Μύθοι και αλήθειες για το εφοπλιστικό «δαιμόνιο»

Του Αντώνη Νταλακογιώργου

Το τελευταίο χρονικό διάστημα με αφορμή την κρίση της χώρας μας αναπτύχθηκε μια έντονη συζήτηση σχετικά με τον ρόλο και την συμβολή  των εφοπλιστών στην οικονομία της χώρας μας.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι στις διαδοχικές συναντήσεις του Πρωθυπουργού με το Δ.Σ της Ε.Ε.Ε. συζητήθηκε η αύξηση της φορολογίας των εφοπλιστών με την μορφή της έκτακτης ενίσχυσης για την επόμενη τριετία (και όχι με την κατάργηση των φοροαπαλλαγών και της αύξησης της φορολογίας σε μόνιμη σταθερή βάση με αλλαγή της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Σε αυτήν την σύντομη παρέμβασή μου θέλω να αναφερθώ και να απαντήσω στο γνωστό σλόγκαν που προβάλουν και διαφημίζουν οι εφοπλιστές, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι και τα παπαγαλάκια στο συνδικαλιστικό κίνημα αλλά και στα ΜΜΕ. Δηλαδή ότι η αλματώδης ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας, το λεγόμενο ναυτιλιακό θαύμα οφείλεται στο επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων Εφοπλιστών!!!

Αυτή την λαθεμένη και μακριά από την πραγματικότητα άποψη προσπάθησαν να προσπαθούν και σήμερα να την περάσουν στην κοινωνία για να γίνει αποδεκτή από αυτήν, να αποκτήσουν κοινωνικά και λαϊκά ερείσματα για να δικαιολογήσουν ότι ήταν και είναι απόντες από οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια του τόπου και της οικονομίας της χώρας μας.

Θα αναφερθώ για να απαντήσω σε αυτή την προκλητική επιχειρηματολογία εφοπλιστών, πολιτικών εκπροσώπων τους και σε όλους εκείνους που αναπαράγουν αυτήν την ψευδή εικόνα για να εξωραΐσουν τον ρόλο του εφοπλιστικού κεφαλαίου στην Ναυτιλία και στην χώρα μας γενικότερα.

Αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο που  χαρακτηρίστηκε από την θυελλώδη ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας από το 1950 και μετά. Αυτό είναι υποχρέωσή μου προκειμένου να αποτίσουμε φόρο τιμής στους χιλιάδες Ναυτεργάτες που έδωσαν την ζωή τους πολεμώντας στο πλευρό των συμμάχων στην διάρκεια του πολέμου. Πάνω από 2.500 χιλιάδες έλληνες ναυτεργάτες σκοτώθηκαν, πνίγηκαν ή σακατεύτηκαν στην διάρκεια αυτού του πολέμου.
Συνέχεια

Αυταρχική Δημοκρατία

Του Μ. Γκίβαλου  

Ο F.A Hayek, πατριάρχης του σύγχρονου νεοφιλελεύθερου προτύπου -που σαρώνει τις οικονομικές δομές του κράτους πρόνοιας και απαξιώνει τον πυρήνα των αξιών και των αρχών του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού-, είχε «κωδικοποιήσει» την ουσία των αντιλήψεων του στη φράση: «Η Δημοκρατία δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ένα ωφελιμιστικό στρατήγημα, που εφαρμόζουμε προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους μας».

Είχε δίκιο ο σημαντικός αυτός διανοητής: Δημοκρατία και νεοφιλελευθερισμός αποτελούν δύο διαφορετικές και ασύμβατες μεταξύ τους ερμηνείες του κόσμου, της κοινωνίας, της οικονομίας.
Αυτή την ιστορική σύγκρουση, που οδηγεί στην υποχώρηση και στην απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών και λειτουργιών, βιώνουμε σήμερα όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, στις ΗΠΑ, όπως και σε κάθε γωνιά του κόσμου, όπου οι μηχανισμοί της αγοράς και της «πλαστικής οικονομίας» κυριαρχούν.

Όπως ήταν φυσικό, η οικονομική κρίση στη χώρα μας τα τρία τελευταία χρόνια αποτέλεσε το πρώτο και απολύτως κυρίαρχο πρόβλημα. Όμως στο Καστελόριζο ο Γ. Παπανδρέου δεν ανήγγειλε μόνο την είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο, αλλά και το οριστικό τέλος μιας ήδη βαριά τραυματισμένης Δημοκρατίας, που παρέπαιε κάτω από το βάρος των δομών της διαπλοκής, της διαφθοράς, με την ενσωμάτωση των κομμάτων της διακυβέρνησης στο σύστημα των οικονομικών συμφερόντων.

Στη δική μας περίπτωση δεν ισχύει αυτό που περιγράφει στο έξοχο ποίημα του «Τείχη» ο Κ. Καβάφης: Δεν μας έκλεισαν στα τείχη του ΔΝΤ και του Μνημονίου «ανεπαισθήτως»… Και τον «κρότο των χτιστών» και τον «ήχο» των δεσμοφυλάκων μας ακούσαμε καθαρά• έναν «ήχο» ανάμεικτο από κραυγές «σωτηριολογίας» και κινδυνολογίες, εκφοβισμούς, εκβιασμούς…

Με τον τρόπο αυτό οδηγηθήκαμε σταθερά και προγραμματισμένα σε μια αυταρχική κοινοβουλευτική Δημοκρατία, που διατηρεί έναν τυπικό μανδύα νομιμοποίησης, αλλά έχει καταργήσει τη Δημοκρατία στο ουσιαστικό της περιεχόμενο. Η εκτελεστική εξουσία υποκλέπτει την ψήφο του ελληνικού λαού μέσω απειλών και εκβιασμών και αμέσως μετά αποσύρεται και παραδίδει την εξουσία, το σύνολο των αποφάσεων μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, στην ξένη, στην κατοχική δομή εξουσίας. Στη συνέχεια, «νομιμοποιεί» τις αποφάσεις αυτές είτε εκβιάζοντας, απειλώντας ή και διαγράφοντας τους βουλευτές είτε ενεργοποιώντας τη «φάμπρικα» των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, ώστε να αποφύγει την «επώδυνη» κοινοβουλευτική διαδικασία.

Στην ουσία, υπάρχει ένας ακήρυκτος πόλεμος κατά της κοινωνίας. Συνέχεια

Τζίτζικας και μέρμηγκας(πολύ καλό)

Δημήτρης Μυς

Δεν γνωρίζουμε αν ο Γιάννης Στουρνάρας  το φιλοσοφούσε  ανέκαθεν ή αν προσφάτως του προέκυψε ως ανάγκη να προσθέσει  κάτι εξεζητημένο στο υπουργικό του look. Έτσι κι αλλιώς όμως η αναφορά του στον Αίσωπο («για πάρα πολλά χρόνια ήμασταν τζίτζικες και τώρα είμαστε μέρμηγκες») μας έβαλε στον πειρασμό να παραθέσουμε  μια άλλη (νεοελληνική) εκδοχή αυτού του μύθου.
Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, μες το καλοκαίρι και το λιοπύρι εκεί που ο μέρμηγκας  δούλευε σα…σκυλί για να μαζέψει τα απαραίτητα για το χειμώνα, σκάει μύτη ο τζίτζικας με το τζιπ το ανοιχτό στην οροφή, τέρμα τη μουσική, βερμούδα και αμάνικο, με δυο  κορμιά …φωνάρες δεξιά και αριστερά του.
«Ελα ρε καημένε που ξεροψήνεσαι, του φωνάζει,  πάμε για καμία βουτιά στον Αστέρα , κανένα κλαμπάκι το βράδυ και αύριο μέρα είναι» 

  • «είσαι με τα καλά σου ρε συ; Αν δε δουλέψω τώρα πως θα τη βγάλω το χειμώνα, έχω οικογένεια, έχω πιτσιρίκια να ταΐσω» .

