Πίσω γορίλα , πίσω!!!

Αρκετές φορές έχω παρατηρήσει τον εν λόγω διαπαραταξιακο όγκο που έχει επιβιώσει με όλες της κυβερνήσεις από δντ και μετά να πετάγεται ωσάν σμέρνα από την τρύπα της και να λοιδορεί. Αυτό συνήθως συμβαίνει κάθε φορά που προσπαθουν οι τροικανοι και οι πραίτορες τους να επιβάλουν νέα δυσβάσταχτα μέτρα στον ελληνικό λαό.Ο τομέας του είναι εξ αντικειμένου οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά η αδυναμία του κατά σειρά εμφανίσεως είναι : νοσοκομειακοί, εφοριακοί, πολεοδόμοι και ούτω καθ εξής .
Εμφανίζεται λοιπόν κατά το χρονικό διάστημα που ετοιμάζονται να παρθούν τα μέτρα και ο διακαης του πόθος είναι να τον αφήσουν να τους τιμωρήσει μόνος του, όπως αυτός μόνο ξέρει.
Με το πέρασμα δεκαπέντε περίπου ημερών μετά την επιβολή των μέτρων σιωπά περιμένοντας το πρόσταγμα για την επανεμφάνιση του, δέστε τον:με σχοινί η με ότι βρείτε τέλος πάντων.

Υγεία, Εφορίες και Πολεοδομίες τα πρωτεία στη διαφθορά και το 2011…

Τα πρωτεία στην διαφθορά κατέχουν ο τομέας της Υγείας, οι Εφορίες, οι Πολεοδομίες και τα ασφαλιστικά ταμεία, σύμφωνα με την έκθεση του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για το 2011.

Ο… Λέανδρος Ρακιντζής εξέτασε 1.403 υποθέσεις και παρέπεμψε στον εισαγγελέα 393. Συνέχεια

«Η πτώχευση είναι πραγματικότητα»

Η Ελλάδα έχει πτωχεύσει, οι τράπεζές της επίσης, υποστηρίζει ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Βαρουφάκης.
Η λύση, κατά την άποψή του, βρίσκεται στην άρνηση αποπληρωμής του ομολόγου που λήγει στις 20 Αυγούστου, ενώ για την περίφημη επιμήκυνση εκτιμά ότι καθιστά την πτώχευση πιο σίγουρη. Αναλύει πώς η Ευρωζώνη θα μπορούσε να βγει από την κρίση και επιμένει ότι «το πουλόβερ θα ξηλωθεί γρήγορα», μόλις η πρώτη χώρα ανοίξει την πόρτα της εξόδου από την Ευρωζώνη. Είναι έντονα επικριτικός απέναντι στα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης Παπαδήμου-Βενιζέλου, ενώ λέει πολλά και για την υπόθεση Σάλλα.
Εκτιμάτε, κ. Βαρουφάκη, ότι η Ευρωζώνη θυσιάζεται στο βωμό των επερχόμενων γερμανικών εκλογών;
Εκτιμώ ότι η Ευρωζώνη θυσιάζεται στο βωμό της άρνησης του γεγονότος ότι δομήθηκε με τρόπο που δεν μπορούσε να αντέξει μια μεγάλη χρηματοπιστωτική κατάρρευση όπως εκείνη του 2008. Ιδίως οι πλεονασματικές χώρες εντός της Ευρωζώνης, και όχι μόνο η Γερμανία, πίστεψαν ότι ήταν δυνατόν να επωφεληθούν μακροπρόθεσμα από την εξαφάνιση των συναλλαγματικών αυξομειώσεων με την περιφέρεια χωρίς να δημιουργηθεί, παράλληλα, ένας ικανός μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων. Τώρα που αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν και ότι ο μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων αποτελεί προαπαιτούμενο για την επιβίωση της Ευρωζώνης, δεν είναι διατεθειμένοι να τον δημιουργήσουν, προτιμώντας σε τελική ανάλυση τη διάλυσή της. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ορίζοντας που δημιουργούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ομοσπονδιακή Γερμανία αποτρέπει την κ. Μέρκελ από το να αποδεχτεί τα ελάχιστα που απαιτεί η διάσωση της Ευρωζώνης και, κατ’ επέκταση, της Ε.Ε.
Υπάρχει, ωστόσο, οδός διαφυγής για την Ευρώπη;
Και βέβαια. Με τρία απλά βήματα: Πρώτον, επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απευθείας από τον EFSF, με παράλληλη υπαγωγή τους στην επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), η οποία να μπορεί να τις κλείνει όταν κρίνονται μη βιώσιμες. Δεύτερον, ενοποίηση του κατά Μάαστριχτ νόμιμου χρέους όλων των χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Τρίτον, ένα επενδυτικό New Deal για την Ευρώπη το οποίο θα εκπονήσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και το οποίο θα χρηματοδοτήσουν από κοινού η ΕΤΕπ και η ΕΚΤ με εκδόσεις ομολόγων έργων (τα οποία θα αποπληρώνονται από τα έσοδα των έργων).
Οι συνέπειες της επιμήκυνσης
Και η Ελλάδα; Ακούει ο πολίτης σενάρια –και πάλι– για χρεοκοπία, για αναδιάρθρωση χρέους, για έξοδο από το ευρώ, και δεν ξέρει τι απ’ όλα αυτά θα είναι για εκείνον λιγότερο κακό… Να δούμε τα επιμέρους σενάρια πιο αναλυτικά; Και πρώτα την περίφημη επιμήκυνση. Έχετε γράψει ότι στο τέλος αυτής της επιλογής βρίσκεται η… δραχμή. Γιατί, κ. καθηγητά;
Όταν το χρέος σου είναι μεγαλύτερο από τα δυνητικά σου έσοδα (τωρινά και μελλοντικά), έχεις πτωχεύσει. Τελεία και, δυστυχώς, παύλα. Αν σου δανείσουν κι άλλα ποσά, απλώς καθυστερείς την πτώχευση (καθώς χρησιμοποιείς τα δανεικά για να αποπληρώνεις τις δόσεις των προηγούμενων δανείων), εξασφαλίζοντας όμως ότι όταν θα έρθει (η πτώχευση), το «μπαμ» θα είναι μεγαλύτερο. Μια επιμήκυνση ισοδυναμεί με νέο δανεισμό: Πας στην τράπεζα και συμφωνείτε ότι θα πληρώνεις μικρότερες δόσεις κάθε μήνα, καθώς «δεν βγαίνεις». Η τράπεζα όμως προσθέτει κι άλλους τόκους, τους οποίους θα πρέπει να αποπληρώσεις στο μέλλον. Είναι σαν να δανείστηκες κι άλλο ένα ποσό. Στην περίπτωση ενός ατόμου, αυτό μπορεί να βοηθήσει εφόσον προσμένει αύξηση του εισοδήματος. Όμως στην περίπτωση του κράτους μια τέτοια επιμήκυνση (ένας νέος τέτοιος δανεισμός) δίνεται από την τρόικα υπό τον όρο ότι θα… μειώσει το εθνικό εισόδημα στο εγγύς μέλλον αλλά και μακροπρόθεσμα (η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση). Άρα μια επιμήκυνση όχι μόνο δεν αποτρέπει την πτώχευση, αλλά την καθιστά πιο σίγουρη. Οι επενδυτές το γνωρίζουν αυτό και απέχουν από κάθε σοβαρή παραγωγική επένδυση, μια κίνηση που φέρνει την πτώχευση ακόμα πιο κοντά. Να γιατί λέω και ξαναλέω ότι αν είναι να έρθει η πτώχευση του Δημοσίου, είναι καλύτερα να έρθει πιο νωρίς – π.χ. τον Ιανουάριο του 2010, αν μπορούσε! Εμείς αυτό που καταφέραμε είναι να πτωχεύσει επισήμως το ελληνικό Δημόσιο το Μάρτιο του 2012 και, παράλληλα, το δημόσιο χρέος να παραμείνει μη βιώσιμο. Δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στην οικονομική ιστορία. Το κατάφερε όμως η κυβέρνηση Παπαδήμου-Βενιζέλου.
Έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ συνεπάγεται και διάλυση της Ευρωζώνης, ή μήπως όχι; Και αν ναι, γιατί ο κ. Ρέσλερ εμφανίζεται τόσο… άνετος με το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της χώρας μας από την Ευρωζώνη;
Πράγματι, μια οποιαδήποτε έξοδος θα σημάνει τη διάλυση της Ευρωζώνης. Η φυγή κεφαλαίων από τις υπόλοιπες αδύναμες χώρες θα είναι τέτοια που δεν θα αντέξουν εντός της Ευρωζώνης χωρίς να καταστρατηγήσουν τη βασική αρχή της Ε.Ε. για ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων. Το πουλόβερ θα ξηλωθεί γρήγορα. Όσο για την άνεση του κ. Ρέσλερ, δύο είναι οι πιθανές εξηγήσεις: είτε εκφράζει τα συμφέροντα γερμανικών τραπεζών που δεν βλέπουν με κακό μάτι την επιστροφή της Γερμανίας στο μάρκο (καθώς έτσι ένα τσουνάμι ξένων κεφαλαίων θα ξεσπάσει προς αυτές) είτε είναι εντελώς ηλίθιος. Διαλέξτε εξήγηση. Συνέχεια

