Η εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας

Το δόγμα περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας διατυπώθηκε από τον Γερμανό υπουργό Σόιμπλε: η υπερχρέωση μιας χώρας οδηγεί αφεύκτως σε παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας στους πιστωτές. Η διατύπωση προκαλεί με τον κυνισμό της.
Ωστόσο, το δόγμα δεν ήταν άγνωστο στην οικονομική ιστορία ούτε στην ιδιαίτερη ιστορία μας από το 19ο αιώνα. Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, οι Ευρωπαίοι φιλέλληνες ήσαν ταυτόχρονα και πιστωτές. Τα αισθήματα δεν απέκλιναν ποτέ από τις υλικές βλέψεις. Στη σημερινή παγκόσμια σκηνή δεν υπάρχει υπερχρεωμένη χώρα που να μην παραδίδεται βορά στις λέσχες πιστωτών. Για όσους πίστευαν ότι με την εταιρική σχέση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης κάτι αλλάζει, η υπόμνηση του Γερμανού υπουργού είναι απομυθοποιητική: να μην ανησυχεί κανείς, δεν αλλάζει απολύτως τίποτα.

το Άσυλο των Πολιτικών παραμένει

[1] Μετά τη διαφανή Ταφόπλακα «της υπόθεσης Ζήμενς» που επτασφράγισε την πολιτική ουσία του μεγαλύτερους μεταπολιτευτικού σκανδάλου στην ιστορία…

….της Νότιας Δανίας με το σχετικά φανερό χρηματισμό πολιτικών των δύο κομμάτων εξουσίας και τη… φυγή των Χριστοφοράκου-Καραβέλα-Γιουνγκ, τις απολαυστικές φιγούρες των Τσουκάτου-Μαντέλη και Άκης-Beau Brummel που τόσο ωραίες στιγμές απείρου κάλους μας χάρισαν όλο αυτόν τον καιρό… δεν μας είναι μπορετό να μιλήσουμε για Ντροπή παρά μόνο για Άσυλο Πολιτικής Ξεφτίλας. Ντροπή δεν υφίσταται.

Πολύς ο λόγος έγινε για τη «γενναία» πράξη του υπουργού Επικρατείας κ. Μόσιαλου όπου… επιτέλους καταργεί «τα μυστικά κονδύλια του Τύπου» όπου με βάση του σχετικού Νομοθετικού Διατάγματος 744/1970 (ΦΕΚ 264/Α/10.12.1970) της Δικτατορίας, παρέμενε ενεργός ως τις μέρες μας (σημ: από το 1970 έως και σήμερα!) ο ανεκδιήγητος Κωδικό 0896 των «Απορρήτων Δαπανών» των Γενικών Γραμματειών Επικοινωνίας – Ενημέρωσης (ο θεός να την κάνει) και Μέσων Ενημέρωσης. Παράλληλα, ο υπουργός προανήγγειλε μειώσεις δαπανών σε κονδύλια που αφορούν σε ζητήματα δημοσίων σχέσεων και εθιμοτυπίας, ταυτόχρονα ο υπουργός δήλωσε ότι προωθείται άμεσα νομοθετική ρύθμιση για την κατάργηση του συγκεκριμένου διατάγματος…

Όμως: …Ακόμη και για την κατάργηση των αμαρτωλών «μυστικών κονδυλίων» των γενικών γραμματειών Επικοινωνίας και Ενημέρωσης σημειώθηκε χθες ένταση στην ίδια σύσκεψη του κ. Μόσιαλου με βουλευτές του αρμόδιου ΚΤΕ. Βουλευτές ζήτησαν από τον κ. Μόσιαλο, που τα κατάργησε ύστερα από δεκαετίες αδιαφάνειας στη διαχείρισή τους, να δώσει στοιχεία ποιοι τα εισέπρατταν και πόσα ήταν τα ποσά. «Η κατάργησή τους χωρίς να δίνεις στοιχεία είναι απαξίωση και όχι εξυγίανση», είπε μεταξύ άλλων η Μιλένα Αποστολάκη.[…]Αξίζει να σημειωθεί πάντως το όψιμο ενδιαφέρον και η απαίτηση να δοθούν τώρα στοιχεία στη δημοσιότητα, ενδιαφέρον και απαίτηση που δεν είχε εκδηλωθεί ποτέ στο παρελθόν από κανέναν βουλευτή όταν αυτά τα κονδύλια μοιράζονταν δεξιά και αριστερά αδιαφανώς…. [πηγή]

Είμαι βέβαιος ότι ο εξέχων επιστήμων-υπουργός κ. Μόσιαλος θα δώσει τις δέουσες εξηγήσεις που απαιτούνται προκειμένου να τα δούμε «Όλα στο φως».