Όλο το καλοκαίρι ο μέρμηγκας συνέχισε τη σκληρή δουλειά μαζεύοντας κόκκο- κόκκο τις προμήθειες για το χειμώνα, αγνοώντας τις προ(σ)κλήσεις του τζίτζικα που πέρναγε καθημερινά με τη τζιπάρα, τις μουσικές τα σέα του και τα μέα του…
Θα ρθει ο χειμώνας και θα πεθάνει στην πείνα σκεπτόταν το εργατικό μυρμήγκι και έβαζε ακόμη μεγαλύτερη ενέργεια στη  δουλειά του.
Και ήρθε ο χειμώνας, βροχές κρύα χιόνια… και κάθεται στην άνεσή του ο μέρμηγκας με το τζάκι του την οικογένεια τριγύρω και όλα τα (μετρημένα με την εργασία του) καλά του κόσμου στη φωλιά του. Ήσυχος…
Μέχρι που ακούσει μια  κόρνα να χτυπά επίμονα έξω από την πόρτα του. Σηκώνεται, ανοίγει και βλέπει με μια μικρή ανεπαίσθητη ζήλια τον τζίτζκα στο τζιπ του, σκεπασμένο, με τα σκι στην οροφή, τις  κορμάρες μες τα γούνινα δεξιά και αριστερά του, με πούρο και χαμόγελο στο στόμα, να του λέει
«Πάμε ρε σε Σαββατοκύριακο Αράχωβα, μια ζωή την έχουμε…»
Αποσβολωμένος ο μέρμηγκας μαζεύεται φυσάει, ξεφυσάει, λέει από μέσα απ τα δόντια του «μπα… δεν είμαι εγώ για τέτοια, θέλω να ξεκουραστώ, που να τρέχω τώρα».
Γυρνά το εργατικό μυρμήγκι την πλάτη και πάλι στον πειρασμό, αλλά προχωρώντας προς τη φωλιά του κάπως του ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και  γυρνώντας  προς τζίτζικα   του λέει. «Στο καλό, καλή διασκέδαση, αλλά αν πάρει πουθενά το μάτι σου τον Αίσωπο, να του πεις να πα να γ@μηθεί»… Συνέχεια

Όταν οι παλικαράδες παραληρούν, οι Τούρκοι χαμογελούν

Στους καλύτερους πρεσβευτές του… τουρκικού επεκτατικού εθνικισμού και μάλιστα με καθοριστικό ρόλο αποδεικνύονται τα κοινοβουλευτικά στελέχη της Χρυσής Αυγής, με πρώτο και καλύτερο αυτό το… αγλάισμα της ελληνικής λεβεντιάς και κουλτούρας, τον Ηλία Παναγιώταρο.
Ο σπουδαίος αυτός… ρήτορας παραδόθηκε σ’ ένα άνευ προηγουμένου ρατσιστικό παραλήρημα με ανοίκεια επίθεση κατά των μουσουλμάνων της Θράκης στη διάρκεια της επίσκεψής του σε Ξάνθη και Κομοτηνή με αφορμή τα εγκαίνια των γραφείων των τοπικών οργανώσεων στις δυο πόλεις.
Αυτό το αρχαιοελληνικό και άσπιλο από γενετικές προσμείξεις υπόδειγμα της αρίας φυλής δεν δίστασε ν’ αποκαλέσει «μούλους και Μογγόλους» τους «μουσουλμάνους που υψώνουν σημαία της Δημοκρατίας Δυτικής Θράκης» και δεν παρέλειψε ως κήνσορας του αλυτρωτισμού να τονίσει με νόημα ότι «εμείς πάντα κοιτάμε προς την Αγιά Σοφιά και την Κωνσταντινούπολη». Συνέχεια

Ο μνημονιακός κ. Κολλίντζας

Ο καθηγητής Οικονομικών κ. Κολλίντζας αφού φιλοξενήθηκε αφειδώς στα τηλεοπτικά πάνελ, όπου παρουσίασε τις μνημονικές του θέσεις και τις ρηξικέλευθες προτάσεις του για τη σωτηρία της χώρας, πέρασε την πόρτα των φυλακών Κορυδαλλού αφού κρίθηκε προφυλακιστέος για το σκάνδαλο της Proton Bank.

Ο Τρύφωνας Κολλίντζας είναι κατηγορούμενος για απάτη κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια, για υπεξαίρεση, για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και για απιστία σε βαθμό κακουργήματος, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση.

Ο κ. Κολλίντζας παραιτήθηκε από την Τράπεζα Αττικής για να αναλάβει στην Proton Bank του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη μια καίρια θέση που σχετίζεται με την επικοινωνία με την Τράπεζα της Ελλάδος και στο πόρισμα του ο εισαγγελέας Γιάννης Δραγάτσης αναφέρει ότι «αποδυναμώνει τις επιτροπές Εσωτερικού Ελέγχου, εξαπατά τα μη εκτελεστικά στελέχη της τράπεζας και, το κυριότερο, εξαναγκάζει στενούς συνεργάτες του να αποκρύπτουν ακόμη και έγγραφα της Τραπέζης της Ελλάδος». Συνέχεια

IfW: Ύφεση 1% και ανεργία 31% στην Ελλάδα το 2014.

Αυτή είναι η απάντηση που θέλω να δώσω στον τζουτζουκο ,πως διάολο τον λένε; κάθε φορά που στην τηλεόραση κάνει με ύφος χιλίων ΠΙΘΗΚΩΝ το ερώτημα τι θα κάνουμε κύριοι; αφού έχουμε έλλειμμα και όχι πρωτογενές πλεόνασμα; πως θα πληρώσουμε;
ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΗΛΙΘΙΕ, ΠΟΤΕ,ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΒΡΥΣΗ ΝΑ ΠΙΕΙΣ ΝΕΡΟ ΕΝΑ ΧΕΡΙ ΘΑ ΣΕ ΚΑΡΠΑΖΩΝΕΙ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΥΦΕΣΗ ,ΥΦΕΣΗ.
Τη δραματικότερη έως τώρα πρόβλεψη για την ανεργία στην Ελλάδα έκανε το γερμανικό Κέντρο Προγνώσεων του Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Οικονομία (IfW) με έδρα το Κίελο, στα πλαίσια της χειμερινής έκθεσης προγνώσεων του που δημοσιεύτηκε σήμερα το πρωί.

Συγκεκριμένα το IfW, που αποτελεί ίσως τον κορυφαίο φορέα μακροοικονομικών εκτιμήσεων στη Γερμανία (σ΄ αυτόν βασίζονται οι εξαμηνιαίες προβλέψεις του ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομίας) προβλέπει ανεργία 24,5% φέτος, 29,3% το 2013 και 31% το 2014. 

Εξαιρετικής σημασίας είναι το γεγονός πως, σύμφωνα με τους συντάκτες αυτής της έκθεσης, οι προβλέψεις για την ανεργία γίνονται με τη μέθοδο του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (International Labour Organization)!