Καλώς τα παιδιά από την Ολλανδία.

Στην κοινή γνώμη είναι διάχυτη αντίληψη, αλλά και το πολιτικό δυναμικό αφήνει να εννοηθεί πως πολλά από τα κρίσιμα και σημαντικά ζητήματα για την ελληνική οικονομία θα αποφασιστούν το Σεπτέμβριο. Αλλά τότε η κατάσταση στην Ευρωζώνη δεν θα μοιάζει με όσα ισχύουν τώρα. Αρκεί να αναφέρουμε πως την ίδια περίοδο, στις 12 Σεπτεμβρίου, θα λάβουν χώρα εκλογές στην Ολλανδία, ενώ τα σημάδια της οικονομικής κρίσης γίνονται όλο και πιο εμφανή στην ολλανδική καθημερινότητα.

Παρότι τα στατιστικά θέλουν την Ολλανδία να έχει ένα από τα μικρότερα ποσοστά ανέργων κάτω των 25 χρόνων στην Ευρωζώνη (9,2%), αυξάνεται ο αριθμός των ανέργων πτυχιούχων. Ενα ποσοστό 7% των αποφοίτων ΜΒΟ (αντίστοιχο του ΤΕΙ είναι άνεργοι, ενώ το 2008 το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 3,2%. Οι απόφοιτοι πανεπιστημίων δεν έχουν καλύτερη τύχη. Το ποσοστό ανεργίας τους αγγίζει το 7,9% (έναντι του 4% στο οποίο βρισκόταν παλαιότερα). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μετρήσεις αυτές δεν λαμβάνουν υπόψη πως μεγάλο ποσοστό των πτυχιούχων που έχει ενταχθεί στο εργατικό δυναμικό είναι μόνο μερικώς απασχολούμενο (λιγότερο από 33 ώρες την εβδομάδα).

Την ίδια στιγμή, η ολλανδική κοινωνία νιώθει ήδη τις πιέσεις των περικοπών και «προληπτικών» μέτρων που λήφθηκαν έως τώρα. Το πρώτο εξάμηνο του 2012, 3.760 μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις κατέληξαν στην πτώχευση, ξεπερνώντας κατά 200 το ρεκόρ πτωχεύσεων του 2009. Αυξημένος είναι κι ο αριθμός όσων δεν μπορούν να καλύψουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις. Υπολογίζεται πως 720.000 άτομα δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις αποπληρωμές δανείων και καρτών μέχρι το τέλους του χρόνου, το 8% του πληθυσμού. Ενώ, περίπου 28% του πληθυσμού, σχεδόν δύο εκατομμύρια νοικοκυριά, καθυστερεί τις πληρωμές λογαριασμών.

Ηδη ψηφίστηκε η αύξηση του ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση στα 67. Το όριο θα ανεβαίνει σταδιακά μέχρι το 2023, παρ’ όλα αυτά η αλλαγή είναι μεγάλης σημασίας, αφού τα 65 έτη ήταν το όριο ηλικίας από το 1957. Παράλληλα, συζητείται η πιθανότητα περισσότερων αλλαγών στο συνταξιοδοτικό, με ορισμένα κόμματα να προτείνουν ακόμη και τροποποίηση της σύνταξης βάσει της συνολικής οικονομικής κατάστασης του συνταξιούχου (ώστε αυτοί με μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια να λαμβάνουν μικρότερη σύνταξη). Συνέχεια

Spiegel: «Πώς η Γερμανία αποδυνάμωσε το ευρώ»

Στους τρόπους με τους οποίους η γερμανική κυβέρνηση του πρώην Καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ και του πρώην υπουργού Οικονομικών Χανς Άιχελ «μαγείρεψε» το Σύμφωνο Σταθερότητας ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της γερμανικής οικονομίας αναφέρεται το γνωστό γερμανικό περιοδικό Der Spiegel

Σε ένα εκτενές του ρεπορτάζ το γνωστό περιοδικό που επικαλείται έγγραφα της Καγκελαρίας υπογραμμίζει το πώς κατάφερε η κυβέρνηση Σρέντερ να αποδυναμώσει το Σύμφωνο Σταθερότητας.

«Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η Γερμανία αγωνιζόταν να τηρήσει τους κανόνες της ευρωζώνης που αποσκοπούσαν στη σταθερότητα του κοινού νομίσματος. Αντί όμως να εφαρμόσει μια πολιτική λιτότητας ο Καγκελάριος Σρέντερ ξεκίνησε μια προσπάθεια αλλαγής των κανόνων» αναφέρει χαρακτηριστικά το γερμανικό περιοδικό. Συνέχεια

Η κρυφή γοητεία του βοναπαρτισμού ως απάντηση στην κρίση-Μεταξύ ‘’κουτσής πάπιας’’ και σιδερένιας μπότας

Του Παναγιώτη Μαυροειδή
6th August 2011

Μια σύγχρονη αριστερή κομμουνιστική προσέγγιση, πρέπει να συνθέτει το δημοκρατικό και εθνικό ζήτημα με την κοινωνική ταξική πάλη, με όρους πολιτικής ηγεμονίας και καθοριστικότητας των συμφερόντων της εργαζόμενης πλειοψηφίας και ανειρήνευτης αντιπαλότητας με την κεφαλαιοκρατία
H πρώτη βδομάδα του Αυγούστου της τρέχουσας χρονιάς, σήμανε πανικό στους ‘’επενδυτές’’ όλου του κόσμου, με το μίνι χρηματιστηριακό κραχ σε όλες τις χρηματαγορές, να υπενθυμίζει ότι το τζίνι της οικονομικής κρίσης όχι μόνο έχει βγει από το μπουκάλι, αλλά δεν λέει και να επιστρέψει.  Η επιστροφή στην κανονικότητα ή για να μιλήσουμε λίγο στη γλώσσα που αρέσει στον επιχειρηματικό κόσμο, σε μια κατάσταση ‘’business as usual’’, αποδεικνύεται όνειρο καλοκαιρινής νυκτός για τα επιτελεία των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Με ανησυχία, εκατομμύρια εργαζομένων σε όλο τον κόσμο συνειδητοποιούν ταχύτατα ότι το πρόβλημα δεν είναι ….οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα, ούτε αυτό καθαυτό το πρόβλημα του ελληνικού χρέους. Όταν στο κάδρο μπαίνουν μετά τις χώρες του Νότου της Ευρώπης και η πρώτη ταχύτητα του ευρώ,  με τις ‘’αγορές’’ να επιτίθενται σε Γαλλία και Ιταλία, τα πράγματα εμφανίζονται να είναι πολύ σοβαρά. Το πρόβλημα είναι ακριβώς ο καπιταλισμός και η ιστορικών και παγκοσμίων διαστάσεων κρίση του.
Ποια διέξοδος έχει αυτό το σύστημα  από την κρίση του; Που το πάνε άραγε; Ρωτάνε, σε  γλώσσα που ποικίλλει, ανάλογα με την πρωθύστερη πολιτικοποίηση ή την ανυπαρξία της, διαφορετικοί άνθρωποι. Ακόμη και οι πιο ανυποψίαστοι. Μόνο που δεν ρωτάνε απλά για να μάθουν. Αλλά γιατί ανησυχούν και φοβούνται. Αλλά και αναζητούν το πώς θα δράσουν.
Τι απάντηση υπάρχει στα ερωτήματα αυτά;
Η ιστορία των κρίσεων στο καπιταλισμό, οι ομολογίες του πρώην προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, αλλά και οι περιρρέουσες εξελίξεις, πείθουν όλο και περισσότερο, ότι οι περισπούδαστοι διαμορφωτές οικονομικών και πολιτικών επιλογών, σχέδια πολλά έχουν, αλλά σχέδιο δεν έχουν. Και δεν μπορούν να έχουν, καθώς ο καπιταλισμός αντλεί την δύναμή του ακριβώς από την αναρχία του. Αλλά αυτή  αποτελεί και την αχίλλειο πτέρνα του. Ο αντιδραστικός ορθολογισμός του μεμονωμένου καπιταλιστή, έχει αρχή και τέλος, έχει νόημα και υπόσταση. Ο ορθολογισμός όμως του συστήματος, με τα αντιτιθέμεθα συμφέροντα σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο, απλά είναι ανύπαρκτος, ακόμη και όταν αφορά την ίδια του τη σωτηρία. Πολύ περισσότερο, που δεν αναζητείται καν ως μέσο για την σωτηρία των δουλειών και των ζωών εκατομμυρίων ανέργων, φτωχών και μισθοσυντήρητων εργαζομένων σε όλο τον κόσμο.
Να όμως που αυτή την   ίδια  όμως βδομάδα έμελλε να πάρουμε και μια γεύση των πολιτικών προβληματισμών σε κυρίαρχους κύκλους του συστήματος για την απάντηση που πρέπει να δοθεί σε επίπεδο πολιτικής και πολιτικού συστήματος. Διατυπώνονται σε ένα ακόμη άρθρο στο περιοδικό Spiegel  τουHerfried Münkler, πολιτικού  επιστήμονα, καθηγητή στο πανεπιστήμιο Humbolt του Βερολίνου. Δεν πρόκειται για τυχαίο άνθρωπο, αλλά σημαντικό διαμορφωτή πολιτικής και θεωρίας, σε ιδιαίτερους δεσμούς με την σοσιαλδημοκρατία.
Οι πολιτικές προτάσεις που προβάλλονται,   είναι εξίσου ριζικές και καταστροφικές για την κοινωνική πλειοψηφία, όσο και τα μέτρα σε επίπεδο οικονομίας που βιώνουμε την τελευταία περίοδο.
Πρόταση πρώτη: Σε διεθνικό επίπεδο, μετατόπιση των κέντρων λήψης απόφασης, από το εθνικό πεδίο, που μπορούν να επηρεάσουν οι λαοί, σε υπερεθνικά κέντρα εκτός οποιοδήποτε ελέγχου
Τι μας λέει λοιπόν το άρθρο;
Με τίτλο‘’Ο εκδημοκρατισμός δεν μπορεί να σώσει την Ευρώπη’’, ορθά κοφτά διατυπώνεται η άποψη πως η αναζήτηση λύσεων σε κατεύθυνση βαθέματος της δημοκρατίας και ενίσχυσης του ρόλου των λαών, θα οδηγήσει σε διάλυση την Ευρώπη και πρέπει, αντίθετα, να αναπτυχθούν διεργασίες ανάπτυξης ενός συγκεντρωτικού  ρόλου των ελίτ της Ευρώπης.
Η δημοκρατία απαιτεί συνθήκες που δεν υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη!
Πραγματικά, ανατριχιάζει κανείς όταν βλέπει τον κλασσικό ισχυρισμό των ευρωπαίων αποικιοκρατών  ότι ‘’οι καθυστερημένοι λαοί δεν είναι ώριμοι για δημοκρατία’’, να διατυπώνεται τώρα για την  ίδια την Ευρώπη. Αναφέρει επί  λέξει το άρθρο: ‘’Το να ζητάς τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης είναι σαν  να παίζεις ένα άγριο παιχνίδι που θα οδηγήσει γρήγορα στη διάλυση της Ευρώπης. Αυτοί που βλέπουν τον εκδημοκρατισμό ως λογική αντίδραση στην κρίση μπορεί να μην συνειδητοποιούν αυτό το ρίσκο. Βλέπουν τον εκδημοκρατισμό ως αντανακλαστική αντίδραση στην κρίση. Αλλά η δημοκρατία απαιτεί συνθήκες που δεν υπάρχουν σήμερα στην Ευρώπη’’(!) Συνέχεια