Να θυμίσω με την ευκαιρία μία «υπόθεση αγνών προθέσεων» της διαχρονικής Νοτιο-Δανικής πολιτικής μας εντιμότητας, ονόματι: Συνέχεια

Τα ευρωομόλογα και η Γερμανία

ΠΗΓΗ: deutsche-welle

Στην επικαιρότητα και πάλι τα ευρωομόλογα. Ειδικοί και πολιτικοί υπεραμύνονται των απόψεών τους και η ευρωζώνη περιμένει. Πληθώρα τα σχόλια και οι αναλύσεις στο γερμανικό τύπο.

«Τα ευρωομόλογα εξισώνουν τους καλούς και τους κακούς οφειλέτες σε κοινότητα ίδιας εγγυητικής ευθύνης (=φερεγγυότητας). Καλό για τους μεν, κακό για τους δε», σημειώνει σήμερα η συντηρητική Die  Welt του Βερολίνου:
«Για να λειτουργήσει μια τέτοια κοινότητα μακροπρόθεσμα και σταθερά πρέπει να βρει αποδοχή. Τότε θα σωθεί το ευρώ από τον κατακερματισμό και την κατάρρευση. Έτσι οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης θα κατακτήσουν μια νέα ποιότητα στην πορεία τους προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η Γερμανία, να το πούμε καθαρά, θα γίνει λίγο…ελληνική. Εάν θα τα καταφέρει όμως η Ελλάδα να γίνει λίγο…γερμανική, δεν είναι τόσο σίγουρο. Ενδέχεται τα ευρωομόλογα να είναι το μαγικό φάρμακο ή μόνον ο επίδεσμος, κανείς δεν το ξέρει. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι Γερμανοί, ανεξάρτητα από εάν το επιθυμούν ή όχι, διολισθαίνουν συνεχώς πιο βαθιά σε μια αναδιανεμητική ένωση. Ευρωομόλογο είναι απλώς μια άλλη λέξη για αυτήν.»

«Είναι μοιραίο, αλλά ο κιτρινόμαυρος κυβερνητικός συνασπισμός του Βερολίνου σπέρνει το φόβο στην Ευρώπη με τις εθνικιστικές του κορώνες», γράφει η εναλλακτική εφημερίδαTageszeitung για το ίδιο θέμα: «Και όμως ακριβώς αυτή τη στιγμή εκείνο που χρειαζόμαστε είναι η θετική εικόνα της Ευρώπης.
Τί θα λέγανε άραγε τα μέλη της κυβέρνησης για μια σειρά συνεντεύξεων με θέμα τί μας προσφέρει το μοναδικό πείραμα στην ιστορία που λέγεται ενωμένη Ευρώπη;
Τί σημαίνει π.χ. το γεγονός πως σήμερα νεαροί Γερμανοί σπουδάζουν στη Βαρκελώνη ή στο Μπρέσλαου, πως η ΕΕ μπορεί να συνομιλεί ως ίσος προς ίσους με τις ΗΠΑ και την Κίνα ή πως η Γερμανία επωφελείται τα μέγιστα από την ύπαρξη και τη διατήρηση αυτής της ένωσης;»
Το ευρωομόλογο και οι πονοκέφαλοι της Μέρκελ

«Η Μέρκελ ξέρει πολύ καλά ότι δεν επιτρέπεται να γυρίσει από τον Σηκουάνα στον Σπρέε με δεσμευτικές αποφάσεις», υπογραμμίζει η General  Anzeiger της Βόννης εν όψει της αυριανής συνάντησης Μέρκελ – Σαρκοζί, αλλά και με γνώμονα την πρόσφατη κριτική του προέδρου της βουλής για απαράδεκτες πιέσεις προς το γερμανικό κοινοβούλιο: «η αμφιλεγόμενη φήμη της Γερμανίας σαν ‘ταμία’ της Ευρώπης οδηγεί την καγκελάριο σε αδιέξοδο, τόσο ενδοπαραταξιακά, όσο και στην εσωτερική πολιτική.

Η καγκελάριος δεν μπορεί να αγνοήσει την ασυνήθιστα σκληρή κριτική του προέδρου της βουλής και κομματικού της φίλου Νόρμπερτ Λάμερτ που αρνείται να θέσει το κοινοβούλιο σε στενά χρονικά περιθώρια λόγω της διεύρυνσης του ευρωπακέτου διάσωσης.»
«Η ΟΝΕ δεν μπορεί να αντέξει την καθυστέρηση της διεύρυνσης του ευρωπακέτου», υποστηρίζει η γερμανική έκδοση των Financial  Times: «Εάν οι αποφάσεις της συνόδου των Βρυξελλών δεν εγκριθούν άμεσα από τα εθνικά κοινοβούλια, τότε αυτό ήταν, δεν θα τα καταφέρουμε. Συνέχεια