Πρόκειται για τις χειρότερες ως τώρα προβλέψεις για την ανεργία που γίνονται από ανεξάρτητο οικονομικό ινστιτούτο στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, μόνο το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ έχει κάνει πρόσφατα εφάμιλλες προβλέψεις (34% το 2013).

Αντίθετα, η έκθεση για το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Κομισιόν προβλέπει ανεργία 23,6% φέτος, 24% το 2012 και 22,2% το 2014. Πρόκειται για τεράστια απόκλιση των προβλέψεων μεταξύ της Κομισιόν και του γερμανικού IfW σ΄ ο,τι αφορά την εξέλιξη της ανεργίας τα επόμενα δύο χρόνια στην Ελλάδα. 

Ενώ η Κομισιόν προβλέπει χαμηλή σχετικά ανεργία φέτος, σταθεροποίηση του ποσοστού της ανεργίας το 2013 και αποκλιμάκωση το 2014, το γερμανικό IfW  προβλέπει νέα εκτίναξη το 2013 (αντίστοιχη σχεδόν με εκείνη που έγινε μεταξύ 2011-2012) και παραπέρα αύξηση το 2014. Μ΄ αυτό το ρυθμό, η Ελλάδα από τον επόμενο χρόνο θα γίνει η πρωταθλήτρια της ανεργίας στην Ευρώπη, παίρνοντας την πρώτη θέση από την Ισπανία, σύμφωνα με τον ίδιο φορέα. 

Το εξίσου εντυπωσιακό στοιχείο είναι πως η χειρότερη -σε σχέση με εκείνη της Κομισιόν- πρόβλεψη του γερμανικού IfW για την ανεργία βασίζεται στην ίδια  πρόβλεψη για την ύφεση τα επόμενα χρόνια με εξαίρεση, όμως, το 2014. 

Το ΙfW προβλέπει ύφεση 6% φέτος, 4% το 2013 -όπως βασικά και η Κομισιόν- αλλά ύφεση 1% και το 2014. Αντίθετα η Κομισιόν προβλέπει “ανάπτυξη” 0,6% το 2014. Σύμφωνα με κορυφαίο Έλληνα οικονομικό εμπειρογνώμονα με τον οποίο μίλησε το capital, η πρόβλεψη για ύφεση το 2014, αλλά και την νέα εκτίναξη της ανεργίας κρύβει… υποψίες για βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση το 2013.  Συνέχεια

Moody΄s: Μη βιώσιμο το ελληνικό χρέος

Μη βιώσιμο παραμένει το ελληνικό χρέος, σύμφωνα με τον οίκο αξιολόγησης Moody΄s Investors Service, ο οποίος υποστηρίζει πως η Ελλάδα είναι απίθανο να καταφέρει να ανταποκριθεί στους δημοσιονομικούς στόχους χωρίς αποκλίσεις.

Σε έκθεση που δημοσιεύτηκε αργά την Παρασκευή στην ιστοσελίδα της, η Moody΄s τονίζει πως η επαναγορά ομολόγων που πραγματοποιήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου είναι προσωρινή ανακούφιση για την Ελλάδα.

Η μακροπρόθεσμη λύση πρέπει να συνεπάγεται την συμμετοχή μεγάλων ιδρυμάτων που κατέχουν ελληνικά ομόλογα, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τα οποία θα υποστούν ζημιές στην αρχική αξία των δανείων, σημειώνει η Moody΄s.
Συνέχεια

Κρούγκμαν: οι οπαδοί της λιτότητας στην Ευρώπη θυμίζουν γιατρούς του Μεσαίωνα

Την άποψη πως η θεραπεία της συνεχούς αφαίμαξης, διαμέσου της αυστηρής λιτότητας, θυμίζει μεσαιωνική ιατρική και σκοτώνει την οικονομία, εκφράζει στο μπλογκ του στους New York Times ο βραβευμένος με βραβείο Νόμπελ, οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν.

«Είναι σαν τις θεραπείες του Μεσαίωνα, όταν έκανες αφαίμαξη στους ασθενείς για να γιατρέψεις τις ασθένειές τους κι όταν η αιμορραγία τους έκανε ακόμη πιο άρρωστους, τότε τους έκανες κι άλλη αφαίμαξη», σημειώνει ο διαπρεπής οικονομολόγος, βλέποντας ομοιότητες με την σημερινή κρίση στην ευρωζώνη.

«Η Ευρώπη με έχει εκπλήξει με την πολιτική της ανθεκτικότητα: την βούληση των κρατών-δανειστών να επιβάλλουν βάσανα που δείχνουν να μην έχουν τέλος, την ικανότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παρεμβαίνει μόνον όσο χρειάζεται, την ύστατη στιγμή, για να ήρεμήσει τις αγορές όταν η οικονομική κατάσταση μοιάζει έτοιμη να εκραγεί. Ομως τα οικονομικά της λιτότητας παίζουν το ρόλο τους όπως ακριβώς λέει το σενάριο,το κεϋνσιανό σενάριο. Ξανά και ξανά, «υπεύθυνοι» τεχνοκράτες αναγκάζουν τις χώρες τους να πιουν αυτό το πικρό φάρμακο της λιτότητας. Ξανά και ξανά το αποτέλεσμα είναι μια αποτυχία» γράφει ο Κρούγκμαν. Συνέχεια

Προβλέψεις (για γέλια) της Deutsche Bank για το ΑΕΠ

 

 

Τώρα που με την ευχή του θεού και της παναγιάς τελείωσε το buyback, ας ρίξουμε και μια ματιά στις εκτιμήσεις των σοφών για το πόσο θα είναι το χρέος το 2020. 124% λέει ο ένας, 128% λέει  ο άλλος. 4 μονάδες η μεταξύ τους διαφορά, για 8 χρόνια μετά, δεν είναι και πολύ κακή προσέγγιση.

Για να έχεις όμως αξιώσεις για τόσο μακριά, όσο είναι το 2020, θα πρέπει να έχει καλό παρελθόν στα μαντέματα. Κι εδώ τα χαλάνε. Και μάλιστα πολύ.

 

Όλα τα διαγράμματα δείχνουν την πραγματική μεταβολή του ΑΕΠ ανά χρονιά, (γαλάζια καμπύλη) και την πρόβλεψη που είχε κάνει η Deutsche Bank μόλις ένα χρόνο πριν, (μπλε καμπύλη).

Το πάνω-πάνω διάγραμμα αφορά στην Ελλάδα.

«Μπούκαραν» στη Deutsche Bank

«Μπούκαραν» στη Deutsche Bank

Έφοδο στα κεντρικά της Deutsche Bank στη Φραγκφούρτη έκανε σήμερα το πρωί η γερμανική αστυνομία. Τουλάχιστον 25 στελέχη της τράπεζας θεωρούνται ύποπτοι για συνέργια σε φοροδιαφυγή ύψους πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Για πέντε στελέχη της Deutsche Bank εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης. Συνολικά 500 αστυνομικοί και εφοριακοί συμμετέχουν στις έρευνες που επεκτάθηκαν σε σπίτια και γραφεία στο Ντίσελντορφ και το Βερολίνο.

Αφορμή για τις επιχειρήσεις των διωκτικών αρχών αποτέλεσαν οι αποκαλύψεις στην υπόθεση συνεργάτη της Deutsche Bank που κατηγορείται για φορολογική απάτη στα συμφραζόμενα πωλήσεων δικαιωμάτων εκπομπών αερίων από επιχειρήσεις.