Η ανάπτυξη του φασισμού στην Ελλάδα{το πιο κάτω είναι από τους Αυστραλούς συναδέλφους σας ,δεν πιστεύω να σας πειράζει.}

 

Κώστας Κούσιαντας*

Η αύξηση των εκλογικών ποσοστών της Χρυσής Αυγής από το 0,29% (19.624 ψήφοι) των εθνικών εκλογών του 2009, στο 6,97% (441.018 ψήφοι) στις εκλογές της 6ης Μαΐου και η διατήρηση αυτού του ποσοστού στις εκλογές της 17ης Ιουνίου (6,92% και 425.980 ψήφοι) φωτογραφίζουν την αύξηση και τη συγκρότηση ενός πολιτικού ρεύματος ακροδεξιού ριζοσπαστισμού το οποίο αναδείχτηκε ως απάντηση στην κρίση του δεξιού χώρου στις εκλογές της 6ης Μαΐου, αλλά και ικανό να αντέξει χωρίς καθόλου απώλειες την τεράστια πολιτική και ιδεολογική πίεση της ΝΔ για ενότητα ολόκληρης της δεξιάς, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Αυτή η “θεαματική” αύξηση των ποσοστών της ΧΑ και πολύ περισσότερο η διατήρηση τους, έχουν προκαλέσει αντιφατικές ερμηνείες και εκτιμήσεις για τη δυναμική αυτής της οργάνωσης και του ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος που εκφράζει.

Η πρώτη εκτίμηση, πριν από τις εκλογές της 6ης Μαΐου και καθώς οι δημοσκοπήσεις κατέγραφαν μια συνεχή αύξηση της επιρροής της ΧΑ, ήταν ότι πρόκειται για μία ευκαιριακή προτίμηση ενός μέρους του εκλογικού σώματος, το οποίο ψηφίζοντας κάτι το “ακραίο”, ήθελε να εκφράσει ένα θυμό ο οποίος δεν μπορούσε να πάρει σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, είτε οι ψηφοφόροι της ΧΑ θα κατανοούσαν πολύ γρήγορα ότι η ψήφος τους δεν πήγε σε ένα κόμμα έκφρασης θυμού αλλά σε μία φασιστική οργάνωση και θα την εγκατέλειπαν· είτε η ίδια η ΧΑ θα “αναγκαζόταν” να “προσαρμοστεί” στις κοινοβουλευτικές πρακτικές και συνήθειες και να “μετατραπεί” σε ένα ακίνδυνο κοινοβουλευτικό κόμμα. Σύμφωνα με την Αλ. Παπαρήγα, οι βουλευτές της ΧΑ θα φορούσαν γραβάτες και ταγεράκια, θα καθόντουσαν στα έδρανα του κοινοβουλίου και θα μετατρεπόντουσαν σε καθώς πρέπει πολιτικούς του πολιτικού συστήματος (μία δήλωση η οποία περιγράφει μάλλον τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις σχέσεις της με τον κοινοβουλευτισμό η ρεφορμιστική αριστερά).

Το χαμηλό πολιτικό προφίλ της ΧΑ πριν από τις εκλογές της 6ης Μάη έμοιαζε να δικαιώνει αυτές τις εκτιμήσεις. Πριν από την 6η Μάη η ΧΑ επέλεξε να κινηθεί αναδεικνύοντας τον “αντιμνημονιακό” άξονα της πολιτικής της (“αν είχαμε βουλευτές δεν θα ψηφίζονταν τα μνημόνια”). Αμέσως όμως μετά τις εκλογές η τακτική της άλλαξε: έβγαλε στο δρόμο ομάδες κρούσεις εξαπολύοντάς τες, στην αρχή εναντίον των μεταναστών και πολύ γρήγορα στη συνέχεια και εναντίον της αριστεράς. Η προεκλογική εκστρατεία της για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου είχε την μορφή ενός πανελλαδικού πογκρόμ με κυρίαρχα πολιτικά χαρακτηριστικά το απροκάλυπτο ρατσισμό και τον αντικομουνισμό. Συνέχεια

ΣΤΟΥΡΝΑΡια και ΜΑΡΓΑΡΙΤάρια…

Ο Θόδωρος Μαργαρίτης, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΔΗΜΑΡδήλωσεχθες στον Αθήνα 9.84:
«Αν η ΔΗΜΑΡ διαπιστώσει ότι η γραμμή της επαναδιαπραγμάτευσης παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, προφανώς και θα υπάρξει μείζον ζήτημα.»
Ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε, θα αστράψει και θα βροντήξει μόλις το ‘διαπιστώσει’ ο Κουβέλης, σκέφτεται κανείς. Μας προσγειώνει βέβαια στην επόμενη κιόλας πρόταση το στέλεχος της ΔΗΜΑΡ:
«Σε κάθε περίπτωση όμως, η γραμμή της επαναδιαπραγμάτευσης δεν είναι κάτι που θα εφαρμοστεί την επόμενη μέρα. Πόσω μάλλον αφού δεν έχουν προχωρήσει ορισμένοι από τους όρους οι οποίοι ήταν απαραίτητοι για τους δανειστές μας και μερικά από τα ζητήματα για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε και εμείς επισπεύδοντες».
Με άλλα λόγια, ‘ανανεωτικότερα’, τα ίδια που λέει και ο Στουρνάρας δηλαδή. Πρώτα θα εφαρμοστεί το επαίσχυντο Μνημόνιο και μετά, εκ των υστέρων, θα γίνει και η επαναδιαπραγμάτευση, που παραπέμπεται έτσι στις ελληνικές καλένδες – το «μείζον ζήτημα» ήταν για ξεκάρφωμα…
Όσο για την περίφημη ‘σταδιακή απαγκίστρωση’, ούτε λόγος. Την …ξέχασε τελείως ο Μαργαρίτης!

