Κίνδυνος υπερθέρμανσης ελλοχεύει για τη δυναμική τουρκική οικονομία

«Καταναλώνουμε πέραν των δυνατοτήτων μας», προειδοποιούν οικονομολόγοι

Intermational Herald Tribune
Τι συμβαίνει στην Τουρκία; Μήπως η ευημερούσα οικονομία της κατευθύνεται προς την πτώση; Μπορεί να συμβαίνει και αυτό. Oι χρηματιστές κάνουν υπομονή έως και τέσσερις μήνες μέχρι να αποκτήσουν μία BMW ή ένα Audi αντί 150.000 δολαρίων, ενώ πριν από λίγο καιρό μία εταιρεία ακινήτων επένδυσε ποσό ρεκόρ 800 εκατομμύρια δολάρια για μία περιοχή 9,7 εκταρίων στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Το πιο ενδεικτικό στοιχείο ότι η οικονομία υπερθερμαίνεται έχει να κάνει με τους συνήθεις υπόπτους, δηλαδή τις επιθετικές τράπεζες της Τουρκίας, οι οποίες έχουν βρει ένα δημιουργικό τρόπο να χρηματοδοτούν τις μεγεθυνόμενες ανάγκες των καταναλωτών και εγκρίνουν τάχιστα καταναλωτικά δάνεια μέσω μηνυμάτων στα κινητά τηλέφωνα και τα ΑΤΜ τραπεζών. «Βρισκόμαστε και πάλι στο ίδιο σημείο, δηλαδή παράγουμε και καταναλώνουμε πέραν των δυνατοτήτων μας», επισημαίνει ο Αττίλα Γεσιλάδα, οικονομολόγος στην Istanbul Analytics, ο οποίος έχει εμπειρία από ανάλογες οικονομικές «εκρήξεις» της Τουρκίας το 1994 και το 2001. «Χρηματοδοτούμε την ανάπτυξή μας καθολικά μέσω ξένων πιστώσεων και αυτό καθίσταται πιο ακριβό».
Θα προσγειωθεί;Τις τελευταίες δεκαετίες η Τουρκία, περισσότερο από κάθε άλλη αναδυόμενη οικονομία, έχει εμφανίσει φρενήρη ανάπτυξη, την οποία σχεδόν αναπόφευκτα ακολουθούσε μία μεγάλη πτώση. Σήμερα, όμως, η κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν υπόσχεται πως τα πράγματα είναι διαφορετικά, ενώ στις εκλογές του Ιουνίου αναμένεται και πάλι να αναδειχθεί νικητής. Η κυβέρνηση και πολλοί επιχειρηματίες ισχυρίζονται ότι η χώρα τους έχει ξεπεράσει το σύνδρομο της ακμής και παρακμής και ότι τώρα η πολιτική ηγεσία έχει καλύτερο εξοπλισμό να προετοιμάσει μία ομαλή προσγείωση.
«Προσβλέπουμε σε ανάπτυξη 4,5% εφέτος και αυτός ο ρυθμός μπορεί να τεθεί υπό διαχείριση», δηλώνει ο Φαΐκ Ασικαλίν, επικεφαλής της τράπεζας Yapi Kredi Bank. Αφότου την προηγούμενη δεκαετία η τουρκική κυβέρνηση έθεσε όρια στον υπερδανεισμό, τα καταναλωτικά δάνεια γενικής χρήσεως αποτελούν το συνηθέστερο μέσον χρηματοδότησης της εγχώριας ζήτησης. Συνέχεια

Interview: Jim Sinclair on Gold and the World Financial System

The Hera Research Newsletter (HRN) is pleased to present an in-depth interview with Jim Sinclair, Chairman and CEO of Tanzanian Royalty Exploration and founder of Jim Sinclair’s MineSet, which hosts his gold commentary as a free service to the gold investment community.

Jim Sinclair is primarily a precious metals specialist and a commodities and foreign currency trader.  He founded the Sinclair Group of Companies in 1977, which offered full brokerage services in stocks, bonds, and other investment vehicles.  The companies, which operated branches in New York, Kansas City, Toronto, Chicago, London and Geneva, were sold in 1983.

From 1981 to 1984, Mr. Sinclair served as a Precious Metals Advisor to Hunt Oil and the Hunt family for the liquidation of their silver position as a prerequisite for the $1 billion loan arranged by the Chairman of the Federal Reserve, Paul Volcker.

He was also a General Partner and Member of the Executive Committee of two New York Stock Exchange firms and President of Sinclair Global Clearing Corporation (a commodity clearing firm) and Global Arbitrage (a derivative dealer in metals and currencies).

In April 2002, shareholders of Tanzanian Royalty Exploration (formerly Tan Range Exploration) approved the acquisition of a Sinclair managed private company, Tanzania American International, and its exploration assets in Tanzania. Subsequently, Mr. Sinclair became Chairman of Tanzanian Royalty and now leads its efforts to become a gold royalty and development company.

He has authored three books and numerous magazine articles dealing with a variety of investment subjects, including precious metals, trading strategies and geopolitical events and their relationship to world economics and the markets.  He is a frequent and popular commentator on financial and market related issues in various news publications and has been profiled in the New York Times.

