ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ: ΤΟ ΝΕΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ «ΔΩΡΟ» ΥΨΟΥΣ 3 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΣΕ ΚΟΚΚΑΛΗ ΚΑΙ ΜΠΟΜΠΟΛΑ !

ΤΟΥΣ ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΑΛΙ!»

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ»

Η Iskra αναδημοσιεύει το εξαιρετικά ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό άρθρο από την εφημερίδα «Το ποντίκι» (02.02), σχετικά με τις νέες «χρυσές δουλειές», ύψους 3 δις, που κάνει «δώρο» η κυβέρνηση σε εργολαβικές εταιρείες μέσα από την διαδικασία παραχώρησης της διαχείρισης των απορριμμάτων της Αττικής σε ιδιώτες.

Ακολουθεί το πλήρες δημοσίευμα  :

 

«ΤΟΥΣ ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΑΛΙ!»

Θα γίνουμε μάρτυρες της σύγκρουσης «γιγάντων» ή μάρτυρες ενός από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά «ντιλ» για τα σκουπίδια της Αττικής και το τζογάρισμα 3 δισεκατομμυρίων ευρώ;
Το ερώτημα αφορά τους Κόκκαλη και Μπόμπολα, τους δυο πανίσχυρους επιχειρηματίες που «πρακτορεύουν» διαφορετικές τεχνολογίες καύσης και αναμένεται να είναι οι δυνατοί «παίκτες» στον διαγωνισμό για τη διαχείριση των 1.350.000 τόνων σκουπιδιών της Αττικής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το ΥΠΕΚΑ έχει στρώσει το κόκκινο χαλί, έχει κάνει, δηλαδή, όλη την κατάλληλη προεργασία ώστε η καύση να παίζει είτε με τον έναν είτε με τον άλλον επιχειρηματία ή και με τους δυο μαζί.

Η πρεμούρα του υπουργείου Περιβάλλοντος είναι πώς θα κάνει πιο ελκυστική για τους εργολάβους της καύσης την προοπτική να αναλάβουν για τα επόμενα 20-25 χρόνια τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής, αφού τα μηνύματα που στέλνουν τράπεζες και αγορά είναι αρνητικά.

«ΔΩΡΑΚΙΑ»

Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, που έχει αρχίσει να μπάζει νερά, προβλέπεται η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την κατασκευή τεσσάρων μονάδων επεξεργασίας.

Το κόστος μελέτης και κατασκευής των αναγκαίων υποδομών υπερβαίνει τα 440 εκατ. ευρώ, και σε αυτό η κυβέρνηση θα συνεισφέρει με κοινοτικές ενισχύσεις που μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 140 εκατ. ευρώ. Τα υπόλοιπα 300 εκατ. θα πρέπει να τα βάλουν οι εργολάβοι που θα αναλάβουν τη διαχείριση των απορριμμάτων και οι οποίοι, σύμφωνα με την προκήρυξη, θα υπογράψουν σύμβαση συνολικού ύψους 1-1,5 δισ. ευρώ.

Το ΥΠΕΚΑ, όμως, δεν αρκείται στο γεγονός ότι επέλεξε να πληρώσουν οι πολίτες την πιο ακριβή και πιο επικίνδυνη μέθοδο, αφού προκρίνει τεχνηέντως την καύση, αλλά κάνει και διάφορα έξτρα «δωράκια» ανεβάζοντας το «μπαγιόκο» στα 3 δισ. ευρώ.

♦ Το πρώτο «δωράκι» είναι το πλασάρισμα της καύσης των απορριμμάτων ως έργου «πράσινης ανάπτυξης», δηλαδή ως έργου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, που θα επιδοτείται έξτρα και αδρά με το πρόσχημα της ανάκτησης ενέργειας.

♦ Ένα δεύτερο «δωράκι» είχε αμπαλάρει το ΥΠΕΚΑ παραχαράσσοντας την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα απόβλητα στο ελληνικό δίκαιο, αλλά μετά τη γενική κατακραυγή – μέχρι και η ΟΚΕ τους έκραξε αγρίως – και τον φόβο να ξεφτιλιστούν τελείως στην Κομισιόν, το πήραν πίσω.