Roubini: Φυλακίστε έναν τραπεζίτη ή κρεμάστε τον στην πλατεία αν θέλετε να σταματήσει η χρηματοπιστωτική κρίση

Μύδρους εξαπέλυσε κατά των τραπεζιτών ο επονομαζόμενος και Mr Doom, Nouriel Roubini, με αφορμή το σκάνδαλο της Barclays με τη χειραγώγηση του βρετανικού διατραπεζικού επιτοκίου, Libor. Ο ίδιος απέδωσε τα σκάνδαλα στις δομικές αδυναμίες, οι οποίες αν και οδήγησαν στην χρηματοπιστωτική κρίση το 2008, δεν έχουν ακόμη αντιμετωπιστεί.
Τα κίνητρα των τραπεζών είναι να κοροϊδεύουν τις αγορές και να προχωρούν σε παράνομες και ανήθικες πρακτικές, ανέφερε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Ο μόνο τρόπος να αποφευχθεί αυτή η στάση είναι να διασπαστούν αυτά τα χρηματοπιστωτικά σούπερ – μάρκετ. Όταν έχει κάτω από την ίδια στέγη τη λιανική τραπεζική, τον επενδυτικό βραχίονα, τη διαχείριση assets, τη μεσιτεία, τις ασφαλίσεις, τα παράγωγα, και όλα τα υπόλοιπα, τότε υπάρχουν σίγουρα αντικρουόμενα συμφέροντα. Οι τραπεζίτες πλέον μετατρέπονται σε διαμορφωτές της αγοράς και όχι σε παίκτες.
«Οι τραπεζίτες είναι άπληστοι», ανέφερε χαρακτηριστικά. Είναι άπληστοι τα τελευταία εκατό χρόνια, όχι μόνο σήμερα. Οι αρχές θα πρέπει να διαμορφώσουν το πλαίσιο κατ’ αυτόν τον τρόπο που να περιορίζουν τη σύγκρουση συμφερόντων. Διαφορετικά θα οδηγούμαστε κοντά στην κατάρρευση συνεχώς. Παράλληλα, θα πρέπει να υπάρχει και ο φόβος της τιμωρίας, ώστε να μην συνεχίζονται οι παράνομες πρακτικές.
«Κανένας δεν έχει φυλακιστεί από την ημέρα της κρίσης. Οι τράπεζες εντοπίζονται ότι έχουν κάνει παράνομες πράξεις, παίρνουν ένα πρόστιμο και όλα εντάξει. Εάν κάποιοι έμπαιναν στη φυλακή, ίσως αυτό ήταν ένα μάθημα για όλους. Διαφορετικά ας κρεμάσουμε κάποιον στην πλατεία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Roubini. Συνέχεια

Munchau (FT): Η κρίση του ευρώ θα διαρκέσει 20 χρόνια

«Οι συγκλίνουσες εκτιμήσεις των παρατηρητών ήταν ότι η ΕΕ έκανε ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, συμφωνώντας σε ένα μονοπάτι προς την τραπεζική ένωση, όμως, δεν έκανε αρκετά για την επίλυση της κρίσης. Διαφωνώ με αυτή την άποψη. Νομίζω ότι ήταν ένα πολύ μεγάλο βήμα. Προς τη λάθος κατεύθυνση. Η Σύνοδος Κορυφής πήρε μια μεγάλη απόφαση για την επίλυση της κρίσης, η οποία εξαρτάται από μια μελλοντική απόφαση, που θα είναι ακόμα δυσκολότερο να επιτευχθεί, και άρα, ακόμα πιθανότερο να αποτύχει», εξηγεί ο Munchau.
Συνέχεια

μεγάλε βαγγελα.

Μιλάει μισή ώρα τώρα για αυτά που θα κάνει αλλά που δεν έκανε τρία χρόνια τώρα,θα μας δώσει πίσω τα 8 δις που παρακρατεί απο τους ιδιώτες, μιας και το κράτος έχει κάνει στάση πληρωμών έναντι των Ελλήνων πολιτών,θα μας ξαναδώσει χρήματα απο το εσπα που δεν κατάφερε να το κάνει πριν λίγο καιρό, έχει φτιάξει στα όνειρα του το περιουσιολογιο , φαντάζομαι θα μας δώσει τα ονόματα των 3000 ατόμων που χρωστούν στο δημόσιο και κρατούσε εφτασφράγιστο μυστικό στο συρτάρι του κατά τον κ Κουσελα πάντα ,και γενικά θα μας σώσει για άλλη μια φορά,ξανάρχισαν και τις μάχες οπως ο γαπ, απο μάχη σε μάχη θα πάμε πάλι.

Επιστολή ενός Ισπανού ανθρακωρύχου

Έχω δουλέψει στα ορυχεία 25 χρόνια. Κατέβηκα για πρώτη φορά στα 18 μου, και θα ήθελα να σας πώ ότι εκπλήσσομαι από πολλά απ’ τα σχόλια που διαβάζω για τους ανθρακωρύχους και την πρόωρη συνταξιοδότηση που ισχύει γι αυτούς όπως και γι άλλες ομάδες εργαζομένων. Θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου οπτική, και αν μπορέσω να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφιβολίες που βλέπω ότι υπάρχουν για το θέμα αυτό.

1. Ο αγώνας που διεξάγουν αυτή τη στιγμή οι ανθρακωρύχοι, δεν είναι για να διεκδικήσουν χρήματα, αλλά για να γίνει σεβαστή η συμφωνία που υπέγραψε πέρυσι το υπουργείο βιομηχανίας και τα συνδικάτα των ανθρακωρύχων, που προέβλεπε τη συνέχιση των επιδοτήσεων ως και το 2018.

Τα χρήματα αυτά προέρχονται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, κι όχι απ’ την ισπανική κυβέρνηση, μ’ αυτό θέλω να πώ ότι δε ζητάμε από κανέναν ισπανό να “στερηθεί για να μας βοηθήσει” όπως λένε πολλοί απ’ τους επικριτές μας. Όσον αφορά πάλι αυτά τα χρήματα που δικαιούνται οι οικογένειες των ανθρακωρύχων, καθώς προέρχονται από το Εξωρυκτικό Ταμείο που υποτίθεται αποσκοπούσε στη δημιουργία εναλλακτικών στον λιθάνθρακα, ώστε να μπορούμε να εργαστούμε στις περιοχές μας μετά το κλείσιμο των ορυχειών. Ε λοιπόν, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, τα χρήματα αυτά τα διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί και τα συνδικάτα, όπως ήθελαν. Με μέρος αυτών, για παράδειγμα, ο κύριος Gabino de Lorenzo (πρώην δήμαρχος του Οβιέδο) πλήρωσε την ασφαλτόστρωση δρόμων της πόλης του, το νέο εκθεσιακό και συνεδριακό μέγαρο που έχτισε και μια σειρά από άλλα έργα. Η δε πρώην δήμαρχος της Χιχόν (η κυρία Felgeroso) επένδυσε ένα άλλο μερίδιο στην ίδρυση ενός τεχνικού εκπαιδευτικού ιδρύματος και σε άλλα έργα.