Στελέχη της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Διώξεως του Εγκλήματος (BKA), της Αρχής Διώξεως Οικονομικού Εγκλήματος και της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας πραγματοποιούν έρευνες σε βάρος 25 ατόμων με την υποψία της κακουργηματικής φοροδιαφυγής, ξεπλύματος χρημάτων και υπόθαλψης εγκληματία. Συνέχεια

Νέες ιδέες από τους συνεταίρους του Σαμαρά στο λαϊκό κόμμα που βρωμάνε δημοκρατία.

«Πετάξτε τον Μπερλουσκόνι έξω από το ΕΛΚ»

Ο επικεφαλής των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων Γκι Φέρχοφσταντ κάλεσε σήμερα το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα να αποκλείσει από τις τάξεις του τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

«Είναι παράλογο αυτό που συμβαίνει στην Ιταλία: ένας πολιτικός λέει ότι θα επιστρέψει, η κυβέρνηση πέφτει και η ευρωζώνη βρίσκεται σε κρίση», δήλωσε ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου κατά τη διάρκεια συνεδρίασης αφιερωμένης στην αυριανή ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής. Και στρεφόμενος προς τον Ζοζέφ Ντολ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο είπε: «Πέτα τον έξω».

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι μέλος του ΕΛΚ αυτοδικαίως, αφού ηγείται του Λαού της Ελευθερίας και αναμένεται να λάβει μέρος στη σύνοδό του αύριο στις Βρυξέλλες, πριν από την έναρξη των εργασιών της ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής. «Πρόκειται για σοβαρό σφάλμα να προκαλέσει κανείς την πτώση της κυβέρνησης Μόντι. Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιτρέψει μία πολιτική διακυβέρνηση-θέαμα. Εχει ανάγκη από αυστηρή διαχείριση», δήλωσε χθες ο Ζοζέφ Ντολ κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Μάριο Μάουρο, επικεφαλής της ομάδας των ευρωβουλευτών του Κόμματος της Ελευθερίας και κάλεσε τους ιταλούς ψηφοφόρους «να συσπειρωθούν στο κέντρο και να καταψηφίσουν τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι στις εκλογές του Φεβρουαρίου.

Δεν είναι όμως τα πράγματα τόσο απλά όσο φαντάζεται ο Φέρχοφσταντ ,μιας και ο Μπερλουσκόνι δεν είναι
μόνος του όπως εξηγεί στο Έθνος ο Γ Δελαστικ:

Ο ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ ΑΝΕΤΡΕΨΕ ΤΟΝ ΜΟΝΤΙ ΔΡΩΝΤΑΣ ΩΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΚΕΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Τελείωσε λοιπόν ουσιαστικά και η κυβέρνηση του πολυδιαφημισμένου «τεχνοκράτη» εγκάθετου πρωθυπουργού της Ιταλίας Μάριο Μόντι. Τον «εκτέλεσε» πολιτικά μάλιστα ο γηραιός ηγέτης της δεξιάς στη χώρα αυτή, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αποσύροντας την υποστήριξη του κόμματός του από την κυβέρνηση Μόντι και υποχρεώνοντάς τον έτσι να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί μόλις περάσει από το κοινοβούλιο τον προϋπολογισμό του 2013, πριν από το τέλος του μήνα. Συνέχεια

Οι τάσεις της MRB

Το 80,4% των Ελλήνων πολιτών, θεωρεί ότι η κυβέρνηση, από δω και στο εξής, θα πρέπει να θέσει κόκκινες γραμμές στην τρόικα, έστω και αν αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ. Επίσης το 71%, θεωρεί ότι θα υπάρξουν και νέα μέτρα για μισθούς και συντάξεις, είπε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, στον Real fm, ο Διευθύνων Σύμβουλος της MRB, παρουσιάζοντας τις εξαμηνιαίες τάσεις της. 

Το 71% των ερωτηθέντων (με το 42,8% ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας), θα ψήφιζε «όχι» στην τελευταία ψηφοφορία των μέτρων στη Βουλή. Ενώ μεγάλο ποσοστό, 78%, θεωρεί ότι θα υπάρξει κοινωνική αναταραχή, τους επόμενους μήνες. Συνέχεια

To φεουδαρχικό καθεστώς των δημάρχων.

(δεν συμφωνώ σε αρκετά από τα συμπεράσματα που βγάζει ο αρθρογράφος και κάποια από αυτά τα θεωρώ και αυθαίρετα, αλλά όπως και να έχει είναι μια καθαρά αστική ανάλυση που δεν απέχει πολύ από την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα,και που δείχνει πως βλέπει και η ίδια η αστική τάξη ένα δημιουργημα της ,την αυτοδιοίκηση)

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Οι όροι «φεουδαρχία» και «φεουδαλισμός» απηχούν συστήματα  αγροτικών κοινωνιών, όπου η γη αποτελούσε το βασικότερο κριτήριο οργάνωσης των κοινωνικών δομών. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση, ο κόσμος άλλαξε με το ξεκίνημα ενός αστικού πολιτισμού, που είχε σαν μηχανισμό ανάπτυξης όχι πλέον τη γη αλλά το κεφάλαιο. Έτσι προέκυψε και ο αντιπροσωπευτικός κοινοβουλευτισμός, ως ατελές «υποκατάστατο» της  αθηναϊκής δημοκρατίας. 

Η ιστορία βέβαια, δεν  κατέγραφε  για πρώτη φορά  τη μετάβαση στην αστική κοινωνία. Στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ  ο Κλεισθένης  έσπασε το κατεστημένο της φεουδαρχικής Αθήνας, διέλυσε τις «φυλές-οικογένειες» και δημιούργησε την πρώτη αστική δημοκρατία της ανθρωπότητας.

Παρ΄ όλο που σήμερα, στο δυτικό κόσμο, κυριαρχούν οι  αστικές δομές  στην οργάνωση του κράτους, υπάρχουν ακόμα πολλά κατάλοιπα της «φεουδαρχικής» κοινωνίας. Σε χώρες που δεν κατάφεραν να αναπτύξουν δική τους αστική κουλτούρα, η καθυστέρηση στους θεσμούς, στους νόμους και γενικότερα στην αντίληψη της δημοκρατίας είναι εμφανής. Οι σχέσεις εξάρτησης, τα πελατειακά δίκτυα, η υποταγή στο ατομικό συμφέρον, η αναξιοκρατία, η ανοχή στον αμοραλισμό και η έλλειψη συμμετοχικότητας δομούν τη λειτουργία της οποιασδήποτε διοίκησης, σε κεντρικό ή σε περιφερειακό επίπεδο.

Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ο πιο πρόσφορος χώρος  για να γίνουν όλα τα παραπάνω αντιληπτά.  Τα τοπικά προβλήματα και  η ευρύτερη διαχείριση συνιστούν ένα πεδίο ανομίας και συγκάλυψης οικονομικών και πολιτικών εγκλημάτων. Οι βασικότερες αιτίες ανάγονται στην φεουδαρχική αντίληψη ότι ο δημότης δεν αποτελεί μέλος της κοινότητας που πρέπει να συμμετέχει ως συστατικό της ανάπτυξης αλλά υποψήφιο μέσο διατήρησης της εξουσίας για τον δήμαρχο και τους δημοτικούς συμβούλους. Γι΄ αυτό  είναι διάχυτη και παντελώς αποδεκτή η αντίληψη πως πρέπει η δημοτική αρχή να «εξυπηρετήσει» τον δημότη, όχι θεσμικά αλλά πελατειακά, γιατί δεν πρόκειται να επανεκλεγεί. 