Τα σαΐνια του ΥΠΕΚΑ είχαν μεταφράσει όπως ήθελαν και όπως τους βόλευε την Οδηγία που ορίζει ότι μέχρι το 2015 θα πρέπει να γίνεται χωριστή συλλογή χαρτιού, μετάλλου, πλαστικού και γυαλιού, προκειμένου να μη δημιουργήσουν πρόβλημα στους εργολάβους της καύσης, που ακούνε ανακύκλωση και τρέμουν, αφού έτσι θα μειωθεί δραστικά η ποσότητα των απορριμμάτων που θα πηγαίνει στην πυρά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως αναφέρεται στην προκήρυξη, «ο ανάδοχος θα αμείβεται με βάση την ποσότητα των εισερχόμενων απορριμμάτων, την επίτευξη συγκεκριμένων περιβαλλοντικών στόχων και ποιοτικών χαρακτηριστικών».

Το ερώτημα όμως είναι: Γιατί, ενώ το ΥΠΕΚΑ αναδιατύπωσε τη διάταξη, εμμένει σε τεχνολογίες καύσης σύμμεικτων απορριμμάτων; Η απάντηση είναι είτε ότι η ανακύκλωση και η διαλογή στην πηγή θα παραμένει νόμος κενός περιεχομένου είτε ότι οι πολίτες θα πληρώσουν στο τέλος το πανάκριβο μάρμαρο της καύσης μέσα από την κατακόρυφη άνοδο των δημοτικών τελών.

ΣΤΑ «ΚΑΓΚΕΛΑ» ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα λένε ότι το ΥΠΕΚΑ αρέσκεται σε σχέδια επί χάρτου αγνοώντας ή υποτιμώντας την πραγματικότητα. Οι πληροφορίες από την τραπεζική αγορά επιμένουν ότι καμιά τράπεζα δεν περιμένει με ανοιχτές αγκάλες τους εργολάβους της καύσης για να χρηματοδοτήσει ένα πανάκριβο, επίφοβο και αμφιλεγόμενο πρότζεκτ.

Όπως εξηγούν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, θεωρείται πανάκριβο και επίφοβο, αφού η οικονομική του ευρωστία θα εξαρτάται από τους υπερχρεωμένους δήμους! Και θεωρείται αμφιλεγόμενο, αφού κανείς δεν πρέπει να υποτιμά την αντίδραση των τοπικών κοινωνιών, που σίγουρα δεν θα υποδεχθούν μετά βαΐων και κλάδων ένα εργοστάσιο καύσης που αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Όπως λένε χαρακτηριστικά άνθρωποι της αγοράς, εδώ δεν μπόρεσαν με τα ΜΑΤ να κατασκευάσουν ΧΥΤΥ, θα μπορέσουν να κατασκευάσουν εργοστάσιο καύσης;

Ένα άλλο στοιχείο που απασχολεί όσους ασχολούνται σοβαρά με τα οικονομικά των σκουπιδιών είναι η μείωση του όγκου των απορριμμάτων λόγω της κρίσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο πέρσι σημειώθηκε μείωση κατά 17% στην Αττική. Εάν το ποσοστό αυτό παραμείνει το ίδιο ή αυξηθεί, συνδυασμένο με την ευρωπαϊκή υποχρέωση που έχουμε για διαλογή στην πηγή και ανακύκλωση, τα χρυσοφόρα νούμερα δεν βγαίνουν για αυτού του είδους τις επενδύσεις.

ΦΛΕΡΤ

Η «μάχη» των δύο εργολάβων της καύσης, αφού οι εταιρείες τους «πρακτορεύουν» διαφορετικές τεχνολογίες, έχει αρχίσει από το 2008. Εδώ και τέσσερα χρόνια το πεδίο μάχης είναι επιστημονικές ημερίδες, συνέδρια και ταξίδια στο εξωτερικό με στόχο σύμβουλοι και παρατρεχάμενοι του ΥΠΕΚΑ, δήμαρχοι και περιφερειακοί άρχοντες να εμπεδώσουν τις νέες τεχνολογίες.

♦ Η ομάδα Κόκκαλη, μέσω της εταιρείας Ιντρακάτ, προωθεί την τεχνολογία της απευθείας καύσης των απορριμμάτων, τη λεγόμενη ενεργειακή αξιοποίηση μέσω καύσης. Μέθοδος που απαιτεί και τη δημιουργία ειδικού χώρου για την ταφή της τέφρας.