Στην κοιλάδα του Turón, στα ορυχεία της Cuenca del Caudal, όπου ζω, έχουμε πάνω από 600 νεκρούς εργάτες (μόνο αυτούς για τους οποίους γνωρίζουμε, καθώς στον εμφύλιο πόλεμο πυρπολήθηκαν τα επίσημα αρχεία) στα ορυχεία από το 1889 ως το 2009, όταν και έκλεισαν. Το μόνο που άνοιξε μετά ήταν ένα αθλητικό κέντρο, χωρίς καν εισόδους, όπου για να πάει να τρέξει κανείς πρέπει να περάσει από ένα μονοπάτι. Ολόκληρος ο χώρος είναι γεμάτος σκουπίδια, τα οποία σιγά-σιγά τον κατακλύζουν. Παρά την εκβιομηχάνιση, η οποία υποτίθεται ότι δημιουργεί σταθερές θέσεις εργασίας ώστε να υπάρχει μέλλον στην περιοχή, δεν υπάρχει τίποτα.

2. Εκπλήσσομαι που τόσο πολλοί άνθρωποι μιλούν άσχημα γι αυτήν την επιδότηση, δεν ήθελα να το γράψω αυτό, αλλά επιδοτούνται κι άλλοι τομείς όπως η κτηνοτροφία, η γεωργία, η αλιεία και πολλοί ακόμα που δεν έχω όρεξη να αναφέρω, αλλά εγώ προσωπικά είμαι χαρούμενος γι αυτό, προτιμώ να ενισχύονται οι εργαζόμενοι παρά οι chorizos (στμ: ισπανικό αλλαντικό, μεταφορικά: οι κλέφτες, οι μαφιόζοι) που μας ληστεύουν κάθε μέρα.

3. Με το πέρας του εμφυλίου πολέμου, φαίνεται πως πολλοί δε γνωρίζετε ότι ήταν οι ανθρακωρύχοι που εργάζονταν μια επιπλέον ώρα αμισθί κάθε μέρα για πολύ καιρό, ώστε να αποκαταστήσουν τις καταστροφές του φρανκισμού στη χώρα, όταν στα ίδια μας τα σπίτια δεν είχαμε καλά-καλά να φάμε. Συνέχεια

Ισπανία: Νέες βίαιες συγκρούσεις στην απεργία των ανθρακωρύχων

Μία γυναίκα κι ένα κορίτσι πέντε χρονών τραυματίστηκαν στη βόρεια Ισπανία στο περιθώριο των νέων συγκρούσεων που σημειώθηκαν μεταξύ αστυνομικών και απεργών ανθρακωρύχων, οι οποίοι διαμαρτύρονται κατά της μείωσης των κρατικών επιχορηγήσεων.

Σήμερα ξέσπασαν βίαιες συγκρούσεις όταν οι ανθρακωρύχοι διέκοψαν τη ροή σε οδική αρτηρία στις στοές του Σαντιάγο, κοντά στο Οβιέδο, «εμποδίζοντας την κυκλοφορία των ανθρώπων και παρεμποδίζοντας ορισμένες υγειονομικού ενδιαφέροντος μεταφορές», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο επικεφαλής της αυτόνομης περιφέρειας της Αστούριας, Γκαμπίνο ντε Λορένθο.

Στην Καβοράνα, στην ίδια περιοχή, μασκοφόροι ανθρακωρύχοι διαδήλωσαν σήμερα, υψώνοντας οδοφράγματα και καίγοντας ελαστικά. Δίπλα στον αγώνα των ανθρακωρύχων βρίσκονται και οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες στην Αστούριας και στη Λεόν, οι οποίοι διαμαρτύρονται ενάντια στην αύξηση των ωρών εργασίας κατά 300 ετησίως, «πάγωμα» των μισθών τους για τέσσερα χρόνια και την επιβολή ατομικών συμβάσεων εργασίας.

Χθες βράδυ, ένα πεντάχρονο κορίτσι και μία γυναίκα τραυματίσθηκαν ελαφρά στην Πόλα ντε Λένια, μία μικρή κοινότητα της Αστούριας, όπου επίσης ξέσπασαν συγκρούσεις, τόνισε εκπρόσωπος της περιφέρειας.

«Η μικρή τραυματίσθηκε από θραύσματα τζαμιού, όταν σφαίρα από καουτσούκ διαπέρασε το παράθυρο του σπιτιού της και η γυναίκα δέχθηκε μία πέτρα που πέταξαν οι ανθρακωρύχοι», τόνισε ο ίδιος εκπρόσωπος.

Ολοένα και περισσότεροι ανθρακωρύχοι πυκνώνουν τις τάξεις των απεργών, που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις από δύο μηνών, ενώ έχουν πολλαπλασιαστεί τα επεισόδια με τις δυνάμεις της τάξης.

Stiglitz: Η τελευταία αναβολή για το ευρώ

Με τον θανατοποινίτη που παίρνει μία ακόμα αναβολή εκτέλεσης της ποινής του παρομοιάζει ο Joseph Stiglitz τις αποφάσεις της τελευταίας συνόδου της Ευρώπης. Το ευρώ θα επιβιώσει για λίγο ακόμα. Οι αγορές πανηγυρίζουν, όπως έκαναν μετά από κάθε μία από τις τέσσερις προηγούμενες συνόδους για την ευρωκρίση – μέχρι να καταλάβουν ότι τα θεμελιώδη προβλήματα δεν έχουν ακόμα λυθεί.

Σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο, η σύνοδος έβγαλε κάποια καλά νέα. «Οι ηγέτες της Ευρώπης κατάλαβαν επιτέλους ότι ο τρόπος με τον οποίο μέχρι τώρα προσπαθούσαν να λύσουν το πρόβλημα -δηλαδή δανείζοντας λεφτά στις τράπεζες για να σώσουν τα κράτη και στα κράτη για να σώσουν τις τράπεζες- δεν έχει αποτέλεσμα. Παρομοίως, αναγνωρίζουν πλέον ότι τα δάνεια διάσωσης που δίνουν στον νέο δανειοδότη προτεραιότητα έναντι των άλλων πιστωτών επιδεινώνουν τη θέση των ιδιωτών επενδυτών, που πολύ απλά θα απαιτήσουν ακόμα υψηλότερα επιτόκια».

Όμως, ο ίδιος συμπληρώνει: «Είναι πολύ ανησυχητικό που οι Ευρωπαίοι ηγέτες χρειάστηκαν τόσο καιρό για να δουν κάτι που ήταν τόσο εμφανές. Αυτό που λείπει όμως από τη συμφωνία είναι πιο σημαντικό από αυτό που δεν λείπει. Πριν από έναν χρόνο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παραδέχθηκαν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανακάμψει χωρίς ανάπτυξη και πως η ανάπτυξη δεν μπορεί να έρθει μόνο με την επιβολή μέτρων λιτότητας. Παρ’ όλα αυτά, ελάχιστα έγιναν από τότε. Συνέχεια

ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ

Tου ΠΟΛ ΚΡΟΥΓΜΑΝ*

Τους τελευταίους μήνες έχω διαβάσει μία σειρά από αισιόδοξες εκτιμήσεις για την προοπτική της Ευρώπης. Παραδόξως, ωστόσο, σε καμία από αυτές τις εκτιμήσεις δεν αναφέρεται πως η γερμανική φόρμουλα της ανάκαμψης μέσω της ύφεσης και του πόνου δεν έχει καμία πιθανότητα να λειτουργήσει.