Για να δούμε , όμως, πως λειτουργεί ένας δήμος σε μια όμορφη περιοχή της Αθήνας. Δεν υπάρχει βέβαια, λόγος να αναφερθώ στο όνομα του δήμου, γιατί  δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά τον κανόνα για τη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων της χώρας.

* H οικονομική κατάσταση είναι τραγική, δεδομένης της σπατάλης των τελευταίων δέκα χρόνων, όταν τα πακέτα έρεαν άφθονα και η κεντρική διοίκηση δεν έκανε κανέναν έλεγχο στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Παρ’ ολ’ αυτά η δημοτική αρχή συνέχιζε να διορίζει υπαλλήλους σε διάφορες θέσεις, να δανείζεται χωρίς μέτρο και να απαλλοτριώνει  οικόπεδα στην περιοχή για δημόσιες χρήσεις και όχι μόνο…, όπως σχολεία και πλατείες.
Συνέχεια

απ’ έξω απ΄ έξω

ωραία μέρα η σημερινή, η επαναγορά 20% εκτός στόχου – αντιδράσεις για το έμμεσο κούρεμαδράμα τα δημόσια οικονομικάπέφτει η Ιταλίαπέφτει η Τουρκίαβυθίζεται η Βουλγαρίαψίχουλα δίνουν στο ΤΑΙΠΕΔ για τα λαχείαψίχουλα στον Ολάντ (παντεσπάνι 2012),διασπώνται οι ΑΝΕΛαυξάνει το εμπορικό έλλειμμαη Κύπρος μετράει δίσ. τραπεζικών απωλειώντα τρακτέρ στους δρόμουςκρύο

Ο επικεφαλής αξιολογήσεων των S&P για την Ευρώπη Κρέμερ δήλωσε:
«Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει μια όχι ασήμαντη πιθανότητα, μια κυβέρνηση της Ελλάδας, κάποια μελλοντική κυβέρνηση, σχεδόν σίγουρα όχι η σημερινή… να αποφασίσει πως, μετά από όλες αυτές τις προσπάθειες, έπειτα από αλλεπάλληλα χρόνια ύφεσης, πτώσης του βιοτικού επιπέδου κι αυξανόμενης ανεργίας, είναι καιρός να σταματήσει αυτό που προσπαθεί τόσο πολύ καιρό»

Απ΄ έξω απ΄ έξω το λένε. Τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα και αυτή η κατάσταση θα κρατήσει για αρκετό καιρό πριν έρθει η ανάκαμψη. Ας σταματήσει κάποια στιγμή η καραμέλα της ανάκαμψης και των επενδυτών που θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται να έρθει ανάπτυξη ούτε κάποιοι δείχνουν διατεθιμένοι να έρθουν σήμερα στην Ελλάδα να επενδύσουν [δείτε παραπάνω τις προσφορές για τα κρατικά λαχεία στη χώρα του τζόγου]. Δεν ήθελαν να έρθουν ούτε το 2003 ούτε το 2007 που ήταν πολύ καλύτερα χρόνια και έλαβαν πάρα πολλά για να το κάνουν.

Το δρόμο τον έδειξαν οι τροϊκανοί. Δεν θα υπολογιστούν έσοδα από τη πάταξη της φοροδιαφυγής στις προβλέψεις του προϋπολογισμού, αντίθετα θα πάρετε μέτρα μόνο μείωσης μισθών-συντάξεων-επιδομάτων-κοινωνικού κράτους.
Έτσι πρέπει να σκεφτούμε και με την ανάπτυξη και τους επενδυτές. Να λογαριάσουμε χωρίς.
Συνέχεια

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

delastik_giorgosΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ενα κεφαλαιώδους σημασίας πολιτικό συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί από τη στάση της Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, όπου παράλληλα με την παγκόσμια οικονομική κρίση μαίνεται και ο κλυδωνισμός της Ευρωζώνης και του ευρώ: Η ηγεσία των ΗΠΑ τάσσεται πλέον κατά του ευρώ με τη σημερινή του μορφή και με τους υφιστάμενους κανόνες λειτουργίας της Ευρωζώνης! Μελετώντας τα αποτελέσματα της δεκαετούς ύπαρξης του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος της Γηραιάς Ηπείρου σε υλική και όχι απλώς σε λογιστική μορφή, οι Αμερικανοί ηγέτες συνειδητοποίησαν ότι είχαν διαπράξει σοβαρότατο σφάλμα στις αρχές του 21ου αιώνα. Υποτίμησαν τις συνέπειες που θα είχε η κυκλοφορία του ευρώ αναφορικά με την επέκταση της οικονομικής, επομένως και πολιτικής ηγεμονίας της Γερμανίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Νόμισαν ότι το ευρώ θα διευκόλυνε την περαιτέρω διείσδυση των αμερικανικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη, καθώς αντικειμενικά περιόριζε δραστικά τους πολλαπλούς συναλλαγματικούς κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένες οι εταιρείες των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Η ζωή απέδειξε, όμως, ότι μέσα στη δεκαετία αυτή το ευρώ υποχρέωσε όλες τις χώρες που το χρησιμοποιούν ως εθνικό τους νόμισμα να υπαχθούν σε πρωτοφανή βαθμό στη γερμανική επικυριαρχία.

Η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατο στην αμερικανική ηγεσία να αντιληφθεί τι επρόκειτο να γίνει με το ευρώ, το οποίο βρισκόταν στην τελική φάση πριν τεθεί σε κυκλοφορία. Υπενθυμίζουμε ότι το ευρώ τέθηκε σε κυκλοφορία την 1η Ιανουαρίου του 2002. Μόλις έντεκα μήνες νωρίτερα, την 21η Ιανουαρίου του 2001, είχε αναλάβει πρόεδρος των ΗΠΑ ο υιός Τζορτζ Μπους, μετά τη νοθεία στις εκλογές της Φλόριντα τον Νοέμβριο του 2000.

Συνέχεια

Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ DOGUS ΕΞΑΓΟΡΑΖΕΙ ΤΟ 50% ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΤΟΥ ΦΛΟΙΣΒΟΥ

Δεν έχω κανέναν σοβινιστικό καημό με τους Τούρκους , αντιθετα απέναντι έχω συνεργάτες, φίλους και προμηθευτές,
θα ήμουν δηλαδή από τους τελευταίους που θα τους κατηγορούσαν για στρατιωτικά και πολιτικά παιχνίδια στην Ελλάδα.
Οι περισσότεροι, για επιχειρηματίες μιλάω πάντα και όχι για στρατηγούς , έχουν μπέσα , ντροπή και λόγο όπως
ακριβώς οι γονείς μας πριν 60 χρόνια, άλλωστε μέχρι χθες και οι ίδιοι δεν είχαν κάτι πολυτιμότερο από τον λόγο τους και το μπεσαλικι τους ,δεν έρεε πάντα άφθονο το χρήμα στην Τουρκιά.
Ήθελα με αυτήν την ανάρτηση να υπογραμμίσω ότι η ανάπτυξη ερχεται, αυτή είναι που θα δείτε πιο κάτω, θα έρθουν αρκετοί επιχειρηματίες από όλο τον κόσμο ,ανάμεσα του όμως θα είναι και Τούρκοι, είμαι πολύ περίεργος λοιπόν να δω πως θα αντιδράσουν οι Ελληναραδες ρατσιστές, αλλά ακόμη περισσότερο θέλω να δω πως θα αντιδράσουν οι Ελληναραδες επιχειρηματίες ,που προφανώς είχαν βάλει στο μάτι πολλά από αυτά τα κομματια για λογαριασμό τους, αυτοί που έλεγαν για το υπέρογκο κράτος και τις πάσης φύσεως αποκρατικοποιήσεις στα κανάλια.