In January 2003 Mr. Sinclair launched, Jim Sinclair’s MineSet, which now hosts his gold commentary and is intended as a free service to the gold community.

Hera Research Newsletter (HRN): Thank you for speaking with us today.  You are one of very few people who have tried to warn investors about OTC derivatives.  Why are OTC derivatives a problem in your opinion?

Jim Sinclair: Over the counter (OTC) derivatives are the reason we are going through what we are going through now.  An OTC derivative is a kind of wager on what something will do.  Up until 2009, most of these wagers had very little, if any, money behind them and, if the direction you bet on didn’t come to fruition, the amount of leverage resulted in extraordinary losses.  There was a major rollover in derivatives tied to real estate in 2008, as well as in other types, such as those tied to sub-prime auto loans.

HRN: Did OTC derivatives destabilize the financial system in 2008?

Jim Sinclair: Absolutely.

HRN: Don’t financial institutions use risk cancellation models to hedge risks using OTC derivatives?

Jim Sinclair: Before the failure of Lehman Brothers, OTC derivatives losses would have almost netted out to zero.  You can consider derivatives like a string in a circle with various knots representing all the derivatives transactions.  When Lehman went broke, the string broke.  When Lehman couldn’t meet its obligations on derivatives, they could no longer be netted out to zero.  That’s why the banks went down, and that’s why you had the government bailouts and quantitative easing (QE).

HRN: OTC derivatives are the real reason for the bank bailouts?

Jim Sinclair: That is a fact which can in no way be argued away.

HRN: Hasn’t the problem been cleaned up by the Dodd–Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act?

Jim Sinclair: The pile of OTC derivatives is over $1 quadrillion.  After 2008, the International Monetary Fund (IMF) adopted a new method of valuing them called value to maturity.  Value to maturity assumes all of them will function, which is a cartoon.  The derivatives pile hasn’t contracted.  Basically, it has expanded, but value to maturity reduced the notional value from over $1 quadrillion to under $700 trillion.  The amount outstanding is the same as it was in the first place.

The flavor of the present moment is credit default swaps against the solvency, or lack thereof, of sovereign nations.  New derivatives have some margin behind them, but they only work if they are not called upon.  If a nation’s debt was in fact to default, it would happen very quickly without a great deal of run up before.  Most people would expect a rescue to be coming.  Let’s say a rescue didn’t come, those credit default swaps would simply not be able to function and down again would come the banking system.

HRN: Are you saying that the financial system is less stable today than it was in 2008?

Jim Sinclair: It appears more stable but that’s only an appearance.  The entire equity rally took place almost to the day from when the Financial Accounting Standards Board (FASB) relaxed the mark to market rule.  It allowed financial institutions to make up whatever value they wanted for their worthless pieces of paper.  If they used the real values, the banks would have come down. Συνέχεια

«Ο ιρλανδέζικος δρόμος» για τη χρεοκοπία και τη φτώχεια

Στην τελευταία, εξαιρετική ταινία του βρετανού σκηνοθέτη Κεν Λόουτς με τίτλο «Ο ιρλανδέζικος δρόμος» ο τίτλος περιγράφει την πιο επικίνδυνη οδό της κατεχόμενης Βαγδάτης που συνδέει το αεροδρόμιο με την πράσινη ζώνη όπου είναι συγκεντρωμένες πρεσβείες, αμερικανικά στρατόπεδα, κυβερνητικά κτίρια, κ.λπ. «Ο ιρλανδέζικος δρόμος» στη Βαγδάτη ισοδυναμεί με θάνατο γιατί κατά μήκος της σημειώνονται οι πιο συχνές επιθέσεις των ανταρτών εναντίον των κατοχικών στρατευμάτων.

Στα καθ’ ημάς «ο ιρλανδέζικος δρόμος» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης δεν είναι λιγότερο επικίνδυνος καθώς ισοδυναμεί με χρεοκοπία για τη χώρα και φτώχεια για τον πληθυσμό της. Μάρτυρας, η απόφαση της κυβέρνησης της Ιρλανδίας, σε λιγότερο από έναν μήνα μετά την ψήφισή της,  να χρηματοδοτήσει τον τραπεζικό τομέα της χώρας με 24 δισ. ευρώ επιπλέον! Ήδη μέχρι στιγμής οι τράπεζες της Ιρλανδίας έχουν πάρει από το κράτος, υπό τη μορφή ρευστού που κατευθύνθηκε στην αναπλήρωση κεφαλαίου των κλυδωνιζόμενων τραπεζών και όχι σε εγγυήσεις, 56 δισ. ευρώ, οπότε τα χρήματα που θα λάβουν συνολικά ανέρχονται σε 70 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 45% του ΑΕΠ της χώρας, της συνολικής αξίας δηλαδή των αγαθών και υπηρεσιών που παράγει σε ένα χρόνο. Αν επιχειρήσουμε δε να επιμερίσουμε το ποσό αυτό στα 4,5 εκ. κατοίκων της Ιρλανδίας προκύπτει πως σε κάθε Ιρλανδό αντιστοιχούν 15.500 ευρώ! Εξ ίσου θεαματικά (για την ακρίβεια, καταστροφικά) θα είναι τα αποτελέσματα που θα έχει αυτή η μεταφορά πόρων από το δημόσιο προς τις τράπεζες και στο δημόσιο χρέος της χώρας. Με βάση τις τελευταίες προβλέψεις, περιλαμβανομένων δηλαδή και των 24 αυτών δισ. ευρώ, το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας θα εκτιναχθεί στο 125% του ΑΕΠ από μόλις 25% που ήταν πριν την κρίση. Να σκεφτεί μάλιστα κανείς πως από τον επονομαζόμενο μηχανισμό διάσωσης ΔΝΤ – ΕΕ στον οποίο προσέφυγε πέρυσι η Ιρλανδία έλαβε 67,5 δισ. ευρώ!