Το αισιόδοξο είναι πως αυτή η αποτυχία ιδίως μία διάλυση του ευρώ– θα είναι καταστροφή για όλους, συμπεριλαμβανομένων και των Γερμανών, και ότι αυτό το ενδεχόμενο θα ωθήσει του ευρωπαίους ηγέτες να κάνουν ο,τι χρειάζεται για να αποφευχθεί αυτό το τέλος.

 

Ελπίζω αυτή η σκέψη να επαληθευτεί. Αλλά κάθε φορά σκέφτομαι τον Norman Angell. Ποιος είναι αυτός;

Το 1910 ο Angell δημοσίευσε ένα διάσημο βιβλίο με τίτλο «The Great Illusion» (Μεγάλες Ψευδαισθήσεις) υποστηρίζοντας ότι ο πόλεμος δεν έχει πια κανένα νόημα να γίνεται. Το εμπόριο και η βιομηχανία, τόνισε, και όχι η εκμετάλλευση και η υποτέλεια των λαών, είναι τα κλειδιά για τον πλούτο των χωρών, έτσι δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει πόλεμος, πόσο μάλλον όταν χρειάζονται τεράστια δαπάνες για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Επιπλέον, υποστήριζε πως η ανθρωπότητα άρχισε να κατανοεί αυτήν την πραγματικότητα και πως «τα πάθη του πατριωτισμού» βρίσκονται σε πτώση. Δεν είπε ποτέ ακριβώς ότι δεν θα υπάρξουν ξανά μεγάλοι πόλεμοι, αλλά αυτήν την εντύπωση έδινε.

Τη συνέχεια της ιστορίας όλοι την γνωρίζουμε. Το θέμα είναι πως η προοπτική μίας καταστροφής, δεν έχει σημασία πόσο προφανής είναι, δεν είναι αρκετή για να ενεργοποιηθούν τα έθνη και αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να την αποφύγουν.

Κάτι που με επαναφέρει στην εξαιρετικά δεινή οικονομική κατάσταση της Ευρώπης.

Είναι σοκαριστικό, ακόμα και για όσους από εμάς παρακολουθούμε την εξέλιξη της ιστορίας, να συνειδητοποιούμε ότι έχουν περάσει περισσότερα από δύο χρόνια από τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεσμεύτηκαν για τη σημερινή οικονομική στρατηγική τους, μία στρατηγική που βασίζεται στην αντίληψη ότι η λιτότητα και η «εσωτερική υποτίμηση» (ουσιαστικά μείωση μισθών) θα έλυνε τα προβλήματα των κρατών που έχουν χρέη.

Όλο αυτό το διάστημα αυτή η στρατηγική δεν είχε καμία επιτυχία. Οι πιο φανατικοί υποστηρικτές αυτής της στρατηγικής επικαλούνται ένα ζευγάρι μικρών χωρών της Βαλτικής που ανέκαμψαν μερικώς από την τραγική ύφεσή τους, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ φτωχότερες συγκριτικά με την κατάστασή τους πριν από την κρίση.

Εν τω μεταξύ η κρίση του ευρώ έχει κάνει «μετάσταση», εξαπλώνεται από την Ελλάδα προς τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ισπανίας και της Ιταλίας, ενώ την ίδια στιγμή ολόκληρη η Ευρώπη, στο σύνολό της, διολισθαίνει στην ύφεση. Ωστόσο οι πολιτικές που προέρχονται από το Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη, δεν λένε να αλλάξουν.

Θα μου πείτε πως στη Σύνοδο Κορυφής την περασμένη εβδομάδα έγιναν κάποιες κινήσεις. Ναι έγιναν απαντάω. Η Γερμανία έδωσε λίγο έδαφος, συμφωνώντας σε καλύτερες συνθήκες δανεισμού για την Ιταλία και την Ισπανίας (αλλά όχι για την αγορά ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και σε ένα σχέδιο διάσωσης των ιδιωτικών τραπεζών που πραγματικά έχει ένα νόημα (αν και είναι δύσκολο να το πει κανείς αυτό δεδομένης της έλλειψης πληροφοριών για αυτό). Ωστόσο αυτές οι παραχωρήσεις συνεχίζουν να είναι λίγες για το επίπεδο των προβλημάτων.

Τι θα πρέπει να γίνει για να σωθεί το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα; Η απάντηση, σχεδόν σίγουρα, θα πρέπει να περιλαμβάνει την αγορά κρατικών ομολόγων από την κεντρική τράπεζα, αλλά και το να υπάρξει μία αύξηση του πληθωρισμού. Βέβαια ακόμα και με αυτές τις πολιτικές, μεγάλο μέρος της Ευρώπης θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ανεργίας για κάποια χρόνια, αλλά τουλάχιστον θα δημιουργηθεί η προοπτική της ανάκαμψης.

Είναι όμως πραγματικά δύσκολο να δούμε αυτή την αλλαγή πολιτικής. Μέρος του προβλήματος είναι το γεγονός ότι οι Γερμανοί πολιτικοί τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αναλωθεί να λένε στους ψηφοφόρους τουςκάτι που δεν ισχύει, ότι δηλαδή για την κρίση ευθύνονται οι ανεύθυνες κυβερνήσεις του Ευρωπαϊκού Νότου.

Στην πραγματικότητα η Ισπανία, που βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο της κρίσης, είχε χαμηλό δημόσιο χρέος και πλεονάσματα παραμονές της οικονομικής κρίσης. Αν η χώρα αντιμετωπίζει σήμερα αυτά τα προβλήματα είναι λόγω της τεράστιας φούσκας στην αγορά ακινήτων. Μία φούσκα που οι ευρωπαϊκές τράπεζες, συμπεριλαμβανόμενων των γερμανικών, βοήθησαν να μεγαλώσει. Τώρα αυτή η ψευδής ανάλυση του προβλήματος από τους Γερμανούς πολιτικούς εμποδίζει κάθε λειτουργική λύση. Συνέχεια

ΤΡΟΙΚΑ: ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΑ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙΟΥ (390 ΕΥΡΩ) ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ Ο ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ!

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ!

Σημερινά δημοσιεύματα ιστοσελίδων κάνουν λόγο για πρόθεση των εκπροσώπων της τρόικα να ζητήσουν περαιτέρω μείωση των κατώτατων μισθών στα επίπεδα των 450 ευρώ μικτά, ήτοι 390 ευρώ «καθαρά» …

Θυμίζουμε ότι μετά τις περικοπές του προηγούμενου Μνημονίου, ο κατώτατος μισθός κατέβηκε στο ήδη απαράδεκτο και απάνθρωπο ποσό των 580 ευρώ μεικτά, συμπαρασύροντας προς τα κάτω και κοινωνικά επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό, όπως για παράδειγμα το επίδομα ανεργίας.

