιτοριανών και των «προθύμων» του ευρωατλαντισμού, σε όλη την γκάμα τους: Από τα ανά τη Γη «αμερικανάκια» που «ο φιλοαμερικανισμός τους είναι ο καπιταλισμός των ηλιθίων» μέχρι τα «διατεταγμένα τζίνια των ιμπεριαλιστικών σφαγείων».

 

ΕΙΝΑΙ;

Το 2010, εν μέσω μνημονίων, ΔΝΤ και τρόικας, στις δημοτικές εκλογές, στην Ικαρία, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκε

με τη ΝΔ (του κ.Σαμαρά),

με το ΠΑΣΟΚ (των κ.κ. Βενιζέλου – Παπανδρέου),

με τη ΔΗΜΑΡ (των κ. κ. Μπίστη – Ψαριανού)

με τον ΛΑ.Ο.Σ. (των κ.κ. Βορίδη – Γεωργιάδη, τότε),

με έναν και μοναδικό στόχο: Να μην εκλεγεί στο νησί κομμουνιστής δήμαρχος.

Ρωτάμε: Αυτή η τακτική παρουσιάζει ή όχι κοινά στοιχεία με την τακτική που καταγγέλθηκε από τον κ. Τσίπρα που, όπως είπε, εκλέγει «βλαχοδήμαρχους»;…

Ρωτάμε, επίσης: Το γεγονός ότι η δημοτική αρχή που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ικαρία,

καλοβλέπει (ή μήπως όχι;) τη μετατροπή όλης της κορυφογραμμής του νησιού σε «αιολικό πάρκο» για να στήσει τις γεννήτριές του επιφανής μεγαλοκαπιταλιστής,

ότι συμμετέχει στο «succes story» της όσμωσης με την «ιδιωτική πρωτοβουλία»,

ότι πρωταγωνίστησε στην εφαρμογή της πολιτικής της λεγόμενης «διαθεσιμότητας»,

ότι η «φιλολαϊκή» της προσέγγιση απέναντι στο χαράτσι της ΔΕΗ είναι όχι ότι το χαράτσι πρέπει να καταργηθεί, αλλά ότι το χαράτσι πρέπει να είναι… «δίκαιο»,

όλα αυτά κι άλλα τόσα,

είναι ή μήπως όχι αντίστοιχα και ομοειδή με τα διαπραττόμενα από τους – κατά τη ρήση Τσίπρα –«βλαχοδήμαρχους» του δικομματισμού στην υπόλοιπη Ελλάδα;

*Δημοσιεύθηκε στο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

Bloomberg: «Φάτε ληγμένα γιατί ζούσατε πάνω από τις δυνάμεις σας»

Στη λιτότητα κι όχι στις κοινωνικές ανισότητες αποδίδει αρθρογράφος του αμερικανικού πρακτορείου Bloomberg την πώληση ληγμένων προϊόντων στα ελληνικά σούπερ μάρκετ. Ο Λέονιντ Μπερσίτσκι αναφέρει πως στην έκτη χρονιά της ύφεσης στην Ελλάδα, οι υπεραγορές επιτρέπεται πλέον να πωλούν φαγητά μετά από την ημερομηνία λήξης τους και πως το μέτρο είναι σχεδιασμένο να βοηθήσει τόσο τους λιανέμπορους, οι οποίοι έχουν χτυπηθεί από την πτώση της ζήτησης, όσο και τους «φτωχοποιημένους» καταναλωτές.

Ο ίδιος αρθρογράφος κάνει λόγο για «αγανακτισμένους» σχολιαστές στον ελληνικό Τύπο, οι οποίοι αποκήρυξαν την επίμαχη κυβερνητική απόφαση ως μια στυγνή υπενθύμιση του αυξανόμενου ανοίγματος της «ψαλίδας» μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών. Ο Μπερσίτσκι, ωστόσο, δικαιολογεί την κυβέρνηση, υποστηρίζοντας πως οι Έλληνες χρειάστηκε να περάσει πολύς καιρός για να καταλάβουν πως ό,τι συνέβη στην οικονομία τους ήταν απευθείας αποτέλεσμα του ότι ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους. «Το νέο μέτρο έκπτωσης για τα ληγμένα σχετίζεται με τη λιτότητα κι όχι με τις κοινωνικές ανισότητες», καταλήγει σκωπτικά ο αρθρογράφος.

Διαβάστε εδώ το σχόλιο του Bloomberg (στο τέλος της σελίδας).