Το κακό δεν σταματάει εδώ για τους Ιρλανδούς. Γιατί, στο ερώτημα αν έστω και με αυτά τα χρήματα λύνεται το πρόβλημα του ιρλανδικού βαθιά προβληματικού χρηματοπιστωτικού τομέα, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σαφήνεια. Η απάντηση δηλαδή είναι όχι. Κι αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Κατά πρώτο επειδή τα χρήματα αυτά κρίθηκαν αναγκαία για την αναπλήρωση του κεφαλαίου τεσσάρων τραπεζών μετά την ολοκλήρωση των τεστ αντοχής στα οποία υποβλήθηκαν. Πρόκειται συγκεκριμένα για τις εξής τράπεζες: Allied Irish Bank, Bank of Ireland, Irish Life & Permanent και Educational Building Society. Όπως με την πρώτη ματιά μπορεί να παρατηρήσει όποιος ξέρει τα πρόσφατα ιρλανδικά δράματα, από τις παραπάνω τράπεζες λείπουν δύο, η Anglo Irish και η Irish Nationwide, που έχουν «τσακίσει» το δημόσιο χρήμα την τελευταία διετία καθώς αποτελούν τα σύμβολα του τραπεζικού ναυαγίου. Η πρώτη μόνο από τις δύο έχει πάρει από το ιρλανδικό δημόσιο 29,3 δις. ευρώ. Η κυβέρνηση τις άφησε έξω ως προς το παρόν από τα stress test (ανακοινώνοντας πως τα αποτελέσματα γι’ αυτές τις δύο θα ανακοινωθούν τον Μάιο) προφανώς, για να μην εκτιναχθεί στα ύψη το νέο «πακέτο διάσωσης» και να μην τους πάρει ο κόσμος με …τις πέτρες. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο άπαντες σχεδόν εικάζουν πως δεν πρόκειται για το τελευταίο «πακέτο διάσωσης» των τραπεζών σχετίζεται με τις αλλεπάλληλες υποτροπές που έχουν ως τώρα παρατηρηθεί. Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τέσσερις φορές μέχρι τώρα έχουν εγκριθεί ανάλογες χρηματοδοτήσεις, με την υπόσχεση φυσικά κάθε φορά πως πρόκειται για την τελευταία επιχείρηση διάσωσης, πως θα σημάνει την εξυγίανση των τραπεζών, κ.λπ., κ.λπ. Οπότε, γιατί αυτή να είναι η τελευταία;

Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο η μια ένεση ρευστότητας να διαδέχεται την άλλη, αλλά επιπλέον οι τράπεζες να κλείσουν τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης της παραγωγής και του εμπορίου, αρνούμενες να διαχύσουν το ρευστό που συγκεντρώνουν στην οικονομία. «Σχεδόν οι μισές από όλες τις αιτήσεις χρηματοδότησης που έχουν υποβληθεί από μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις το πρώτο τρίμηνο του 2011 έχουν απορριφθεί σύμφωνα με την ένωση μικρών επιχειρήσεων», έγραφαν οι Financial Times την προηγούμενη Πέμπτη 7 Απρίλη. Με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται ο διπλά καταστρεπτικός τους ρόλος στην οικονομία, καθώς οι τράπεζες δεν «στραγγίζουν» μόνο τους διαθέσιμους πόρους που προέρχονται από τη φορολογία της κοινωνίας και κατ’ επέκταση την ρευστότητα, αλλά ταυτόχρονα διοχετεύοντας αυτούς τους πόρους αποκλειστικά και μόνο στις μαύρες τρύπες τους, στέκονται εμπόδιο στην ανάκαμψη της οικονομίας, που προϋποθέτει επαυξημένες τραπεζικές χρηματοδοτήσεις. Προς τι λοιπόν η αθρόα και άνευ όρων χρηματοδότησή τους; Ποιο είναι το όφελος που θα αποκομίσει η κοινωνία με την ολοκλήρωση της διάσωσής τους; Συνέχεια

How to Pay No Taxes

Eleven shelters, dodges, and rolls—all perfectly legal—used by America’s wealthiest people

By Jesse Drucker

For the well-off, this could be the best tax day since the early 1930s: Top tax rates on ordinary income, dividends, estates, and gifts will remain at or near historically low levels for at least the next two years. That’s thanks in part to legislation passed in December 2010 by the 111th Congress and signed by President Barack Obama.

«This is clearly far and away the most generous tax situation that’s existed,» says Gregory D. Singer, a national managing director of the wealth management group at AllianceBernstein (AB) in New York. «It’s a once-in-a-lifetime opportunity.»