Να τους δούμε.

Μια στρατηγικής σημασίας συνεργασία υπογράφτηκε χθες μεταξύ της LAMDA Development SA και της εταιρείας D-Marine Investments Holding B.V. του Ομίλου DOĞUŞ. Οι δύο εταιρείες συμφώνησαν στην υλοποίηση μιας στρατηγικής συμμαχίας μέσω της δημιουργίας κοινής εταιρίας όπου θα κατέχουν η καθεμία 50% η οποία καταρχήν θα επενδύσει σε τουριστικές μαρίνες. Σε αυτό το πλαίσιο η LAMDA Development θα εισφέρει στη νέα εταιρεία τις μετοχές που κατέχει στη Flisvos Marina Holding SA και η DOĞUŞ θα συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου καταβάλλοντας το ισόποσο σε μετρητά. Τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν επίσης συμφωνήσει ότι η συνολική αξία της συναλλαγής θα προσδιοριστεί οριστικά (και δύναται να αναπροσαρμοστεί) με τύπο ο οποίος λαμβάνει υπ’ όψιν το EBITDA της εταιρίας Flisvos Marina επί 7 φορές, αφαιρουμένων των καθαρών δανειακών υποχρεώσεων, ανάλογα με την απόδοση της εταιρίας της Μαρίνας για τα έτη 2015 και 2016. Ο Όμιλος Εταιρειών DOĞUŞ, που ιδρύθηκε το 1951 είναι μία από τις μεγαλύτερες τουρκικές εταιρείες συμμετοχών. O Όμιλος δραστηριοποιείται σε μια ευρεία κλίμακα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων η οποία συμπεριλαμβάνει τους τομείς τουρισμού και υπηρεσιών και ανάπτυξης ακινήτων, παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, αυτοκινήτων, κατασκευών, ΜΜΕ, και ενέργειας. Ο Όμιλος Εταιρειών DOĞUŞ αποτελείται από 150 εταιρείες, ανθρώπινο δυναμικό που υπερβαίνει τους 30.000 εργαζόμενους και επιδιώκει να μεγιστοποιήσει την αξία των εμπορικών του σημάτων όχι μόνο στη Τουρκία αλλά και σε περιφερειακό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε κοινή δήλωση τους οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι, κ.κ. Hüsnü Akhan του DOĞUŞ Group και Οδυσσέας Αθανασίου της LAMDA Development αναφέρουν ότι αυτή η συμφωνία θέτει τις βάσεις για μια μακροχρόνια και επιτυχημένη επιχειρηματική συνεργασία. Συνέχεια

Αυτά έκαναν και σε μας,σας τα λέγαμε και δεν μας ακούγατε.(πονάει τώρα)

Τον τελευταίο καιρό παίζεται ένα επικίνδυνο παιγνίδι από την τρόικα. Το επίσημα «σερβίρισμα» είναι ότι θα πρέπει να γκρεμιστεί το σάπιο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο. Κι ότι αυτό το κατεστημένο εμποδίζει την πρόοδο στην Ελλάδα. Ανεπίσημα, κάποιοι θέλουν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα.

Το σενάριο βασίζεται σε κάτι που πραγματικά ισχύει: Το σύστημα της διαπλοκής έχει προκαλέσει μεγάλη ζημιά στην παραγωγική μηχανή της χώρας και έχει ευνοήσει την ανομία και τη διαφθορά. Αν λοιπόν οι κινήσεις είχαν στόχο τους αυτό ακριβώς το σύστημα διαπλοκής, τότε ελάχιστοι άνθρωποι θα διαφωνούσαν μαζί τους. Το αντίθετο, ο πολύς κόσμος θα έβγαινε στους δρόμους με σημαίες για να υποδεχτεί τους κοινοτικούς ως απελευθερωτές του. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι.

Πριν από μερικές εβδομάδες οι υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου Ανάπτυξης δέχτηκαν την επίσκεψη των τροϊκανών και με το αίτημα να ελεγχθούν για τις τιμές τους οι κλάδοι του χάλυβα, των διυλιστηρίων και του τσιμέντου. Είχε προηγηθεί η έκθεση του ΔΝΤ για τα ελληνικά διυλιστήρια. Η έκπληξη ήταν μεγάλη, καθώς δεν έβλεπε κανείς τι ακριβώς εξυπηρετούσε αυτό το «αίτημα».  Συνέχεια

Στο 1,3 δισ τα χρέη εφημερίδων – περιοδικών…και άλλα 2 δις για τα ηλεκτρονικά μμε.

Μέσα σε μια τριετία τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα έπαθαν καθίζηση αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν σε ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον. Με τα διαφημιστικά έσοδα να βρίσκονται σε … διαρκή πτώση, την κρατική διαφήμιση σχεδόν ανύπαρκτη και τις ζημιές να συσσωρεύονται εδώ και χρόνια άρχισε η αντίστροφη μέτρηση.
Κι αν χθες, χαρτογραφώντας τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ (τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς) καταγράψαμε χρέη που ξεπερνούν τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ, σήμερα, επιχειρώντας το ίδιο για τις εφημερίδες και τα περιοδικά που εκδίδονται στη χώρα, φαίνεται οι συνολικές τους υποχρεώσεις να αγγίζουν το 1,3 δισ. ευρώ. Κι από αυτές, τα βραχυπρόθεσμα χρέη, αυτά δηλαδή που πρέπει σύντομα να αναχρηματοδοτηθούν, φτάνουν το ένα δισ. ευρώ!
Ηδη κάποιες εφημερίδες δεν άντεξαν και έχουν κατεβάσει «ρολά» όπως..
το καθημερινό «Βήμα», η «Απογευματινή» και η «Ελευθεροτυπία», ενώ ο «Επενδυτής» σώθηκε την τελευταία στιγμή και παρέμεινε στις «επάλξεις», καθώς υπήρξε συμφωνία και αλλαγή ιδιοκτησίας.
Μεγάλοι εκδοτικοί όμιλοι, εισηγμένοι στο Χρηματιστήριο Αξιών, αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα παρά τις συνεχόμενες περικοπές αμοιβών, τις απολύσεις, τις εθελούσιες εξόδους που έχουν πραγματοποιήσει (και συνεχίζουν) την τελευταία τριετία.

Εθελούσια και απολύσεις
Μόλις πριν από λίγες μέρες εθελούσια έξοδος ανακοινώθηκε τόσο στην «Καθημερινή» όσο και στα «Νέα», ενώ στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ) ανακοινώθηκαν αιφνιδίως και απολύσεις (από τα περιοδικά) με τις πληροφορίες να θέλουν και «συνέχεια προσεχώς», χωρίς να αποκλείονται και νέες περικοπές σε μισθούς.
Σε δυσχερή κατάσταση βρίσκεται και ο «Αδέσμευτος Τύπος», στον οποίο οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι για τέσσερις μήνες και η κατάσταση στον χώρο του Τύπου δεν έχει τελειωμό. Συνέχεια

Ποινική δίωξη σε βάρος του Αναστασιάδη.

Κακουργηματική ποινική δίωξη άσκησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών σε βάρος του εκδότη Θέμου Αναστασιάδη μετά από πολύμηνη έρευνα για την υπόθεση μεγάλου χρηματικού ποσού που είχε καταθέσει σε υποκατάστημα γαλλικής τράπεζας το 2007.