Εφόσον επαληθευτούν οι διαρροές του Υπουργείου Εργασίας, με δεδομένη και διαπιστωμένη την απουσία της όποιας διαπραγματευτικής διάθεσης από πλευράς της κυβέρνησης, οι εργαζόμενοι της χώρας θα βρεθούν μπροστά στην νέα κατακρεούργηση των μισθών τους που θα αγγίζει πλέον τα επίπεδα χαρτζιλικιού!

Ουσιαστικά θα πρόκειται για την εκπλήρωση του διακηρυγμένου στόχου της τρόικας (βλ. εδώ κιεδώ) οι μισθοί να κατακρημνιστούν στα ισχνά επίπεδα των μισθών χωρών όπως η Βουλγαρία και η Εσθονία, έτσι ώστε να καταστεί η χωρα μας »ανταγωνιστικότερη» σε σχέση με γειτονικές χώρες και άλλες νότιες ευρωπαϊκές οικονομίες !

Η Κομισιόν, ήδη από τον Μάρτιο, στην Έκθεσή της για το δεύτερο πρόγραμμα «στήριξης» (κατεδάφισης για να είμαστε τουλάχιστον ακριβείς) της χώρας σημείωνε ο ότι «Τα τελευταία χρόνια, οι κατώτατοι μισθοί στην Ελλάδα κατατάσσονται μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, σε σύγκριση με τους δείκτες ευημερίας, όπως με το μέσο μισθό ή το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Ο ελληνικός κατώτατος μισθός είναι επίσης ονομαστικά υψηλότερος σε σχέση με τους κύριους ανταγωνιστές της χώρας, κυρίως γειτονικές χώρες και άλλες νότιες ευρωπαϊκές οικονομίες». Βλ. Βουλγαρία (123 ευρώ), Εσθονία (278 ευρώ), Ρουμανία (158 ευρώ), Τσεχία (324) κλπ. Για το λόγο αυτό πρότειναν από τότε να ακολουθήσει νέο κύμα νομοθετικών παρεμβάσεων για περεταίρω μειώσεις στους μισθούς.

Και βέβαια, η απαράδεκτη μείωση του κατώτατου μισθού θα θεσμοθετηθεί με κυβερνητική απόφαση, μέσω πράξης υπουργικού συμβουλίου, παρακάμπτοντας τη διαδικασία συλλογικών διαπραγματεύσεων όπως προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας, όπως έγινε και την τελευταία φορά από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Συνέχεια

Ανακοίνωσαν ότι καταργούν επιτροπές που είχε… καταργήσει το ΠΑΣΟΚ το 2010

Μια σημαντική αποκάλυψη σχετικά με τις σημερινές εξαγγελίες του πρωθυπουργικού γραφείου περί κατάργησης των αμειβόμενων επιτροπών του Δημοσίου κάνει το iefimerida.gr.
Όπως προκύπτει από ανακοίνωση που εξέδωσε το ΠΑΣΟΚ στις 3 Μαρτίου του 2010, η κατάργηση των επιτροπών ήταν ένα από τα μέτρα που περιλαμβάνονταν σ’ έναν μακρυ κατάλογο αποφάσεων με τίτλο «ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ»

Ειδικότερα, στο κείμενο που εκδόθηκε όταν ο Γιώργος Παπανδρέου προχωρούσε στην πρώτη σειρά μέτρων λιτότητας, δυο μήνες πριν από την προσφυγή στοΜνημόνιο , αναφερόταν μεταξύ άλλων και το εξής :

  • Κατάργηση αμειβόμενων επιτροπών στο Δημόσιο

Καταργούνται οι αμειβόμενες επιτροπές στο δημόσιο, οι οποίες υποχρεούνται να λειτουργούν εντός κανονικού ωραρίου.

Κορυφαίοι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου υποστηρίζουν ότι το μέτρο έγινε πράξη στα υπουργεία τους με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν επιτροπές τα μέλη των οποίων αμείβονταν από το Δημόσιο.

Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες του iefimerida.gr σε περίπτωση που οι επιτροπές οι οποίες συστήνονταν δεν μπορούσαν να στελεχωθούν με πρόσωπα από το Δημόσιο, τότε η αμοιβή των μελών τους δινόταν κατ εξαίρεση με ειδικές αποφάσεις του αρμόδιου υπουργού που συνυπέγραφε ο υπουργός Οικονομικών. Συνέχεια

Φινλανδία και Ολλανδία μπλοκάρουν την αγορά ομολόγων από τον ESM.

Την ξέρουν καλά την δουλειά οι Γερμανοί και μετά το στρίμωγμα θα χρησιμοποιήσουν τα τσιράκια τους .Καλά έλεγε η Μερκελ για όποιον απο εμάς θυμάται: Είπα ναι, αλλά για να ενεργοποιηθεί ο ESM πρέπει να υπάρξει ομοφωνία.

Η Φινλανδία και η Ολλανδία θα μπλοκάρουν την απόφαση της συνόδου κορυφής που προβλέπει την αγορά κρατικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά από το μόνιμο μηχανισμό στήριξης (ESM), όπως μεταδίδει το Reuters επικαλούμενο έγγραφο της φιλανδικής κυβέρνησης.

Οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμφώνησαν στη σύνοδο για τα μέτρα ενίσχυσης της νομισματικής ένωσης και της μείωσης του κόστους δανεισμού για την Ιταλία και την Ισπανία, χωρίς ωστόσο να δώσουν αρκετές πληροφορίες για τη χρήση των μηχανισμών στήριξης.

Η αγορά ομολόγων από τον ESM απαιτεί την ομόφωνη έγκριση κάτι που φαίνεται απίθανο καθώς η Φινλανδία και η Ολλανδία διαφωνούν, αναφέρει σε έγγραφο της η φιλανδική κυβέρνηση που κατατέθηκε σε επιτροπή του κοινοβουλίου.


Sinn: θέλουν να πάρουν τα χρήματα των Γερμανών πολιτών.

«Απειλείται πλέον η οικονομικη σταθερότητα της Γερμανίας»

Αρνητικά για την Γερμανία αξιολογεί τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών του Μονάχου Ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν, ο οποίος, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Der Handelsblatt υποστηρίζει ότι «απειλείται πλέον η οικονομική σταθερότητα της Γερμανίας».

Ο κ. Ζιν υποστηρίζει ότι η Γερμανία διέσωσε τις τράπεζες της Βρετανίας και της Γαλλίας και ανέλαβε τα βάρη των τραπεζών της νότιας Ευρώπης, ενώ, αναφερόμενος στους επενδυτές παγκοσμίως, σημειώνει ότι οι αγορές ηρέμησαν, «έφθασαν σχεδόν σε σημείο ευφορίας», διότι, όπως τονίζει, «οι επενδυτές βρίσκονταν ένα βήμα από την άβυσσο και σώθηκαν».
Συνέχεια