For the 400 U.S. taxpayers with the highest adjusted gross income, the effective federal income tax rate—what they actually pay—fell from almost 30 percent in 1995 to just under 17 percent in 2007, according to the IRS. And for the approximately 1.4 million people who make up the top 1 percent of taxpayers, the effective federal income tax rate dropped from 29 percent to 23 percent in 2008. It may seem too fantastic to be true, but the top 400 end up paying a lower rate than the next 1,399,600 or so.

That’s not just good luck. It’s often the result of hard work, as suggested by some of the strategies in the following pages. Much of the top 400’s income is from dividends and capital gains, generated by everything from appreciated real estate—yes, there is some left—to stocks and the sale of family businesses. As Warren Buffett likes to point out, since most of his income is from dividends, his tax rate is less than that of the people who clean his office.

The true effective rate for multimillionaires is actually far lower than that indicated by official government statistics. That’s because those figures fail to include the additional income that’s generated by many sophisticated tax-avoidance strategies. Several of those techniques involve some variation of complicated borrowings that never get repaid, netting the beneficiaries hundreds of millions in tax-free cash. From 2003 to 2008, for example, Los Angeles Dodgers owner and real estate developer Frank H. McCourt Jr. paid no federal or state regular income taxes, as stated in court records dug up by the Los Angeles Times. Developers such as McCourt, according to a declaration in his divorce proceeding, «typically fund their lifestyle through lines of credit and loan proceeds secured by their assets while paying little or no personal income taxes.» A spokesman for McCourt said he availed himself of a tax code provision at the time that permitted purchasers of sports franchises to defer income taxes. Συνέχεια

Μαρκ Φάμπερ: Η μαφία των αγορών και η φούσκα του χρέους

Σαν να μην πέρασε μια μέρα… Μια από τις πιο εντυπωσιακές ειδήσεις της εβδομάδας ήταν τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε για το πρώτο τρίμηνο του 2010 η JP Morgan Chase. Ο λόγος για τη δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα των ΗΠΑ (βάσει ενεργητικού), η οποία στους πρώτους τρεις μήνες του έτους κατέγραψε καθαρά -όχι μεικτά- κέρδη της τάξεως των 5,5 δισ. δολαρίων! Το προηγούμενο τρίμηνο είχε εμφανίσει καθαρά κέρδη 4,8 δισ. δολ., ενώ το α’ τρίμηνο του 2010 «μόλις» 3,3 δισ. δολ.
Πρόκειται για μια εντυπωσιακή επίδοση που αντανακλά όχι απλά μία ολική επαναφορά των αμερικανικών τραπεζών στα προ της κρίσης του 2008 επίπεδα, αλλά μία ακόμα μεγαλύτερη συσσώρευση πλούτου. Πώς επετεύχθη αυτή η εντυπωσιακή ανάκαμψη; Χάρη σε άνευ προηγουμένου χαμηλά επιτόκια και εκτύπωση φρέσκου χρήματος.
Αυτή η συνταγή που ακολουθεί από το 2001 η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) είναι που δημιούργησε μία σειρά από «φούσκες» σε όλα τα μέτωπα, τις οποίες τελικά εξήγαγε και στον υπόλοιπο πλανήτη, προκειμένου να πλουτίσει η ελίτ της Wall Street, καταγγέλλει ένας από τους πλέον διάσημους «γκουρού» των αγορών, ο Μαρκ Φάμπερ. Όταν τα επιτόκια είναι τόσο χαμηλά, τονίζει, τότε ο κόσμος εξωθείται να δανειστεί, είτε πρόκειται για συνταξιούχους είτε για χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Σε αυτό το πλαίσιο σύντομα δημιουργούνται «τερατουργήματα» χρέους σαν αυτό της Lehman Brothers, η οποία είχε αξία κεφαλαιοποίησης 20 δισ. δολάρια, με την οποία υποστήριζε συνολική μόχλευση 600 δισ. δολαρίων.
Πολλοί πίστεψαν ότι η κατάρρευση της Lehman το 2008 θα έβαζε ταφόπλακα και σε αυτού του είδους τις πολιτικές. Η αλήθεια αποδείχθηκε διαφορετική. Δυόμισι χρόνια μετά η JP Morgan και οι υπόλοιπες συνιστώσες του αμερικανικού χρηματοοικονομικού κατεστημένου καταγράφουν αστρονομικά κέρδη, εκμεταλλευόμενες όχι μόνο τα μηδενικά επιτόκια με τα οποία δανείζονται αλλά και την εκτύπωση φρέσκου χρήματος που κάνει συστηματικά αυτό το διάστημα η Fed με επισήμως δεδηλωμένο στόχο να «ξαναφουσκώσουν» οι αξίες. Την ίδια ώρα οι ΗΠΑ (κι όχι η… Ζιμπάμπουε) ετοιμάζονται να καταγράψουν ρεκόρ για δεύτερη διαδοχική χρονιά στο έλλειμμα του προϋπολογισμού τους, που εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 1,4 τρισ. δολάρια, και να ανεβάσουν το ανώτατο όριο δανεισμού τους πάνω από τα 15 τρισ. δολ. προκειμένου να αποφύγουν μία άμεση στάση πληρωμών…
Δεν θέλει ερώτημα, λοιπόν, ποιον ωφέλησε τελικά η νομισματική πολιτική των ΗΠΑ. Ο Μαρκ Φάμπερ το λέει ακόμα πιο ωμά. Τα πάντα, λέει, είναι μια τεράστια απάτη. Σαν τη Moody’s και τους υπόλοιπους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης. Δίνουν κορυφαία αξιολόγηση σε ομόλογα-σκουπίδια δημιουργώντας μια φούσκα τρισεκατομμυρίων δολαρίων χωρίς αντίκρισμα, κι όταν αυτή σπάει, λένε απλώς «συγγνώμη λάθος» και συνεχίζουν να κάνουν τη δουλειά τους ανενόχλητοι, χωρίς να τους εγκαλέσει κανείς.

