Ο ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ & Ο ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ…

Ο διαπραγματευτής…

http://thesalaminians.com

Οι μέρες που διανύουμε είναι ιδιαίτερα ιστορικές, τόσο για το πείραμα που λέγεται “Ευρωπαϊκή Ένωση” όσο και για την πατρίδα που κληρονομήσαμε, την Ελλάδα.

Σε προηγούμενα άρθρα μας έχουμε σχεδόν εξαντλήσει το θέμα του ιστορικού του κ.Παπαδήμου και των ζυμώσεων που τον έφεραν στην θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Οι τελευταίες εξελίξεις όμως, ιδιαίτερα κάποιες διαφαινόμενες τάσεις, “μισόλογα” και αρθρογραφίες αφήνουν να διαγραφεί μια άλλη διάσταση στον ρόλο του στην διακυβέρνηση της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα έχουμε για πρώτη φορά δηλώσεις του πολύ Όλι Ρεν στις οποίες ο επίτροπος παραδέχεται ότι η Ευρωπη έχει μπει για τα καλά σε μια φάση ύφεσης και πιθανότατα βρισκόμαστε είτε εμπρός στην κατάρρευση της ευρωζώνης είτε στην απαρχή μιας μεγαλύτερης ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης -περισσότερες όμως πιθανότητες δίνουν οι αναλυτές στο πρώτο…
Σε όλα αυτά προστίθενται οι συνεχείς υποβαθμίσεις χωρών της ευρωζώνης από οίκους αξιολόγησης: εχθές και η Ουγγαρία μπήκε στην κατηγορία junk, ενώ την ίδια στιγμή η Ισπανία φέρεται έτοιμη να υπαχθεί στον μηχανισμό στήριξης και η Γερμανία, για πρώτη φορά στα χρονικά, δεν άντλησε τα αναμενόμενα κεφάλαια από την δημοπρασία των κρατικών ομολόγων της (επιμένοντας μεν στην υπερτίμησή τους – αποδεικνύοντας όμως δε ότι κανείς δεν είναι ασφαλής από την απαξίωση της αγοράς).

Οι 50 δραχμές του 1974

Σε ότι αφορά την Ελλάδα οι φωνές έχουν δυναμώσει: το κόστος που θα πληρώσει η χώρα παραμένοντας στο ευρώ ίσως τελικά να είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα πληρώσει με την έξοδό της από αυτήν. Και αυτό δεν λέγεται από τον γνωστό Βρεττανό βουλευτή Farange ή τον οικονομολόγο Keizer, αλλά από πλειάδα πλέον αναλυτών. Τα περί ευρωζώνης σενάρια έχουν μόνο κοινό σημείο την έξοδο της Ελλάδας από αυτήν, ενώ οι λογιστικές αποτιμήσεις του κόστους που θα έχει η Ευρωπαϊκη Ένωση διατηρώντας την Ελλάδα μέσα σε αυτήν φαίνεται να γίνεται συγκρίσιμο με το κόστος της βοήθειας προς την Ελλάδα για να βγει – παρ’όλες τις περί του εναντίου δηλώσεις διαφόρων σημαινόντων παραγόντων και ιδιαιτέρως του κ.Ackerman της Deutsche Bank.

Παρατηρώντας αυτές τις εξελίξεις και ταυτόχρονα κοιτώντας τις μελλοντικές προβολές των τάσεων, διαπιστώνουμε ότι μέσα σε αυτό το περιβάλλον η τοποθέτηση του κ.Παπαδήμου ως επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης μόνο τυχαία δεν είναι…
Ο κ.Παπαδήμος αξιοποιώντας τις επαφές του είναι σίγουρο ότι θα παλέψει όσο μπορεί για την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Άλλωστε, έχει και αυτός ένα μερίδιο από το έργο της εισόδου της Ελλάδας σε αυτήν. Ωστόσο, σε περίπτωση που η επιστροφή στη δραχμή κριθεί συμφέρουσα από πάσα άποψη για το ευρωπαϊκό οικονομικό κέντρο, ο ίδιος άνθρωπος είναι ο μόνος που είναι σε θέση να διαπραγματευτεί τον τρόπο και τις βοήθειες που θα απαιτηθούν για αυτή την έξοδο…
Κατ’αρχήν η έννοια του πολιτικού κόστους δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτόν. Σε περίπτωση εξόδου, όλες οι παρατάξεις θα τον υποστηρίξουν σαν λέοντα αγωνιστή και θα στοιχηθούν πίσω του για την κατάστρωση του νέου πλάνου οικονομικής δομής της χώρας.  Ταυτόχρονα, θα διαπραγματευτεί με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να μην αποκοπούν δεσμοί με την ένωση, ούτε να απειληθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρώπης – μια διαπραγματευτική διαδικασία σκληρή, επίπονη και χωρίς να εμφυλλοχωρούν σε αυτή πολιτικές επιδιώξεις.
Το αδύνατο σημείο αυτής της υπόθεσης είναι το θέμα των εξωτερικών σχέσεων, των εθνικών θεμάτων της χώρας. Η περίοδος, παρ’όλο που δεν το παρατηρούμε, είναι ιδιαίτερα “καυτή”, καθώς αναμένεται η μεταβολή της Τουρκικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα προς το διεκδικητικότερο, ενώ το Σκοπιανό “αγκάθι” θα ματώσει πάλι την πληγή της εθνικής υπερηφάνειας και υπόστασης της χώρας. Εκεί ακριβως απαιτείται η πολιτική συνδρομή: οι πολιτικές ηγεσίες είναι απαραίτητες για να συντονιστούν και να συγχρονιστούν με τις προκλήσεις που παρουσιάζονται. Προς έκπληξη αρκετών, στα εθνικά και κοινωνικά θέματα ο ρόλος της αριστεράς θα είναι κεφαλαιώδης…

Τελειώνοντας αυτό το σχόλιο, ένα σχόλιο που διαμορφώνεται υποχρεωτικά από τη θέση του παρατηρητή (καίτοι φυσικά υφιστάμενου της επιπτώσεις των όσων γίνονται…), καταλήγουμε στο ότι αυτή τη στιγμή στο τιμόνι της χώρας κάθεται ενας διαπραγματευτής. Ο χρόνος όμως μόνο θα δείξει ποιό είναι το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s