Ο εκδότης διώκεται πλέον για φοροδιαφυγή και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, αδικήματα που αφορούν ποσό 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, που δεν δικαιολογείται βάσει των οικονομικών στοιχείων που έχει δηλώσει.

Το επίμαχο ποσό αποτελεί μέρος κατάθεσης 5,5 εκατ. ευρώ στην τράπεζα BNP PARIS BANK, στην οποία είχε προβεί ο εκδότης τον Ιούλιο του 2007. Συνέχεια

Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα

Το παρακάτω άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT στις 29 Νοεμβρίου

 

Το να σε συλλαμβάνουν 50 άντρες της Κρατικής Ασφάλειας,του ειδικού τμήματος της ελληνικής Αστυνομίας που έχει την ευθύνη για την προστασία του Πολιτεύματος, είναι αναμφίβολα μία εμπειρία. Το να σε αγκαλιάζουν και να σε φιλάνε όμως αυτοί οι οποίοι ήρθαν για να σε συλλάβουν, δηλώνοντας πως είναι μαζί σου, είναι μια έκπληξη. Όταν ως ερευνητική ομάδα του περιοδικού HOT DOC, πήραμε την απόφαση να δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα της «Λίστας Λαγκάρντ», ξέραμε πως αρχίζει μια περιπέτεια. Η λίστα αυτή η οποία είχε παραδοθεί από τον υπάλληλο της Ελβετικής Τράπεζας HSBC, στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, περιείχε τα ονόματα χιλιάδων καταθετών, για την πλειοψηφία των οποίων ήταν εμφανές πως τα έσοδα δεν ήταν φορολογημένα ή νόμιμα.

Με τη λίστα αυτή, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία, κατάφεραν να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες και να εξασφαλίσουν έσοδα. Όχι όμως η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, -ο οποίος προφασιζόταν ότι αναζητά εναγωνίως χρήματα για την ελληνική κρίση- πήρε τη λίστα, έκανε ένα αντίγραφο σε CD το οποίο όμως κάπου παράπεσε και δεν αξιοποιήθηκε. Συμπεριφέρθηκε περίπου σε αυτό το CD-ντοκουμέντο όπως σε όλα τα μουσικά CD στο σπίτι του. Στη συνέχεια αυτή η λίστα πέρασε σε μερικούς κρατικούς υπαλλήλους και τον επόμενο υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος την πήρε σε μορφή usb, αλλά δεν θυμήθηκε και αυτός τι ακριβώς την έκανε. Όλα αυτά δεν είναι σενάρια κωμωδίας αλλά όσα κατέθεσαν επισήμως στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Τρεις κυβερνήσεις και δύο υπουργοί, χρησιμοποίησαν διάφορα νομικά επιχειρήματα, όπως το ότι η λίστα είχε αποκτηθεί παράνομα άρα δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για να μην κάνουν καμία έρευνα για την φοροδιαφυγή. Η λίστα βεβαίως ήταν νόμιμη και παραχωρήθηκε επισήμως από τις γαλλικές αρχές στην Ελλάδα. Επί δύο χρόνια έμεινε στα συρτάρια ή τα παντελόνια των Υπουργών και η ύπαρξή της, χρησιμοποιήθηκε για οικονομικούς και πολιτικούς εκβιασμούς.

Όταν τη δημοσιεύσαμε, δεν κάναμε μόνο το δημοσιογραφικά σωστό, να αποκαλύπτουμε δηλαδή αυτό που οι άλλοι ήθελαν να κρύψουν, αλλά και το ηθικά σωστό. Απαλλάξαμε την πολιτική ζωή από το νοσηρό κλίμα που είχε δημιουργήσει η υπόθεση της λίστας και ζητάγαμε από την ελληνική κυβέρνηση να αλλάξει την άδικη εικόνα που παρουσιάζει η Ελλάδα: από την μία άνθρωποι να τρώνε από τα σκουπίδια και από την άλλη, όσοι δεν πληρώνουν για την κρίση να συνεχίζουν να έχουν την ασυλία από τους πολιτικούς τους προστάτες. Η αποκάλυψη της λίστας δεν ενόχλησε γιατί παρουσίαζε «προσωπικά δεδομένα» (μία ακόμη νομική εφεύρεση) αλλά γιατί εμφάνιζε την πραγματικότητα. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα και οι άνθρωποι του, εκδότες, επιχειρηματίες, φίλοι υπουργών, οι κυρίαρχοι των ελληνικών ΜΜΕ και τραπεζίτες ήταν μέσα στη λίστα.

Αυτός ήταν και ο λόγος που οι αστυνομικοί που ήρθαν να με συλλάβουν, δήλωσαν την συμπαράστασή τους. Ως κομμάτι της κοινωνίας που υποφέρει, ζουν αυτή την αντίθεση αλλά και την υποκρισία αυτών που εξουσιάζουν. Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν εμφανίζονται αντιπαθητικές και αντιλαϊκές επειδή παίρνουν μέτρα λιτότητας μόνο, αλλά γιατί χρησιμοποιούν την κρίση για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Στο εξωτερικό έχει δημιουργηθεί η εικόνα ενός τεμπέλη Έλληνα που πίνει ούζο και χορεύει συρτάκι χωρίς να νοιάζεται για το μέλλον. Ναι, παρασιτικά φαινόμενα υπάρχουν στην Ελλάδα όπως και σε όλες τις χώρες. Μην ξεχνάμε πως η διαφθορά στην Ελλάδα είχε καθηγητές από την Γερμανία. Μια σειρά από εταιρείες τεχνολογίας και εξοπλισμών, που χρημάτισαν έλληνες υπουργούς και κρατικούς λειτουργούς για να πουλήσουν ακριβά προϊόντα. Αυτοί οι υπουργοί κυβερνούν ακόμη. Εμφανίζεται η βολική εικόνα ενός διεφθαρμένου λαού, γενικά και αόριστα, για να κρυφτεί μια συγκεκριμένη αλήθεια. Διεφθαρμένος είναι ο πυρήνας της εξουσίας.
Η Ελλάδα κυβερνιέται από μια κλειστή ελίτ εξουσίας που αποτελείται από συγκεκριμένους επιχειρηματίες που ευνοούνται και παρανομούν, από πολιτικούς που τους ευνοούν και τους νομιμοποιούν και από δημοσιογράφους που αντί να πουν την αλήθεια την αποκρύπτουν. Η σύλληψή μου και η δίκη μου μεταδόθηκε από όλα τα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο. Όχι όμως από τα ελληνικά. Δεκάδες συνάδελφοι με έπαιρναν τηλέφωνο για να μου δηλώσουν ότι έχω δίκιο, αλλά κανένας δεν το έγραψε στο Μέσο που δούλευε. Πώς να το γράψει; Οι ιδιοκτήτες είναι στην λίστα Λαγκάρντ. Συνέχεια

Ζουν ανάμεσα μας.