«Πρόκειται για μια σύγχρονη μαφία», λέει. «Όπως στη μαφία ισχύει ο νόμος της ομερτά και κανείς δεν καταθέτει εναντίον άλλων μελών, έτσι και στο χρηματοοικονομικό κλάδο κανείς δεν θίγει κανέναν. Διότι ο ένας είναι πελάτης του άλλου. Αν εγώ αποκαλύψω κάτι, τότε όλο το σύστημα γνωρίζει ότι επιδιώκω να βλάψω κάποιον συγκεκριμένα και σύντομα θα βγουν στη φόρα και τα δικά μου άπλυτα». Συνέχεια

Editorial FT: Πιες το φαρμάκι… για να γειάνεις

Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έσπευσαν να στηρίξουν την Ελλάδα πριν από 12 μήνες με ένα τριετές πρόγραμμα ύψους 110 δισ. ευρώ, οι αξιωματούχοι εκτίμησαν ότι η Αθήνα θα μπορούσε να δανειστεί από τις αγορές το 2012. Η εκτίμηση αυτή αποτελούσε εξαρχής εν μέρει ευσεβή πόθο. Σήμερα φαίνεται πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα οι ιδιώτες πιστωτές να παράσχουν τα 25 – 30 δισ. ευρώ που χρειάζεται η Ελλάδα τον επόμενο χρόνο. Όσοι αμφέβαλαν γι’ αυτό πείστηκαν την προηγούμενη εβδομάδα όταν η απόδοση των 2ετών ελληνικών ομολόγων εκτινάχθηκε πάνω από το 18%.

Οι εταίροι της Ελλάδας στην ευρωζώνη σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με μία πολύ δυσάρεστη επιλογή: θα πρέπει είτε να παρέμβουν εκεί όπου ο ιδιωτικός τομέας αρνείται να τοποθετηθεί, αυξάνοντας τα κεφάλαια για την Ελλάδα, είτε να αποδεχτούν μία εθελοντική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Η πρώτη επιλογή θα προκαλέσει τόσο έντονη πολιτική διαμάχη και δημόσια αγανάκτηση στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της βόρειας Ευρώπης που δύσκολα φαντάζεται κανείς ότι μπορεί να υπάρξει δεύτερο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα. Εάν όμως οι κυβερνήσεις αυτές δεν μπορούν να πληρώσουν, τότε ίσως ήρθε η ώρα να μελετήσουν εάν η εθελοντική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι προς το συμφέρον της ευρωζώνης.

Η αναδιάρθρωση δεν είναι μία απόφαση που λαμβάνεται εύκολα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δικαίως επισημαίνει τους κινδύνους που υπάρχουν για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Θα υπάρξει αντίκτυπος στις πιστώτριες χώρες και ειδικότερα στη Γερμανία, όπου μερικές τράπεζες δάνειζαν ριψοκίνδυνα στην Ελλάδα. Τέλος, η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα δημιουργούσε σενάρια ότι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία θα έχουν την ίδια τύχη.
Οι ηγέτες της ευρωζώνης, όμως, θα πρέπει να επιρρίψουν τις ευθύνες στον εαυτό τους για την κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί. Η πρωταρχική τους πρωτοβουλία ήταν ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM), ένας μόνιμος τρόπος αντιμετώπισης κρίσεων που θα αρχίσει να λειτουργεί από τα μέσα του 2013. Η έκτακτη στήριξη μιας χώρας από το ESM θα μπορεί να δοθεί υπό την προϋπόθεση ότι οι ιδιώτες επενδυτές θα δεχθούν να υποστούν ζημίες στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης χρεών.

Οι πολιτικοί ήλπιζαν ότι αναβάλλοντας την αναδιάρθρωση χρεών για μετά τα μέσα του 2013 θα γλίτωναν την εκλογική εξόντωση κρύβοντας τα αποτελέσματα της κρίσης χρέους στους δικούς τους χρηματοοικονομικούς τους οργανισμούς. Συνέχεια

Violence spikes in Greek rebel town

As explosions boom, the town’s loudspeakers blare: «Attention! Attention! We are under attack!» Air raid sirens wail through the streets, mingling with the frantic clanging of church bells. Clouds of tear gas waft between houses as helmeted riot police move in to push back the rebels.

This isn’t a war zone, but a small town just outside Athens. And while its fight is about a garbage dump, it captures Greece’s angry mood over its devastated economy.

As unemployment rises and austerity bites ever harder, tempers seem to fray faster than ever these days in Greece, with citizens of all stripes increasingly thumbing their noses at authority. Some refuse to pay increased highway tolls and public transport tickets, and there has been a rise in politicians being heckled — even assaulted — by constituents.