♦ Η ομάδα Μπόμπολα, μέσω της εταιρείας Ηλέκτωρ, προωθεί την τεχνολογία της βιοξήρανσης και της καύσης του δευτερογενούς καυσίμου SRF που παράγεται. Η Ηλέκτωρ από το 2005 έχει εξαγοράσει τη γερμανική εταιρεία Herhof Recycling Osnabrueck , η οποία κατέχει τα αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης περίπου 30 πατεντών. Και σε αυτήν την τεχνολογία απαιτείται στην κατάληξή της η ταφή ενός 15% υπολειμμάτων αδρανών υλικών.

Και ενώ όλοι περιμένουν πάνω από τα σκουπίδια της Αττικής να λάβει χώρα η «μητέρα των μαχών», οι πληροφορίες λένε ότι, με δεδομένα τα μηνύματα που στέλνουν οι τράπεζες, δεν αποκλείεται να έχουμε τελικά κοινό σχήμα Κόκκαλη – Μπόμπολα, όπου ο ένας θα αναλάβει την κατασκευή της μονάδας βιολογικής ξήρανσης και ο άλλος τη μονάδα καύσης.

Τα σενάρια λένε, μάλιστα, ότι τελικά ο διαγωνισμός δεν θα γίνει για τέσσερις εγκαταστάσεις διαχείρισης, όπως προβλέπει ο αρχικός σχεδιασμός, αλλά για μία για όλα τα σκουπίδια της Αττικής, αφού αναζητούνται ισχυρά σχήματα στην προσπάθεια να βρεθούν χρηματοδότες.

«ΓΑΜΟΣ» ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ!

Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος και οδήγησε σε «γάμο» τον Νοέμβριο του 2008... Μιλάμε για την εταιρεία Ιντρακάτ του Κόκκαλη και ελληνικά δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα, που ίδρυσαν από κοινού το Συμβούλιο Ενεργειακής Αξιοποίησης Αποβλήτων Ελλάδος «Συνέργεια» – WTERT Ελλάς.

Όπως διαβάζουμε στην επίσημη ιστοσελίδα (www.wtert.gr), «το Συμβούλιο Ενεργειακής Αξιοποίησης Αποβλήτων (Συνέργεια) ιδρύθηκε τον Ιούλιο 2008 από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Μηχανικής (Earth Engineering Center) του Columbia University της Νέας Υόρκης, το Εργαστήριο Θερμοδυναμικής και Φαινομένων Μεταφοράς της Σχολής Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ, το Εργαστήριο Μετάδοσης Θερμότητας και Περιβαλλοντικής Μηχανικής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ και την Ιντρακάτ ενώ συμμετέχουν επίσης η CEWEP, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Πολυτεχνείο Κρήτης, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας και το Τ.Ε.Ι. Πειραιά».

Συνεχίζοντας την ανάγνωση, συνειδητοποιούμε ότι η σύμπραξη ενός επιχειρηματία με δημόσια πανεπιστήμια έχει ως κεντρικό στόχο την προώθηση της τεχνολογίας της καύσης.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επίσημη παρουσίαση του Συμβουλίου, αποστολή του είναι η ανάπτυξη της Αειφόρου Διαχείρισης Αποβλήτων στην Ελλάδα και «ειδικά για τα σύμμεικτα οικιακά απορρίμματα έμφαση δίνεται στην κυρίαρχη σήμερα τεχνολογία της καύσης (mass burning) με ταυτόχρονη παραγωγή ενέργειας, η οποία χρησιμοποιείται σε περισσότερες από 600 μονάδες παγκοσμίως, με στόχο την επίλυση του εξαιρετικά επίκαιρου προβλήματος της διαχείρισης των 5,5 εκατ. τόνων ετήσια παραγόμενων οικιακών απορριμμάτων στη χώρα μας».

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά…

Είναι, για παράδειγμα, επιστημονικά ηθικό εννέα δημόσια ανώτατα και ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα να είναι «εταίροι» με εργολαβική εταιρεία που προωθεί συγκεκριμένη μέθοδο διαχείρισης των απορριμμάτων;

Είναι επιστημονικά ηθικό να χρησιμοποιούνται δημόσια πανεπιστήμια και οι περγαμηνές τους για την προώθηση της καύσης των απορριμμάτων από συγκεκριμένη εταιρεία;

Και, τέλος, δεν είναι λίγο – και από επιστημονικής άποψης -υπερφίαλο και αλαζονικό να βάζουν τόσοι πανεπιστημιακοί το χέρι τους στη φωτιά υποστηρίζοντας ότι η καύση είναι η κορυφαία λύση για τη διαχείριση των απορριμμάτων, την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος;

*ΠΗΓΗ: Eφημερίδα «ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ», 02.02.2012

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s