https://i2.wp.com/2.bp.blogspot.com/-_b75DnpOeTM/ULiQl3qQ6SI/AAAAAAAAAtE/LLX-Z8Pa42U/s400/craw.jpg
Και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους 
(Δάνειο από τον B. Vian)
Έχει γίνει πια της μόδας, στοιχείο μίας καθημερινότητας, ενός ανατριχιαστικού συρμού να προσπαθούμε να καταλάβουμε όλο και πιο πολύ, το πώς επηρεάζεται η ζωή μας, από αποφάσεις και γεγονότα, που στη γέννηση τους αποτελούσαν πληκτικές κηλίδες της καθημερινότητας μας. Όταν διεξάγονταν σύνοδοι και διαβουλεύσεις, στη σύγχρονη μητρόπολη του Ευρωπαϊκού μορφώματος, η ενημέρωση περιοριζόταν στην τέλεση του γεγονότος και όχι στους λόγους που προκαλούσαν το γεγονός ή τις αποφάσεις και τις συνέπειες του ίδιου γεγονότος. Δηλαδή, η ενημέρωση περιοριζόταν στην εικόνα και μόνο στην εικόνα βαρετών χαρτογιακάδων, να διαβουλεύονται, δίχως όμως να ακούει κανείς και το τι λένε.
Σήμερα, κάθε δήλωση, κάθε επίσκεψη αξιωματούχου, κάθε Eurogroup ή κάθε «τηλεδιάσκεψη» αποτελούν το πρώτο θέμα στα δελτία της σκοτεινής ζώνης, στο θόρυβο των ερτζιανών και στα πολύστηλα των εφημερίδων. Και όχι μόνο η ίδια, ως διάσκεψη. Αλλά και τα αποτελέσματα της, οι λόγοι σύγκλησης της, ακόμα και η διάθεση με τν οποία συμμετέχουν, αυτοί που συμμετέχουν.
Ένα παράδειγμα: ένα κορυφαίο και –αποδεδειγμένα- ολέθριο γεγονός, όπως αυτό της υπογραφής της συνθήκης του Μάαστριχτ, το 1992 αλλά και των «τροποποιήσεων» και «προσαρμογών» που ακολούθησαν (Διάσκεψη των Βρυξελλών -2007, Ευρωσύνταγμα – Συνταγματική συνθήκη – τροποποίηση των συνθηκών της Ρώμης κλπ), είχε απείρως μικρότερη απήχηση στον τόπο, από ένα Eurogroup ρουτίνας, σήμερα. Φταίνε τα ΜΜΕ; Εδώ μάλλον όχι. Φταίει το ότι τότε κρινόταν αυτό που αποκαλούμε σήμερα ως «καθημερινότητα». Τότε ήταν μακρινό, απλησίαστο αλλά και αδιάφορο. Ήταν όμως σημαντικό. Σήμερα ένα ασήμαντο, για τους πολλούς, γεγονός είναι πραγματική κεφαλιά, για εμάς, τους λίγους, μιλώντας με όρους πληθυσμιακής αναλογίας..
Αλλά και σε επίπεδο προσώπων της καθημερινότητας μας, το ίδιο δεν έγινε; Το ασήμαντο ανθρωποειδές που ακούει στο κακόηχο όνομα Schaϋble ή στο –επίσης κακόηχο- Rösler (αναθεματισμένο umlaut) είναι πια τόσο οικεία, με την καλή ή με την κακή έννοια συνδεδεμένα στη συλλογική μας μνήμη, που νομίζει κανείς πως τους ξέρει από χρόνια ενώ, πριν από 3 μόλις χρόνια τα ονόματα τους προκαλούσαν απορία και κανείς δεν έδινε δεκάρα για το ποιοι είναι αυτοί και με τι ασχολούνται,
Αναφέρω τους ξένους και όχι τους ιθαγενείς αφού το ίδιο ισχύει και για κάτι άλλους, δικούς μας απίθανους, όπως ο Βρούτσης (κακόηχο όνομα κακόψυχου ανδραρίου) ή ακόμα και ο Αρβανιτόπουλος ή ο Σαχινίδης. Δεν αναφέρονται οι αναμενόμενες εκπλήξεις, όπως ο Πάγκαλος που έδωσε νέα σημασία στην έννοια κακοήθεια, ή ο Βενιζέλος που έδωσε νέα σημασία στην έννοια «στρεψοδικία».
Η άνοδος της ασημαντότητας (που θα έλεγε και ο Καστοριάδης) προϋποθέτει την παράλληλη κορύφωση του ξεπεσμού (λατρεύω την αντίφαση). Ηθικού και πνευματικού.
Ανακαλύπτοντας λοιπόν τους νέους πρωταγωνιστές της ζωής μας, πρωταγωνιστές που διεκδικούν και αποκτούν λόγο στη ζωή μας και για τη ζωή μας, ξεχνάμε τους εαυτούς μας και το λόγο που έχουμε οι ίδιοι, για την ίδια τη ζωή μας. Και η ζωή κυλά, στην ασφάλεια της άγνοιας και το καταφύγιο της εγκεφαλικής μας παράλυσης. Και θέλω με αυτό το τελευταίο να πω, πως ακόμα και αν σήμερα πια, αγωνιούμε και ενδιαφερόμαστε για το τι συμβαίνει στην πολιτική και –κυρίως- στην οικονομική μας ζωή, οι γνώσεις που αποκτάμε δεν είναι τίποτα άλλο παρά πληροφορίες και μένουν τέτοιες, σάπιες και ανώδυνες αφού δεν μετατρέπονται σε γνώση. Γιατί αν γίνονταν γνώση, τότε θα αφύπνιζαν και τη συνείδηση. Και η αφυπνισμένη συνείδηση δεν μπορεί να αντέξει το να γίνεται θεατής των γεγονότων από απόσταση. Η αφυπνισμένη συνείδηση μετέχει στα δρώμενα, διώχνει τους υποψήφιους ισοπεδωτές της και διεκδικεί. Διεκδικεί προς όφελος του Συνόλου.
Ας δούμε όμως τι χάσαμε, τα χρόνια που πέρασαν και ας κάνουμε μία σύνοψη τύπου «πως φτάσαμε ως εδώ» αλλά με άλλο τρόπο. Όχι τον απλοϊκό που απευθύνεται σε ημιμαθείς, αμαθείς και με αντιληπτική δυνατότητα διανοούμενου  χρυσαυγίτη  (ω τι οξύμωρο!) αλλά  λίγο πιο διευρυμένο. Και διευρυμένο εννοώ, το να δούμε τι γινόταν έξω, στα διευθυντήρια των ζωών μας (που και με τη συναίνεση μας αναδείχθηκαν σε τέτοια).
Ας ανασύρουμε μία σύνοψη των όσων μας σχεδίασε (στα μέτρα μας) ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, το οποίο φιλοδοξούσε και φιλοδοξεί να αναγορευτεί και στο μόνο πολιτικό σύστημα. Το σύστημα του «τέλους της Ιστορίας» (τρομάρα του!)

Υποβάθμιση των EFSF και ESM από τον οίκο Moody΄s

Στην υποβάθμιση των αξιολογήσεων της πιστοληπτικής ικανότητας των μηχανισμών στήριξης της Ευρωζώνης (ESM, EFSF) κατά μία βαθμίδα προχώρησε ο οίκος Moody’s.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του, οι αξιολογήσεις τόσο του προσωρινού μηχανισμού (EFSF) όσο και του μόνιμου (ESM) υποβαθμίστηκαν σε Aa1 από Aaa ενώ το outlook διατηρείται αρνητικό.

Όπως επισημαίνεται η απόφαση οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πρόσφατη υποβάθμιση της Γαλλίας σε Aa1 από Aaa και την υψηλή συσχέτιση του πιστωτικού κινδύνου για την οποία ο οίκος πιστεύει πως είναι παρούσα μεταξύ των μεγαλύτερων χωρών που συμβάλλουν στους μηχανισμούς. Συνέχεια