The anger is most palpable in Keratea, a town of about 15,000 people some 30 miles south of Athens that appears to have spun completely out of control. The state’s attempt to start work on a planned garbage dump on a nearby hillside in December caused locals to set fire to construction vehicles and erect massive roadblocks on a highway that bypasses the town and runs to the capital.

It’s a fight that has galvanized the town, from the mayor and the local priest to shopkeepers, farmers, schoolteachers and teenagers.

«We live and breathe to finish our jobs for the day, to go to the blockades, to participate, to sacrifice ourselves in preventing the landfill from happening,» said Nikos Manolis, a local resident and bus owner.

Over the past four months, locals have developed increasingly inventive roadblocks to stop contractors from getting to the proposed dump site. They have parked trucks across the street and built piles of rubble and dirt. Apparently in it for the long haul, they have erected a wooden hut by the side of the road to serve as protest headquarters, complete with campaign posters, news clippings and children’s drawings of the riots.

Their latest move was a nighttime expedition to dig a shoulder-high trench across both lanes of the highway. That was one step too far for authorities, who on Thursday sent in road crews — protected by police — to repair the damage.

Within hours the confrontation had degenerated. Masked youths hurled firebombs and rocks at riot police who responded with rubber baton rounds and repeated volleys of tear gas. A police helicopter circled overhead.

«The town is out of control. Business activity has stopped,» said Yannis Adamis, a local resident and mechanical engineer. «The stores are closed. The sirens are blaring, the (church) bells are ringing, people are on the streets. This cannot continue.»

In nearby streets, gaggles of teenage girls, cut lemons held to their noses in a futile effort to ward off tear gas, mingled with young men in balaclavas stocking up on rocks to throw at police. An elderly man wielding a shepherd’s staff stormed past.

«We’ve learned at the age of 60 about Molotov cocktails,» he thundered through his gas mask — an accessory sported by young and old alike. He would only give his first name, Panagiotis.

By the end of the night, more than 20 people — including three riot policemen — had been treated in the hospital. Just after midnight, a police officer’s home in the area was attacked with firebombs, leaving three cars destroyed. The officer and his wife, who is also in the police force, and their four children were home at the time but unharmed, police said.

Greece is no stranger to riots, and demonstrations in Athens often end in scuffles with police. But the escalation of violence in Keratea is causing concern.

«The fact that we don’t have victims yet is sheer luck,» said Konstantinos Priftis, a local farmer and basketball coach. «Keratea is protecting its dignity, its history. … We’re not going to back down.»

A sense of paranoia has also settled over the town. Rumors abound that undercover police are at work, walking around town and gathering information. Journalists, with their cameras and notebooks, immediately arouse suspicion. A cameraman for an international news agency was beaten by locals during the clashes on Thursday, and his camera equipment destroyed.

Residents argue the landfill will devalue the region and pose a health hazard. The town’s mayor says local authorities have made a counterproposal for waste management, but that government officials refuse to listen.

«We have a very specific proposal. We accept to manage our proportion of the garbage in the manufacturing district with a small, modern factory that we want to build as a municipality,» said mayor Kostas Levantis.

Government spokesman Giorgos Petalotis condemned the violence on Thursday, and said the government had no intention of abandoning its plans to build the landfill, which it said would ease problems at Athens’ single garbage dump.

«We are the only authority that has a comprehensive plans for (greater Athens’) regional development … we will not abandon the effort that has been made and is currently being made to build this new facility,» he said.

But the residents are adamant.

«There’s no way we will back down. If they don’t accept that this project cannot happen, we will be here as long as it takes,» said Levantis.

Οι Βίκινγκ είπαν πάλι Όχι

Έκδηλος ήταν ο εκνευρισμός των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου στο χθεσινό φύλλο τους με τους Ισλανδούς. Οκτάστηλος ο τίτλος του στο σχετικό ρεπορτάζ: «Ο πρόεδρος της Ισλανδίας χαιρετίζει την προκλητική στάση του έθνους»!

Ακόμη πιο αποκαλυπτικός για τις αιτίες της οργής των Βρετανών ο υπότιτλος: «Ο (πρόεδρος) Γκρίμσον λέει ότι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στέλνει μήνυμα στις χώρες που έχουν χτυπηθεί από κρίση εξωτερικού χρέους»!

Φοβούνται δηλαδή οι Άγγλοι μήπως οι Έλληνες, οι Πορτογάλοι ή οι Ιρλανδοί μιμηθούν τους ανυπότακτους Ισλανδούς, οι οποίοι για δεύτερη φορά αρνήθηκαν κατηγορηματικά να επιτρέψουν στην ψοφοδεή κεντροαριστερή κυβέρνησή τους να βάλει τον ισλανδικό λαό να πληρώσει τα χρέη των απατεώνων Ισλανδών τραπεζιτών σε Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες, ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η αλήθεια είναι ότι για δεύτερη φορά μέσα σε έναν χρόνο ο δεξιός Ισλανδός πρόεδρος Ολαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον εξευτέλισε την υπό την ηγεσία των σοσιαλιστών κυβέρνηση της Γιόουχανα Σίγκουρδαντόουτιρ. Δύο φορές η κεντροαριστερή πρωθυπουργός πέρασε από τη Βουλή συμφωνία υποταγής στους Αγγλοολλανδούς.

Δύο φορές ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνήθηκε να την υπογράψει και την παρέπεμψε σε δημοψήφισμα. Δύο φορές ο ισλανδικός λαός την απέρριψε με σαρωτική πλειοψηφία – την τελευταία, το Σάββατο, με 60% «όχι».

Είναι να απορεί κανείς πώς δεν έχει τη στοιχειώδη πολιτική ευθυξία η κεντροαριστερή κυβέρνηση να παραιτηθεί μετά την τόσο κραυγαλέα απόρριψή της από το εκλογικό σώμα για δεύτερη φορά στο κορυφαίο θέμα που απασχολεί τη χώρα.

Τα ίδια έκανε όμως και η προηγούμενη δεξιά κυβέρνηση της Ισλανδίας, η οποία τελικά εξεδιώχθη κακήν – κακώς στις αρχές του 2009, αποδεικνύοντας ότι οι Ισλανδοί πολιτικοί είναι απίστευτοι «καρεκλοκένταυροι» εκπληκτικής θρασύτητας και έλλειψης στοιχειώδους πολιτικού φιλότιμου.

Παρ΄ όλα αυτά, η κυβέρνηση της Σίγκουρδαντόουτιρ είναι οριστικά τελειωμένη πολιτικά, όσο και αν η πρωθυπουργός παραμένει γαντζωμένη στην εξουσία με νύχια και με δόντια.

Σύντομα η χώρα θα απαλλαγεί από αυτόν τον κυβερνητικό εσμό, που αποδείχθηκε ανίκανος να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του ισλανδικού λαού, ο οποίος έφερε την Κεντροαριστερά στην εξουσία ελπίζοντας ότι θα τον οδηγούσε στην έξοδο από την κρίση που προκάλεσε η κυβερνητική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης της Δεξιάς, αλλά διαψεύστηκε οικτρά.

«Ο ισλανδικός λαός μίλησε καθαρά γι΄ αυτό το θέμα δύο φορές. Οι ηγέτες άλλων κρατών και διεθνών θεσμών οφείλουν να σεβαστούν αυτή την έκφραση της εθνικής βούλησης» δήλωσε στο διάγγελμά του μετά το δημοψήφισμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

«Τα δύο δημοψηφίσματα έδωσαν στη χώρα την εμπιστοσύνη που είχε χάσει μετά την καταβαράθρωση της οικονομίας της… Τα αποτελέσματά τους ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη δημοκρατία» πρόσθεσε.

«Η καμπάνια του ΄΄όχι΄΄ μιλάει τόσο καθαρά στο κύριο χαρακτηριστικό της ισλανδικής εθνικής ταυτότητας, που είναι η άρνηση υποχώρησης σε ξένες πιέσεις.

Όποια κι αν είναι τα πλεονεκτήματα της συμφωνίας, ο λαός εστιάζει περισσότερο την προσοχή του στα ζητήματα αρχής δηλώνει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Ισλανδός Εϊρίκουρ Μπέργμαν, πολιτικός επιστήμονας στο πανεπιστήμιο Μπίφροστ.

«Το καθοριστικό ζήτημα είναι πως η Ισλανδία είναι μια δημοκρατία και όχι ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα» είχε δηλώσει στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» ο πρόεδρος Γκρίμσον λίγες μέρες πριν από το πρόσφατο δημοψήφισμα.

ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ
«Ή πληρώνετε ή δεν μπαίνετε στην ΕΕ!» Συνέχεια

Ρωσία: Κατασχέθηκαν μολυσμένα με ραδιενέργεια ιαπωνικά αυτοκίνητα

Περίπου 50 αυτοκίνητα που εξέπεμπαν υπερβολικά υψηλό ποσοστό ραδιενέργειας κατασχέθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στη ρωσική Άπω Ανατολή, δήλωσε ένας υπεύθυνος των περιφερειακών τελωνείων στο Βλαδιβοστόκ.

Τα οχήματα αυτά, που ήταν μολυσμένα από καίσιο-127 και ουράνιο-238 σε επίπεδα διπλάσια ως εξαπλάσια αυτών που θεωρούνται φυσιολογικά, φυλάσσονται σε χώρο στάθμευσης μακριά από τα υπόλοιπα εν αναμονή μιας απόφασης των υγειονομικών αρχών, διευκρίνισε ο αξιωματούχος των τελωνείων Ρόμαν Φαμίν.

«Αν τα οχήματα θεωρηθούν μη επικίνδυνα, θα επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα επιστραφούν στην Ιαπωνία», πρόσθεσε.

Δύο ως τρία πλοία που μεταφέρουν καθένα περίπου 30 μεταχειρισμένα οχήματα φθάνουν καθημερινά στο λιμάνι του Βλαδιβοστόκ προερχόμενα από την Ιαπωνία.

Το Βλαδιβοστόκ, η κύρια πόλη της ρωσικής Άπω Ανατολής, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.000 χιλιομέτρων από τον ιαπωνικό πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα που επλήγη από το σεισμό και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου.

Πηγή:www.capital.gr

Ξεπέρασε για 1η φορά το 13% η απόδοση του 10ετούς, νέο ρεκόρ στα CDS

Ιστορικό υψηλό καταγράφουν την Πέμπτη τόσο οι αποδόσεις των ελληνικών δεκαετών ομολόγων όσο και το κόστος ασφάλισης έναντι χρεοκοπίας της χώρας, καθώς πληθαίνουν οι φωνές που κάνουν λόγο για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Σε ιστορικό υψηλό και τo πορτογαλικά spread.

Στις υφιστάμενες ανησυχίες για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους προστέθηκαν οι χθεσινές δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Wolfgang Schauble με τις οποίες άφησε για πρώτη φορά ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο. Σχετικά με τις προοπτικές της Ελλάδας να ξαναβγεί στις αγορές το 2012, ο κ. Σόιμπλε δήλωσε: «Η Ελλάδα την επόμενη χρονιά έχει μεγάλες ανάγκες κεφαλαίων. Είναι καθοριστικό, η Ελλάδα να πείσει τις αγορές με την υλοποίηση των αυστηρών όρων εξυγίανσης».

Χθες τα πενταετή ελληνικά CDS διευρύνθηκαν κατά 24 μ.β. με αποτέλεσμα να καταγράψουν ιστορικά υψηλή τιμή κλεισίματος στις 1.054 μ.β. σύμφωνα με τον πάροχο CMA. Όπως αναφέρει το Bloomberg, το επίπεδο αυτό υποδεικνύει ότι η Ελλάδα έχει πιθανότητα 60% να χρεοκοπήσει εντός των επόμενων 5 ετών. Η ανοδική πορεία των ελληνικών CDS συνεχίζεται και την Πέμπτη καταγράφοντας νέο ρεκόρ καθώς αυτή την ώρα διαμορφώνονται στις 1.128 μ.β.

Ειδικότερα η διαφορά της απόδοσης των ελληνικών δεκαετών ομολόγων έναντι του γερμανικού bund εκτοξεύεται στις 980 μ.β. την Πέμπτη, κατά 32,75 μ.β. υψηλότερα σε σχέση με το κλείσιμο της Τετάρτης. Υπενθυμίζεται ότι η υψηλότερη τιμή κλεισίματος του ελληνικού spread είναι οι 973 μ.β.

Παράλληλα, έντονα ανοδικά κινούνται σήμερα και τα spreads των υπολοίπων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Αναλυτικά το spread Ιρλανδίας διαμορφώνεται σήμερα στις 574 μ.β. (+9,15 μ.β.), το πορτογαλικό στις 546 μ.β. (+13,6 μ.β.), το ισπανικό στις 190 μ.β. (+8,21 μ.β.) και το ιταλικό στις 130 μ.β. (+4,97 μ.β.).

Πηγή:www.capital.gr

ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ… Η ΕΛΛΑΔΑ!

H PIMCO ΑΝΑΜΕΝΕΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΙΖΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ!

Η Ίσκρα αναφέρεται συχνά στις επενδυτικές κινήσεις και τις εκτιμήσεις της Pimco, καθώς αυτή αποτελεί το μεγαλύτερο επενδυτικό fund ομολόγων στον κόσμο με ενεργητικό ύψους $ 1,2 τρις! Είναι εύλογο, λόγω του μεγέθους της Pimco, πως οι επενδυτικές κινήσεις αλλά και οι εκτιμήσεις της,προδικάζουν αλλά και επηρεάζουν τις εξελίξεις στις ανά τον κόσμο αγορές ομολόγων.

H τελευταία βόμβα έπεσε το μεσημέρι τηςΤρίτης 12 Απρίλη, όταν το Reuters, γνωστοποίησε πως το Total Return Fund, της Pimco, συνολικού όγκου $ 236 δις, έχει πλέον αρνητική έκθεση της τάξης του –3%, στα ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου.

Η Pimco έχει «shortάρει» ποσά της τάξης των $ 7 δις, δεσμευόμενη πως θα πουλήσει πχ σε 1 μήνα τίτλους σε τιμή πχ 100 τους οποίους θα αγοράσει από άλλους επενδυτές από την αγορά στην τρέχουσα τιμή τους σε 1 μήνα. Εάν η τρέχουσα τιμή τους σε πχ 1 μήνα είναι κάτω από την τιμή short, η Pimco κερδίζει, επενδύοντας με αυτόν τον τρόπο στην πτώση των τιμών των αμερικανικών κρατικών ομολόγων!

 

Το Φεβρουάριο δε ένας από τους επικεφαλής επενδύσεων της Pimco, ονόματι Bill Gross, είχε αναφέρει πως το Total Return Fund της Pimco, είχε ξεπουλήσει το σύνολο των κρατικών αμερικανικών ομολόγων που κατείχε. Τον Ιανουάριο η έκθεση του Total Return Fund, σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα ήταν+12%.

Γενικότερα, η Pimco εκτιμά πως το έλλειμμα και το χρέος της αμερικανικής κυβέρνησης έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, θεωρώντας αναπόφευκτη την υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των ΗΠΑ, από τους οίκους αξιολόγησης. Σήμερα οι ΗΠΑ διαθέτουν την υψηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση, (ΑΑΑ), και μια υποβάθμισή της θα σημάνει πανικό στις ανά τον κόσμο αγορές. Συνέχεια